
Արցախից բռնի տեղահանված հազարավոր քաղաքացիների համար բնակարանային խնդիրը շարունակում է մնալ ամենաակտուալը՝ կապված մի շարք մարտահրավերների հետ: Առավել խնդրահարույց է փոքր կազմով ընտանիքների հարցը:
ՍիվիլՆեթ լրատվականում թեմային է անդրադարձել լրագրող Իրինա Հայրապետյանը: Ըստ նրա՝ փոքր կազմով ընտանիքները հայտնվել են ծրագրի «կույր գոտում»: Ծրագրով տրամադրվող գումարը բավականին քիչ է բնակարանի վարձավճարը տալու համար՝ հաշվի առնելով Հայաստանի անշարժ գույքի շուկայական գները: «Սա նշանակում է, որ հենց ամենախոցելի խմբերից մեկը՝ միայնակ, տարեց անձինք կամ երիտասարդ ընտանիքները ստեղծված ծանր պայմաններում նվազագույն աջակցություն են ստանում»,- պարզաբանում է հեղինակը։ «Մեկ այլ վիճահարույց դրույթ վերաբերում է շահառուների տարիքային չափանիշներին։ Ըստ գործող կարգավորման՝ մինչև երեք անդամ ունեցող ընտանիքները կարող են օգտվել ծրագրից միայն այն դեպքում, եթե ընտանիքը բաղկացած է միայն անժամկետ 1-ին կամ 2-րդ խմբի հաշմանդամություն ունեցող կամ անժամկետ ֆունկցիոնալության սահմանափակման խորը կամ ծանր աստիճան ունեցող կամ 60 և ավելի տարեկան անդամներից, ինչպես նաև այն դեպքում, եթե նրանց տարիքների հանրագումարը կազմում է առնվազն 115 տարի՝ երկու անդամի դեպքում, և 175 տարի՝ երեք անդամի դեպքում: Սակայն այս մոտեցումը, ըստ փորձագետների, արհեստական սահմանափակումներ է ստեղծում։ Օրինակ՝ միայնակ մայրը երկու երեխաների հետ դուրս է մնում ծրագրից միայն այն պատճառով, որ չի հասնում այդ տարիքային շեմին՝ չնայած ակնհայտ սոցիալական խոցելիությանը»,- հավելում է լրագրողը։
Հոդվածում տեղ են գտել նաև առաջարկներ, որոնք շահառուները որոշում ընդունող կառույցներին հորդորում են հաշվի առնել: Դրանք են՝
Հոդվածում, բացի արծարծված խնդրից, ներառվել է նաև հարցում, որտեղ փոքր կազմով ընտանիքները կարող են մասնակցել, իրենց համաձայնությունը կամ անհամաձայնությունը հայտնել՝ ընտրելով հարցման տարբերակներից մեկը, ինչպես նաև մեկնաբանությունների բաժնում թողնել կարծիքներ ու առաջարկներ:
Հարցին՝ «Մասնակցելո՞ւ եք, թե՞ ոչ փոքր կազմով ընտանիքների համար ՀՀ կառավարության նոր ծրագրին», 405 օգտատերեր պատասխանել են՝
«Մեկնաբանություններ» բաժնում օգտատերերը գրել են իրենց կարծիքներն ու առաջարկները:
«Բնակապահովման ծրագիրը սխալ սկզբունքով է կազմված։ Բնակարանի ձեռք բերման գումարը պետք է հատկացնեն ընտանիքին, ոչ թե մարդուն։ Մեծ կազմով ընտանիքները և՛ տուն են առնում, և՛ կահույք, իսկ փոքր թվով ընտանիքները պետք է ամբողջ կյանքում անտուն մնան, կամ վարկի տակ մտնեն։ Իսկ փոքր ընտանիքներին վերաբերող նոր ծրագիրը հարմար է միայն թոշակառուներին։ Անչափահաս երեխա ունեցող կամ երիտասարդ փոքր ընտանիքների համար այլ ծրագիր պետք է մշակել»,- նշում է օգտատեր Արմիդա Աբրահամյանը։
«Սոցիալական անարդարություն, փախստականների իրավունքների խախտում, մինչդեռ նույն պայմանները չեն գործում վերաբնակիչների ծրագրում, այնտեղ 1 անձը համարվում է ընտանիք և ստացել է մինիմում 8 մլն սերտիֆիկատ և իրացրել»,- նշում է Սուսաննան։
Եղել է նաև այսպիսի կարծիք: «Շնորհակալություն արցախյան ընտանիքների բնակարանային նպաստների հետ կապված համակարգային խնդիրները ընդգծելու համար: Մեր մտերիմ ընկերները փախստականներ են, և նրանք բախվում են հենց ձեր նշած խնդիրներին, որոնք խանգարում են նրանց օգտվել բնակարանային ծրագրից: Ես կցանկանայի տեսնել նրանց անվտանգ, տաք և կառուցվածքային առումով ամուր տանը, որը նրանցն է: Սակայն ներկայումս դա անհնար է»,-Մաուրեն Գումուս:
Հիմնական եզրակացություններ
Հարցվածների 61%-ը պատրաստակամ է մասնակցել ծրագրին, ինչը խոսում է բնակարանային խնդրի հրատապության մասին։ Թեման բավականին արդիական է և ունի բարձր հետաքրքրվածություն:
Մասնակիցների 24%-ը (17% + 7%) գտնում է, որ ծրագիրը լրամշակման կարիք ունի կամ ունի սեփական առաջարկներ։ Սա խոսում է այն մասին, որ ծրագիրը, որը դեռ պետք է գործարկվի, արդեն իսկ բավականին հրատապ հարցեր ու անհամաձայնություններ է իր մեջ պարունակում:
Իսկ ահա յուրաքանչյուր 7-րդ հարցվածը (15%) նախընտրում է ռիսկի չգնալ և պահպանել բնակարան ձեռք բերելու հավաստագիրը։
Հարցումն արտացոլում է 405 օգտատերերի սուբյեկտիվ կարծիքը և կարող է չներկայացնել բոլոր տեղահանվածների համընդհանուր տեսակետը, սակայն այն հստակ պատկերացում է տալիս առկա տրամադրությունների մասին։
Գայանե Զաքարյան