
Կիրակի՝ Կանանց միջազգային օրը, անհետ կորած հայ զինվորների մայրերը հավաքվել են Հայաստանի կառավարության շենքի դիմաց՝ պահանջելով պարզել իրենց երեխաների ճակատագիրը։
«Մեզ քաղաքականությունը չի հետաքրքրում. մեզ պետք չեն նրանց «ավելի լավ ապագայի» մասին անօգուտ խոստումները։ Մենք չենք ուզում ապագա առանց մեր որդիների. թող նրանք վերադառնան։ Մենք այլևս չենք կարող դիմանալ այս ցավին», – ասաց զինծառայող Վարուժան Իսրայելյանի մայրը՝ Ասյա Դանիելյանը։
Հիշեցնենք, որ 2020 թվականի 44-օրյա պատերազմի ընթացքում անհետ կորած է համարվում 191 մարդ։ Իսկ 2023 թվականի սեպտեմբերին Ստեփանակերտի նավթամբարում տեղի ունեցած պայթյունից հետո 22 մարդ մնում է անհետ կորած։
Հայաստանի կառավարությունը պնդում է, որ ամեն օր աշխատում է անհետ կորածների ճակատագիրը պարզելու ուղղությամբ։ Սակայն անհետ կորածների հարցն այդպես էլ չի ներառվել Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև նախաստորագրված փաստաթղթերում։ Սա նշանակում է, որ անհետ կորածներին որոնելու պաշտոնական պարտավորություն չկա։
Մինչդեռ, Իսրայելը երեկ լայնածավալ ռազմական գործողություն իրականացրեց Լիբանանում, որի հետևանքով սպանվեց առնվազն 41 լիբանանցի և վիրավորվեց ևս 40-ը: Նաբի Շիթ քաղաքում իրականացված գործողությունը նպատակ ուներ գտնել 40 տարի առաջ Լիբանանում անհետ կորած իսրայելցի ռազմական օդաչուի մնացորդները: Գյուղի գերեզմանատան անկյունում փորվել էր գերեզմաններից մեկը:
«Նրանք կարծում էին, որ նա այնտեղ է, բայց ոչինչ չկար», – ասաց տեղացի բնակիչներից մեկը՝ ցույց տալով դատարկ գերեզմանը Իսրայելի պաշտպանության բանակին:
Իսրայելցի զինվորականները հայտարարեցին, որ գիշերային գործողության ընթացքում Իսրայելի պաշտպանության բանակի ոչ մի զինվոր չի տուժել:
Նրանք հավելեցին, որ «անխոնջ աշխատելու են օր ու գիշեր՝ հիմնվելով Իսրայելի բոլոր որդիներին՝ զոհվածներին և անհետ կորածներին տուն վերադարձնելու խորը հանձնառության վրա»:
Այնուամենայնիվ, 40 տարի առաջ անհետ կորած օդաչու Ռոն Արադ Թամիի այրին կոչ է արել Իսրայելի ղեկավարությանը չվտանգել Իսրայելի պաշտպանության բանակի զինվորների կյանքը այս նպատակով: