Ուրիշնրի այս նամակները կարելի է և պետք է կարդալ
- 21:40 29.03.2026
Ասում են՝ մարդիկ սիրում են կարդալ այլոց նամակագրությունը, սակայն դա սիրուն բան չէ։ Բայց ահա այս նամակագրությունը հայ և ֆրանսիացի գրողներ Հերմինե Ավագյանի և Ուլիս Մանեսի միջև հաստատ արժե կարդալ։ Սիրուն, շա՜տ սիրուն է ստացվել։
____
«Ես գրեցի իմ հայրենի Արցախի մասին այն, ինչ կարող էի գրել։ Ես չօգտվեցի պատմագիտական գրքերից, չհամոզեցի քեզ ոչ մի հարցում, պարզապես թերթեցի մի գիրք, որ սրտիս մեջ է։ Չգիտեմ, թե որքանով ունկնդիր եղար այդ գրքին, կամ հետաքրքի՞ր էր կարդալ։ Դա մի փոքրիկ պատմություն էր մի փոքրիկ երկրի մասին, որն աշխարհի քարտեզի վրա չկա։ Գիտեմ, դժվար էր հավատալ այդ երկրի գոյությանը, բայց ես այնտեղից եմ գալիս, եթե ապացույցներ ես ուզում, ուրիշ ապացույց չունեմ, ես եմ՝ իմ ներսի քարտեզով․․․» Hermine Avagyan
«Ես ընկալում եմ Արցախի ամբողջ հմայքը և ճանաչում եմ նրա դժբախտությունը։ Ես գիտեմ, որ նրա գեղեցկությունը վեհ է, ողբերգությունները՝ շատ։ Գիտեմ, որ նրա հույսերը փխրուն են, բայց անկոտրում։ Գիտեմ՝ նա փոքր է, բայց անսահման։ Եվ վերջապես գիտեմ՝ նա չի մահանա, քանի դեռ մենք խոսում ենք նրա մասին, քանի դեռ հիշում ենք նրան»։ Ulysse Manhes