Նկատե՞լ եք, որ ՀՀ կառավարությունը կտրում է արցախցիների աջակցությունը ոչ թե փողի բացակայության պատճառով, այլ որ սա ճիշտ որոշում է համարում։
Այսօր հանդիպում է լինելու Արցախցիների իրավունքների պաշտպանության խորհրդի ներկայացուցիչների և փոխվարչապետ Տիգրան Խաչատրյանի միջև, և Խաչատրյանը հաստատ չի ասի, որ կառավարությունը փող չունի արցախցիների համար ծրագրերը շարունակելու։ Նա, ամենայն հավանականությամբ, կկրկնի հակասոցիալական հարցերի նախարար Նարեկ Մկրտչյանի ներկայացրած խոսույթը, որ ֆինանսական աջակցության կրճատումն իբր կխրախուսի արցախցիներին մասնակցել բնակարանային ծրագրին և ավելի համառ աշխատանք փնտրել։
Այնպես որ, ստացվում է, որ կառավարությունը փող ունի, բայց չի տալիս արցախցիներին, որովհետև ուզում է «մոտիվացնել»։ Կամ էլ կառավարությունը փող չունի, բայց չի կարող դա խոստովանել, քանի որ դոնորների մոտ անմիջապես հարց կառաջանա՝ որտե՞ղ են մեր տրամադրած միլիոնները, կամ եթե դրանք չեն բավարարում, ինչո՞ւ եք մեզ ասում, որ ինքներդ կարող եք Արցախի հարցը լուծել։
Սա շատ կարևոր հարց է, քանի որ ագրեսիայից, Արցախի օկուպացիայից և տեղահանությունից մեկուկես տարի անց դեռևս ոչ ոք չի հաշվարկել, թե որքան միջազգային օգնություն է տրամադրվել Հայաստանի կառավարությանը՝ Արցախի ժողովրդին աջակցելու համար։ Կարելի է հաշվել, թե որքան է ծախսվել, բայց դժվար թե հնարավոր լինի պարզել, թե ծախսերի որ մասն է գոյացել պետական բյուջեից, իսկ որը՝ միջազգային օգնությունից։
Կառավարությունը հարկ չհամարեց ի սկզբանե ստեղծել Արցախի ժողովրդին աջակցելու միասնական հիմնադրամ, որտեղ կհավաքվեն բոլոր միջոցները, այդ թվում՝ պետական, և հոգաբարձուների խորհուրդ, որը կներառի կառավարության ներկայացուցիչներ, դոնորների և շահառուների։ Կառավարությունը հնարավորինս հեռացրել է շահառուներին, այսինքն՝ Արցախի ժողովրդին կարիքների գնահատման, ծրագրերի մշակման, որոշումներ կայացնելու, ծախսերի արդյունավետության մոնիտորինգին մասնակցելու հնարավորությունից։
Նման հիմնադրամի և ծրագրերի մշակման և հաշվետվության ինստիտուտի բացակայությունը հուշում է, որ նպատակը ամենևին էլ Արցախի ժողովրդի երկարաժամկետ ինտեգրումը չէր, այլ ժամանակավոր աջակցությունը, մինչև ինչ-որ բան պարզվի։ Բայց քանի դեռ ոչինչ պարզ չէ, կառավարությունը փորձում է հնարավորինս քիչ գումար ծախսել՝ միևնույն ժամանակ չընդունելով, որ Արցախի ժողովրդին աջակցելու ծրագրերի համար միջոցներ չեն մնացել։ Հակառակ դեպքում, դոնորները կարող են ավելի շատ տալ, բայց հարցնելուց հետո, թե ինչպես են ծախսվել նախկին միջոցները։