Հատկապես պահանջված են Շուշիի հրեշտակների ձևով մոմերը. Տիրուհի Գասպարյան

  • 09:24 05.04.2025

Դարեր շարունակ արցախցին աչքի է ընկել իր տոկունությամբ և աշխատասիրությամբ։ Վերապրելով արցախյան շրջափակման և տեղահանության դաժան փորձությունները՝ մեր հայրենակիցներից շատերը սթրեսը հաղթահարում են աշխատանքի միջոցով՝ միաժամանակ փորձելով ապահովել իրենց ընտանիքներին հարկադիր տեղահանության պայմաններում։

Տիրուհի Գասպարյանը ծնվել է Արցախի Մարտունու շրջանի Հացի գյուղում։

«Հինգ տարի զբաղվում եմ մոմեր պատրաստելու արվեստով։ Գաղափարը ծագել է 2020 թվականին՝ համալսարանն ավարտելուց հետո։ Սկզբում ես դասական մոմեր էի պատրաստում՝ առանց որևէ ոչ ստանդարտ ձևի։ Մոմերը արցախյան բուրավետ ծաղիկներից էին։ Մասնավորապես, առաջին գործը արվել է Շուշիի երիցուկներից։ Ավելի ուշ սկսեցի պատրաստել մոմեր պատվերով: Ահա թե ինչպես հայտնվեց իմ սեփական MÕM-CANDLES ապրանքանիշը, որը հավանեցին շատերը և այն սկսեց պահանջված լինել, մասնավորապես տարբեր երկրների հայկական սփյուռքի հայրենակիցների շրջանում։

Հաշվի առնելով մեծ պահանջարկը՝ ընդլայնել եմ ապրանքների տեսականին։ Մոմերը պատրաստվում էին տարբեր ձևերով: Արցախյան թեմաներով բազմաթիվ նմուշներ կան, մասնավորապես՝ Պապիկ-Տատիկի, Շուշիի հրեշտակների, ինչպես նաև Արցախի տարբեր գյուղերի ու բնակավայրերի անուններով մոմեր։ Պատվերներ են եղել Արցախից ու Հայաստանից, ինչպես նաև արտերկրից։

Ցավոք, Արցախում մնացին աշխատանքի համար անհրաժեշտ բոլոր ձևերն ու գործիքները։ Բռնի տեղահանությունից հետո դժվար էր գործունեությունը վերսկսել, քանի որ ընտանիքով ապրում էինք բավականին նեղ բնակարանում, սակայն հետագայում առանձնատուն վարձեցինք Աշտարակում։ Տան առաջին հարկը վերածեցի արհեստանոցի։ Ձեռք բերելով անհրաժեշտ սարքավորումներն ու կաղապարները՝  մանրակրկիտ վերլուծություն է անցկացրի մոմերի շուկայի վերաբերյալ և սկսեցի արտադրել եզակի նմուշներ, որոնք նմանը չունեն Հայաստանում։

Շուշիի հրեշտակների տեսքով մոմերը հատկապես մեծ տարածում և մեծ պահանջարկ ունեն ինչպես Հայաստանում, այնպես էլ նրա սահմաններից դուրս։ Բիզնեսը բավականին հաջող է զարգանում։ Առկա են և՛ փոքր, և՛ մեծ պատվերներ։ Համագործակցում եմ նաև տարբեր ընկերությունների հետ։ Խոշոր հաճախորդների թվում կարելի է նշել Նարեկացի արվեստի միությունը։

Ինչպես բոլոր արցախցիները, ես էլ երազում եմ վերադառնալ Արցախ և այնտեղ վերագործարկել իմ արտադրամասը»։

Այս մասին Step1.am-ի հետ զրույցում ասաց անհատ ձեռներեց Տիրուհի Գասպարյանը։

Արսեն Աղաջանյան