Նախագահ Արայիկ Հարությունյանը, ով ելույթ է ունեցել Արցախի խորհրդարանում, չափազանց անկեղծ էր՝ հատկապես հաշվի առնելով, որ նրա ելույթը հեռարձակվում էր ուղիղ եթերում։ Այսինքն՝ նա խոսել է ոչ թե պատգամավորների, այլ ողջ հայ հասարակության հետ։
Հակիրճ, թեզերը հետևյալն են.
Բաքուն ամեն ինչ կանի մեզ վրա ճնշում գործադրելու համար, առաջին հերթին՝ պառակտում մտցնելով
Պետք է պատրաստ լինենք զրկանքների՝ ձմռանը գազ չի լինի, հոսանքը, մնացած ամեն ինչը հայտնի չէ
Բայց այս դժվարությունները իզուր չեն. այո, ամեն ինչ լավ կլինի, եթե դիմանաք դժվարություններին և չզոհաբերեք մեր ապագան՝ հանուն կոլայով հարմարավետության։
Ինքնորոշման իրավունքն անօտարելի է, և ոչ ոք չի կարող մեզ ստիպել հրաժարվել դրանից
Դա կարելի է իրականացնել, եթե չտրվենք ճնշմանը և գործենք համակարգված։
Նույնը 1988-ին էր, երբ մարդիկ հարմարավետության և ինքնորոշման մեջ ընտրեցին պայքարը, զրկանքները և հաղթանակներ տարան, որից հետո սկսեցին հաշվի նստել մեզ հետ
Հիմա հաշվի չեն նստում, քանի որ մենք թույլ ենք
Մենք կրկին ընտրության առաջ կանգնեցինք՝ հարմարավետությո՞ւն, թե՞ պայքար մեր ապագայի համար
Մենք չենք համաձայնի Բաքվում երկխոսության, քանի որ այն լինելու է բացառապես վերաինտեգրման թեմայով
Մինչ այդ պետք է բանակն ու պետական կառույցները ցրել, գնալ Բաքու, հետո, գուցե, գազ ու լույս տան ու թույլ տան, որ որպես Ադրբեջանի քաղաքացի գնաննք-գանք Հայաստան։
Համաձա՞յն ենք այս պայմաններին։