Ինչո՞ւ ՀՀԿ-ն չի մասնակցի հունիսի 7-ի ընտրություններին

Սերժ Սարգսյանի Հանրապետական ​​կուսակցությունը, հավանաբար, չի մասնակցի 2026 թվականի խորհրդարանական ընտրություններին։ Սերժ Սարգսյանն այսօր դա չբացառեց՝ նշելով, թե արդյո՞ք արժե ընտրություններին մասնակցել մի քանի մանդատի համար, թե՞ ավելի լավ է մեղմել ներընդդիմադիր պայքարը։

Ընտրություններին մնացել է ընդամենը երեք ամսից մի փոքր ավելի ժամանակ, սակայն մասնակիցների ներկապնակը դեռևս անորոշ է։ Հնարավոր է, որ իրենց որպես ազգային կողմնորոշում ունեցող դիրքավորվող  կուսակցությունները հրաժարվեն մասնակցել ընտրություններին, և սա վերաբերում է ոչ միայն Հանրապետական ​​կուսակցությանը, այլև Դաշնակցությանը, Ազգային-ժողովրդավարական բևեռին և այլն։

Սա պայմանավորված է ոչ միայն նրանով, որ ազգային գաղափարները հիմա ակտոալ չեն, այլև նրանով, որ ընտրություններից հետո Հայաստանի նոր կառավարությունը դժվար քայլերի պետք է գնա։ Սա ենթադրում է սահմանադրական հանրաքվե, որը կարող է հանգեցնել Հայաստանի Երրորդ Հանրապետության լուծարմանը և 100-ամյա ռուս-թուրքական տարածաշրջանային հանցավոր բաժանման փոփոխությանը, ինչը կարող է ոչ միանշանակ հետևանքներ ունենալ։

Իշխող «Քաղաքացիական պայմանագիրը» հույս ունի, որ հանրաքվեի արդյունքում կհռչակվի Չորրորդ Հանրապետություն 29.8 քառակուսի կիլոմետր սահմաններում։ Սակայն փորձագետները կարծում են, որ հանրաքվեն կարող է ավարտվել Հայաստանի փլուզմամբ, ինչպես դա տեղի ունեցավ Արցախի հետ 2023 թվականի սեպտեմբերին։

Ընտրություններին մասնակցել ցանկացող քաղաքական ուժերը պետք է գիտակցեն, որ ընտրություններից հետո կարող են խաղարկվել տարբեր սցենարներ։ Եվ թե՛ դրականի, թե՛ բացասականի պատասխանատվությունը կընկնի հունիսի 7-ին ընտրված կուսակցությունների վրա։ Ավելին, այն կուսակցությունները, որոնք կկատարեն «կեղտոտ աշխատանքը», անմիջապես կհայտնվեն պատմության աղբանոցում, և լավագույն դեպքում կնշանակվեն նոր ընտրություններ։

Ինչպես 2020 թվականի գարնանը, համավարակի ժամանակ, Արայիկ Հարությունյանի կուսակցությունը, հատելով բոլոր կարմիր գծերը, ներխուժեց խորհրդարան՝ նախապես ստանձնելով 2020-2023 թվականներին տեղի ունեածի պատասխանատվությունը, այնպես էլ Հայաստանում «Քաղաքացիական պայմանագիրը» գլխապտույտ շարժվում է դեպի աշխարհաքաղաքական աղետներ։ Նրանց համար ընտրություններին չմասնակցելը նույնքան ճակատագրական է, որքան հաղթանակը, և ոչ ոք չգիտի, թե ինչով կավարտվի այս իրարանցումը։

Մինչև 1 միլիոն դրամ անձնական փոխանցումները հայտարարագրման ենթակա չեն լինի

Մինչև 1 միլիոն դրամ անձնական փոխանցումները հայտարարագրման ենթակա չեն լինի: Այս մասին Facebook–ի իր էջում գրել է ՔՊ պատգամավոր Բաբկեն Թունյանը։

«ՀՀ կառավարությունը իր այսօրվա նիստում հաստատել է հայտարարագրման ոչ ենթակա նվազեցվող (չհարկվող) եկամուտների տեսակները և շեմերը:

Սահմանվել է, որ հայտարարագրման ենթակա չեն՝

1. ստացվող վարկերի գումարները՝ առանց գումարային սահմանափակման,

2. ընտանիքի անդամ չհամարվող անձանցից փոխանցած միանվագ մինչև 1 միլիոն դրամ գումարները,

3.  ՀՀ ազգային հավաքականի կազմում միջազգային մրցույթ­նե­րում հաղթած մարզիկների և մարզիչների մրցանակները, ինչպես նաև պետական պարգև­ները,

4.  գործատուի կողմից առողջության ապահովագրության համար կատարվող ապահովա­գրա­վճարները, ինչպես նաև դրա շրջանակում ֆիզիկական անձանց կամ նրանց փոխկապակցված անձանց համար (օգտին) կատարվող ապահովագրավճարները,

5.  մրցույթներում ստացվող դրամական և իրային մրցանակների արժեքը` յուրաքանչ­յուր մրցա­­նակի դեպքում 50 հազար դրամը չգերազանցող չափով,

6. ժառանգության և (կամ) նվի­րատվության կարգով ընտանիքի անդամ չհամարվող ֆիզիկական անձան­­­ցից մինչև 1 մլն ՀՀ դրամը ներառյալ արժեքով ստացվող գույքը, դրամական միջոցները,

7. ոչ առևտրային կազմակերպություններից մինչև 1 մլն ՀՀ դրամը ներառյալ չափով անհատույց ստացվող ակտիվները, աշխատանքները, ծառայությունները,

8. սեփականության իրավունքով ֆիզիկական անձին պատկանող գույքի օտարումից ընտանիքի անդամ չհամարվող անհատ ձեռնարկատեր և նոտար չհան­դի­սա­ցող ֆիզիկական անձանցից մինչև 1 մլն ՀՀ դրամը ներառյալ ստացվող եկամուտները, բացառությամբ՝ ՀՀ հարկային օրենս­գրքի 147-րդ հոդ­վածի 1-ին մասի 38-րդ կետով սահմանված հողամասի օտարումից ստացվող եկամուտների»։

«Խոջալու»-ն կազմակերպել է Ադրբեջանի ժողճակատը․ Այազ Մութալիբով

Փետրվարի 26-ը օկուպանտ և ցեղասպան Ադրբեջանի կողմից հորինված, այսպես կոչված, «Խոջալուի ցեղասպանության» զոհերի հիշատակի օրն է:

1992թ. փետրվարի 26-27-ին Արցախի ինքնապաշտպանական ուժերն ազատագրել են Արցախի Իվանյան (Խոջալու) ավանը: Նախքան ավանի ազատագրման ռազմական գործողությունը սկսելը հայկական ինքնապաշտպանական ուժերը դեպի Ակնա անվտանգ հեռանալու համար միջանցք էին բացել ընդամենը մի քանի տարի առաջ Միջին Ասիայից վտարված և Խորհրդային Ադրբեջանի իշխանության հրամանով Իվանյանում հաստատված հարյուրավոր թուրք-մեսխեթցի բնակչության համար:

Սակայն Ադրբեջանի ժողովրդական ճակատի զինված ջոկատներն Ակնայից 3կմ հեռավորության վրա գնդակահարել են Իվանյանի թուրք-մեսխեթցի բնակչությանը, անարգել դիակները և դրա մեղավոր հայտարարել հայկական կողմին: Նման վայրագության նպատակն այն ժամանակ Ադրբեջանի նախագահ Այազ Մութալիբովին իշխանությունից հեռացնելն էր: Սակայն, օկուպանտ և ցեղասպան Ադրբեջանի ղեկավար Իլհամ Ալիևը, ստեր տարածելով, տարիներ շարունակ մեղադրում է հայկական կողմին կատարվածի մեջ:

Իվանյանում (Խոջալուում) տեղի ունեցած դեպքերն Ադրբեջանի այն ժամանակվա ընդդիմության՝ ժողովրդական ճակատի կողմից կազմակերպված և իրականացված լինելու մասին վկայում են հետևյալ փաստերն՝ ըստ ժամանակագրության՝

ՓԱՍՏ ԱՌԱՋԻՆ

Իվանյանում (Խոջալուում) տեղի ունեցած սպանդից երկու օր անց՝ 1992թ. փետրվարի 29-ին, ադրբեջանցի հեռուստալրագրող Չինգիզ Մուստաֆաևը նկարահանումները է իրականացրել դեպքի վայրում:

Իվանյանում (Խոջալուում) տեղի ունեցած դեպքերը քննող Ադրբեջանի Միլի մեջլիսի խորհրդարանական հանձնաժողովում 1992թ. մայիսին տեղի ունեցած քննարկման ժամանակ Չինգիզ Մուստաֆաևը, մասնավորաբար, հայտնել է հետևյալը. «Ամսի 29-ին,… ես տեսա և նկարահանեցի, որ այնտեղ,… մեր 50-ից ավելի դիակներ ցրված էին գետնին։ Եվ ամենասարսափելին ու անհասկանալին ինձ համար մինչ օրս այն է, ինչ ես նկարահանել եմ վերևից – մերոնցից 10 հոգի շրջում էին դիակների միջով։ Նրանք Աղդամից էին, զինվորական համազգեստով: Նրանք նաև մեզ էին նկարահանում… Պարզապես շրջում էին դիակների միջով…

Մինչ այդ ինձ ասում էին. «Այնտեղ դիակներ չկան, մեկ-երկու դիակ կա, հնարավոր չէ գնալ այնտեղ, այնտեղ հայեր կան, այնտեղ կրակոցներ են» և այլն:

Եվ երբ մենք, վերջապես, վայրէջք կատարեցինք այնտեղ ուղղաթիռներով, ինչ-ինչ պատճառներով երեք ուղղաթիռներ հանկարծ անմիջապես թռան դեպի Աղդամ։ Եվ այն 10 հոգին, ինչպես ոտքով եկել էին, այնպես էլ հեռացան:…

Վայրէջքից հետո մենք մնացինք այնտեղ 45 րոպե, դիակների մեջ իրականացրեցինք նկարահանումներ: Ավտոճանապարհից 25 մետր հեռավորության վրա երկու անգամ հայերով լիքը մեքենաներ անցան, մեզ նկատեցին և մենք արդեն ոտքով շարժվում էինք դեպի Աղդամ: Ոչ մի փամփուշտ չարձակեցին:  

Մինչև հիմա ես չեմ կարողանում հասկանալ՝ ինչո՞ւ էին մեր դիրքից 600-700 մետր հեռավորության վրա, որտեղ մեր զինվորներն ազատորեն շրջում էին, ընկած այդ դիակները և ոչ ոք չէր հավաքում նրանց։…», (Правда о Ходжалы – Чингиз Мустафаев / Truth about Khojaly – Chingiz Mustafaev, https://www.youtube.com/watch?v=Gba0aDRdG88):

ՓԱՍՏ ԵՐԿՐՈՐԴ

Իվանյանում (Խոջալուում) տեղի ունեցած դեպքերի իրական մեղավորներին օբյեկտիվորեն մատնանշել է 1991-1992թթ. Ադրբեջանի նախագահ Այազ Մութալիբովը 1992թ. ապրիլի 2-ին «Независимая газета» ռուսալեզու թերթին տված հարցազրույցի ժամանակ՝ հայտարարելով, որ դրա կազմակերպիչը և մեղավորը Ադրբեջանի ընդդիմությունն էր՝ ժողճակատը, որը ցանկանում էր այդ ժամանակ հեռացնել իրեն իշխանությունից. «Ինչպես ասում են այն խոջալեցիները ովքեր փրկվել են, այդ ամենը կազմակերպվել էր նրա համար, որպեսզի առիթ լինի իմ հրաժարականի համար: … Կարելի է ենթադրել, որ ինչ որ մեկը շահագրգռված է եղել, որ հետո այդ կադրերը ցուցադրի Գերագույն խորհրդի նստաշրջանում և ամեն ինչ կենտրոնացնի իմ անձի վրա:

Եթե ես հայտարարում եմ, որ դա ադրբեջանական ընդդիմության մեղքն է, կարող են ասել, որ ես նրանց զրպարտում եմ: Բայց քննարկման ընդհանուր նախապատմությունն այն է, որ միջանցք, որով մարդիկ կարող էին հեռանալ, հայերն, այնուամենայնիվ, թողել էին: Այդ դեպքում ինչո՞ւ պետք է նրանք կրակեին: Առավել ևս Աղդամին մոտ այդ տարածքում, որտեղ այդ ժամանակ կային բավարար ուժեր, որպեսզի մտնեին և օգնեին մարդկանց: Կամ ուղղակի պայմանավորվեին, որպեսզի խաղաղ բնակիչները հեռանան: Այդպիսի պրակտիկա միշտ եղել է:

Ինձ մշտապես ասում էին, որ խոջալեցիները դիմանում են, որ իրենց անհրաժեշտ է օգնել զենքով, մարդկանցով, մթերքով: Ես հանձնարարել եմ կատարել դա ուղղաթիռներով: Սակայն օդաչուները, ինչպես ինձ բացատրեցին, հրաժարվել են այնտեղ թռչել, քանի որ նրանք չունեն հատուկ սարքեր, որպեսզի խուսափեն ստինգերներից (ստինգեր – զենիթահրթիռային համակարգ՝ նախատեսված ցածր թռչող օդային թիրախները ոչնչացնելու համար – Ս. Հ.-Ջ.): …Այնտեղ մոտակայքում տեղակայված է եղել Աղդամի խմբավորումը, որը պարտավոր է եղել մշտապես հետևել իրադարձությունների զարգացմանը: Հենց որ տեխնիկան շրջապատել է Խոջալուն, պետք է էվակուացնեին բնակչությանը: Նախկինում ես նման հանձնարարություն տվել եմ Շուշիի հետ կապված: …Իմ վարքագիծը եղել է օբյեկտիվ և միարժեք: Ես այդպիսի հանձնարարություն տվել եմ, բայց, թե ինչու Խոջալուում այդ հանձնարարությունը չեն կատարել, ինձ համար պարզ չէ:

Ես, ի դեպ, այդ շրջանում մի քանի անգամ խոսել եմ Մկրտչյանի՝ ԼՂՀ Գերագույն խորհրդի նախագահի հետ. «Դուք հազարավոր մարդկանց եք պառկեցրել, հնարավորություն տվեք մեզ՝ դուրս բերելու նրանց դիակները»: Սակայն նա պատասխանեց, որ որևէ դիակ չպետք է լինի, մեր մարդիկ իրենց մոտ են, որոնց կերակրում են, չնայած սնունդը չի բավականացնում և պատրաստ են բաց թողնել իրենց գերիների դիմաց:», (Газета “Независимая газета”, N 64, Москва, 2.04.1992, с. 3):

Իվանյանում (Խոջալուում) տեղի ունեցած դեպքերի մասին Ադրբեջանի նախկին նախագահ Այազ Մութալիբովի հետ հարցազրույցի հեղինակ՝ «Независимая газета» թերթի թղթակից, չեխ լրագրող Դանա Մազալովան, «Արմենպրես» հայկական լրատվական գործակալության հետ 2020թ. փետրվարի 17-ի զրույցում վերահաստատելով, որ Ա. Մութալիբովի հետ իր հարցազրույցն իրական է, մասնավորապես ասել է. «…տպագրվածն ամբողջովին համապատասխանում է Ադրբեջանի նախկին նախագահի խոսքին, որքան էլ ներկա նախագահ Իլհամ Ալիևը փորձի հերքել այն:

…ես հաստատում եմ, որ այն, ինչ գրել եմ, Այազ Մութալիբովն ասել է, այնտեղ որևէ բան չի հնարվել: Նա կարող է ինչպես ուզում է հերքել այն, սակայն այն ժամանակ նա դա ասել է, ինչպես տպագրված է «Նեզավիսիմայա գազետա» թերթում: Այդ թերթի օրինակը ես ունեմ, համացանցում էլ է հասանելի` Այազ Մութալիբովը դա ասել է», (Խոջալուի մասին Մութալիբովի հարցազրույցն իրական է, Դանա Մազալովան վերահաստատում է, Ալիևը՝ ստում, 17.02.2020, https://armenpress.am/hy/article/1005249):

ՓԱՍՏ ԵՐՐՈՐԴ

1990-1995 թվականներին Ադրբեջանի Միլի մեջլիսի պատգամավոր, Իվանյանում (Խոջալուում) տեղի ունեցած դեպքերը քննող խորհրդարանական հանձնաժողովի նախագահ Ռամիզ Ֆաթալիևը 2009թ. սեպտեմբերի 9-ին «Ազատություն» ռադիոկայանի ադրբեջանական ծառայությանը տված հարցազրույցի ժամանակ Իվանյանում (Խոջալուում) տեղի ունեցած դեպքերի վերաբերյալ, մասնավորապես, ասել է հետևյալը. «Դրանք այն ժամանակներն էին, երբ բոլորը պայքարում էին իշխանության համար։ Բոլորը գիտեն, թե ով էր պայքարում։ Ոմանք ուզում էին իշխանափոխություն, մյուսները փորձում էին հասնել դրան։ Ոմանք ուզում էին, որ հանձնաժողովը հանի Խոջալուի ողբերգության համար պատասխանատուների դեմ առաջադրված բոլոր մեղադրանքները, իսկ մյուսները՝ որ մենք որքան հնարավոր է շատ կեղտ նետենք նրանց վրա, որպեսզի առաջինները կարողանան իշխանության գալ։…

Նախքան Խոջալուում տեղի ունեցած դեպքերը մնացել էր չորս օր։ Փետրվարի 22-ին տեղի ունեցավ Ազգային անվտանգության խորհրդի խորհրդակցություն՝ նախագահի, վարչապետի, ՊԱԿ-ի (Պետական անվտանգության կոմիետի – Ս. Հ.-Ջ.) նախագահի և այլոց ներկայությամբ։…

Հանդիպման ժամանակ որոշում կայացվեց չտարհանել մարդկանց Խոջալուից։

Կարծիք կար, որ եթե մենք տարհանենք բնակչությանը, դրանով մենք կհրավիրենք հայերին գրավել գյուղը։ Այլ կերպ ասած, մենք ինքներս էինք հայերին դրդել հարձակման։ Նույնիսկ Անվտանգության խորհրդի անդամները գիտեին, որ հայերը չեն կարող կատարել ցեղասպանության նման գործողություններ։ Նրանք կարծում էին, որ եթե մարդիկ հեռանան, մենք ինքներս կհանձնենք Խոջալուն։…

Գոյություն ունի սղագրություն, կարելի է ստուգել…», («Siyasi uzaqgörənliyin olmaması Xocalı hadisəsinə gətirib çıxırdı», 9.09.2009, https://www.azadliq.org/a/1818751.html; Муталибов, премьер-министр, председатель КГБ приняли решение не выводить людей из Ходжалы: Рамиз Фаталиев, 25.02.2020, https://www.aniarc.am/2020/02/25/ramiz-fataliev-interview-azadlig-2009-khojalu/):

ՓԱՍՏ ՉՈՐՐՈՐԴ

1992թ. ապրիլի 2-ին «Независимая газета» թերթին տված հարցազրույցից 22 տարի անց՝ 2014թ. փետրվարի 27-ին, արաբական «Ալ-Ջազիրա» միջազգային հեռուտաընկերության թուրքական ծառայությանը տված հարցազրույցի ժամանակ, Ադրբեջանի նախկին նախագահ Այազ Մութալիբովը վերահաստատել է իր կարծիքը Իվանյանում (Խոջալուում) տեղի ունեցած դեպքերի վերաբերյալ, ի մասնավորի, ասելով. «…Ժողովրդական ճակատի կողմից ստեղծված այդ սարսափն ուղղված էր իմ դեմ, քանի որ ես էի այն ժամանակ նախագահը, …ընթանում էր պայքար իշխանության համար: Որքան վատ Մութալիբովի համար, այնքան լավ նրա հակառակորդների համար: Ահա սա է մեր ազգային գաղափարը:», («Խոջալու»-ն կազմակերպել էր Ադրբեջանի ժողճակատը. Այազ Մութալիբով, Ալ-Ջազիրա Հ/Ը, 27.02.2014, https://www.youtube.com/watch?v=KGWNoSfbvtU&t=4s):

Այսպիսով, հիմնվելով վերոնշյալ անառարկելի փաստերի վրա՝ կարող ենք պնդել, որ մի քանի տարի առաջ Միջին Ասիայից վտարված և Խորհրդային Ադրբեջանի իշխանության հրամանով Իվանյանում հաստատված հարյուրավոր թուրք-մեսխեթցի բնակչության մի մասին Ակնայից 3կմ հեռավորության վրա 1992թ. փետրվարի 26-ին գնդակահարել, ապա սպանվածների դիակներն անարգել են Ադրբեջանի ընդդիմության՝ ժողովրդական ճակատի զինված ջոկատները, սակայն դրա մեղավոր են հայտարարել հայկական կողմին:

Նման հրեշավոր գործողությամբ Ադրբեջանի ընդդիմությունը նպատակ է հետապնդել իշխանությունից հեռացնել այն ժամանակ Ադրբեջանի նախագահ Այազ Մութալիբովին:

ՍՏԵՓԱՆ ՀԱՍԱՆ-ՋԱԼԱԼՅԱՆ
քաղաքագետ

Եթե ​​Իրանի վրա հարվածները անխուսափելի են, ապա թող Իսրայելը սկսի

Փետրվարի 26-ին Ժնևում տեղի կունենա Իրան-ԱՄՆ բանակցությունների երրորդ փուլը, և վերլուծաբանները ավելի ու ավելի հաճախ են խոսում այն ​​մասին, որ ռազմական գործողությունները՝ լայնածավալ կամ սահմանափակ հարվածները, անխուսափելի են ցանկացած դեպքում, չնայած նախագահ Թրամփը դեռևս որոշում չի կայացրել: Նա վերջերս հայտարարել է, որ Իրանը այդպես էլ չի խոստացել միջուկային զենք չմշակել:

Միևնույն ժամանակ, Իրանի նախագահ Մասուդ Պեզեշկիանը, մեկնաբանելով ամերիկյան կողմի հայտարարությունները, այսօր հայտարարել է, որ Թեհրանը միջուկային զենք մշակելու մտադրություն չունի: Նրա խոսքերը հաղորդել է Tasnim լրատվական գործակալությունը:

«Հակառակորդներն ասում են, որ Իրանը չպետք է ձգտի միջուկային զենք ձեռք բերել, բայց մենք բազմիցս հայտարարել ենք, որ դա չենք ուզում», – ասել է նախագահը:

ԱՄՆ նախագահ Դոնալդ Թրամփի ավագ խորհրդականները կնախընտրեին, որ Իսրայելը հարվածեր Իրանին Վաշինգտոնի հարձակումներից առաջ, Politico-ին ասել են Թրամփի վարչակազմի երկու պաշտոնյաներ:

Նրանք այս դիրքորոշումը բացատրվում է նրանով, որ Իսրայելի հարվածը կդրդի Իրանին հակահարված տալ, ինչը կօգնի Միացյալ Նահանգներին ապահովել հանրային աջակցություն հարձակման համար: Politico-ն մեջբերում է վերջին հարցումները, որոնք ցույց են տալիս, որ ամերիկացիները կողմ են Իրանում ռեժիմի փոփոխությանը, բայց պատրաստ չեն ընդունել ԱՄՆ-ի զոհողությունները՝ դրան հասնելու համար։

Իրանը նույնպես սպասում է հարվածների: Խարկա կղզուց նավթի արագացված նավթի առաքումը ցույց է տալիս, որ Թեհրանը փորձում է նվազագույնի հասցնել հնարավոր տնտեսական ռիսկերը Միացյալ Նահանգների հետ հետագա սրման դեպքում: Bloomberg-ի՝ Kpler վերլուծական ընկերության հղմամբ տվյալներով, Իրանը զգալիորեն մեծացրել է նավթատարներով բեռնափոխադրումների ծավալը փետրվարի կեսերին՝ տարածաշրջանում ԱՄՆ ռազմական ուժերի կուտակման ֆոնին:

Փետրվարի 26-28-ը սպասվում է ձյուն և ցուրտ եղանակ

Հիդրոօդերևութաբանության և մոնիթորինգի կենտրոնի տվյալներով՝ փետրվարի 26-28-ը Հայաստանում սպասվում է ձյուն, ճանապարհներին ցածր տեսանելիություն, մերկասառույց և փոթորկային քամի (18-23 մ/վ)։
Կանխատեսման համաձայն՝ ջերմաստիճանը կնվազի 8-12 աստիճանով։
Փետրվարի 26-ին Շիրակում, Գեղարքունիքում և Լոռիում ջերմաստիճանը կլինի +6°C, Կոտայքում՝ +12°C, Տավուշում և Արագածոտնում ՝ +12°C, Արարատում, Արմավիրում և Վայոց Ձորում՝ +15°C, իսկ Սյունիքում՝ +14°C։
Ձյուն և ուժեղ քամի է սպասվում նաև Երևանում։ Հայաստանի մայրաքաղաքում այսօր ջերմաստիճանը կբարձրանա մինչև +14°C։

Փաշինյան․ Արցախի, Սյունիքի և Նախիջևանի հանձնումը ԱՄՆ-ի, ԵՄ-ի և Ռուսաստանի կոնսենսուսն էր

Նիկոլ Փաշինյանը, Վարշավայում ներկայացնելով Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև «դեռ չկայացած խաղաղությունը», նշեց երեք հիմնական հանգրվան՝ Պուտինի օգնությամբ ռազմական գործողությունները դադարեցվեցին 2020-2024 թվականներին, 2022 թվականի հոկտեմբերի 6-ին Շառլ Միշելի և Մակրոնի միջնորդությամբ որոշվեց, որ Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև սահմանները պետք է լինեն «սովետական»՝ համաձայն Ալմա-Աթայի հռչակագրի, իսկ 2025 թվականի օգոստոսի 8-ին Թրամփի միջնորդությամբ նախաստորագրվեց համաձայնագիր, որը ևս հղում էր կատարում Ալմա-Աթայի հռչակագրին։ 

Նա չբացատրեց, թե ինչու Պուտինը 2020-ին չհիշատակեց «խորհրդային սահմանները». Փաշինյանը “լռեց” այն մասին, որ Պուտինը ինքը խախտել է այդ «խորհրդային սահմանները» 2014-2022 թվականներին՝ անեքսիայի ենթարկելով Ուկրաինայի տարածքները։ Սակայն Հայաստանի դեպքում էական է, որ Պուտինը, Թուրքիա-Հայաստան-Ռուսաստան-ԱՄՆ-ԵՄ կոնսենսուսի պայմաններում, կատարեց հատկապես կեղտոտ աշխատանքի իր բաժինը. 2020-2024 թվականներին, Արցախում իր զորքերի ներկայությամբ, կանխեց հայ ժողովրդի դիմադրությունը և ապահովեց «խաղաղություն» Ղարաբաղում՝ առանց հայերի և հայկական իրավունքների։

Արցախում, Սյունիքում և Նախիջևանում հայեր չպետք է լինեն, որպեսզի տարածաշրջանի՝ Կարսի ռուս-թուրքական պայմանագրից դուրս գալու վերաբերյալ միջազգային կոնսենսուսը անսասան լինի, և որպեսզի հայերը առաջ չքաշեն իրենց իրավունքները։ Հայաստանի «խորհրդային սահմանները» և Նիկոլ Փաշինյանի երկաքե քարտեզը, զուգորդված նոր պատերազմի սպառնալիքների հետ, պետք է օրինականացնեն Հայաստանում նոր սահմանները՝ Ալմա-Աթայի հռչակագրի շրջանակներում։
Բաքուն «լուծում է» արդեն հայաթափված Նախիջևանի հարցը՝ փոփոխելով Նախիջևանի Սահմանադրությունը և վերացնելով նրա 100-ամյա հայկական ինքնավարությունը։ Պուտինը նպաստեց Արցախի հարցի լուծմանը՝ դրա հայաթափման միջոցով։ Ինչ վերաբերում է Սյունիքին, ապա Թրամփն արդեն իր անունով է անվանել հայ-իրանական սահմանը, և հիմա ԱՄՆ-ն կորոշի՝ Սյունիքը հանձնել ռուսներին, թե՞ թուրքերին, հայերով թե՞ առանց հայերի։

Փաշինյանը Լեհաստանում ընդգծել է, որ խաղաղության ճարտարապետությունը հիմնված է 1991 թվականի Ալմա-Աթայի հռչակագրի վրա և խաղաղության գործընթացն իր գագաթնակետին է հասել օգոստոսի 8-ին՝ Վաշինգտոնում ԱՄՆ նախագահ Դոնալդ Թրամփի նախաձեռնությամբ և մասնակցությամբ Ադրբեջանի նախագահի հետ Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև խաղաղության շրջանակի մասին ընդունված համատեղ հռչակագրի ստորագրմամբ:

Նա հիշեցրել է նաև 2022-ի հոկտեմբերի 6-ին Եվրոպական քաղաքական համայնքի առաջին գագաթնաժողովի շրջանակում Ֆրանսիայի նախագահ Էմանուել Մակրոնի և Եվրոպական խորհրդի նախագահ Շառլ Միշելի հրավերով հանդիպումը, որտեղ Հայաստանը և Ադրբեջանը որոշեցին ճանաչել միմյանց տարածքային ամբողջականությունը, ինքնիշխանությունը և քաղաքական անկախությունը՝ հիմնվելով Ալմա-Աթայի հռչակագրի վրա։

Փաշինյանը նաև հիշեցրել է, որ 2020-ի նոյեմբերին ՌԴ նախագահի դերը վճռորոշ եղավ Ադրբեջանի հետ հրադադարի հարցում։։ «Մենք որևէ պլան, ծրագիր կամ մտահոգություն չունենք՝ կապված ռուսական ռազմաբազայի Հայաստանում ներկայության հետ», ասել է Փաշինյանը։

ԵԱՀԿ Մինսկի խումբը գոյություն է ունեցել 30 տարի՝ հարցը հասցնելով “լուծնան” 2020 թվականին, ապա արդարացնելով ցեղասպանությունն ու ուժի կիրառումը՝ այս բարդ խնդիրը լուծելու համար։ Բարդ, քանի որ նոր «աշխարհակարգի» հիմքը կախված էր Արցախի հարցի լուծումից, իսկ Ռուսաստան-ԱՄՆ-ԵՄ արյունալի կոնսենսուսը, որի մսսին Փաշինյանը անխոնջորեն հիշեցնում է, մատնանշում է ապագա աշխարհակարգի անմարդկային բնույթը։

Իրանի նախագահը Պապիկյանին. ողջունում ենք Երևանի և Բաքվի միջև «խաղաղության համաձայնագիրը»

ՀՀ պաշտպանության նախարար Սուրեն Պապիկյանը, որը գործուղվել էր Իրան՝ այդ երկրի դեմ ԱՄՆ-ի կողմից սպասվող ռազմական գործողության ֆոնին, եթե դիվանագիտական ​​լուծումները ձախողվեն, քննարկել է երկկողմ համագործակցությունները Իրանի Անվտանգության խորհրդի քարտուղար Ալի Լարիջանիի հետ և ընդգծել Իրանի շուրջ ստեղծված իրավիճակը դիվանագիտական ​​միջոցներով թուլացնելու կարևորությունը։

Պապիկյանը նաև հանդիպել է Իրանի պաշտպանության նախարարի և Գլխավոր շտաբի պետի հետ։

Իրանի զինված ուժերի գլխավոր շտաբի պետ, գեներալ-մայոր Աբդոլրահիմ Մուսավին զգուշացրել է, որ ռազմական ագրեսիայի վերսկսման դեպքում Իրանը ծանր կորուստներ կպատճառի ցանկացած հակառակորդի՝ անվանելով Իրանը և Հայաստանը խորը պատմական կապեր ունեցող վաղեմի հարևաններ։

Նա նշել է, որ տարածաշրջանային երկրների միջև համագործակցությունը նպաստում է տարածաշրջանային անվտանգությանը և կայունությանը, և վերահաստատել է Իրանի պատրաստակամությունը ընդլայնել ռազմական համագործակցությունը Հայաստանի զինված ուժերի հետ։

Մուսավին հայտարարել է, որ տարածաշրջանային սահմաններից դուրս գտնվող ուժերի առկայությունը հակասում է տարածաշրջանի ժողովուրդների շահերին և անկայունության ու անապահովության պատճառ է։

Պապիկյանին ընդունել է նաև Իրանի նախագահ Մասուդ Պեզեշկիանը, ով ողջունել է Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև կնքված խաղաղության համաձայնագիրը, հաղորդում է նախագահի աշխատակազմը։

Նա նաև վերահաստատել է Թեհրանի վճռականությունը՝ ավարտելու Հայաստանի հետ համապարփակ ռազմավարական գործընկերության փաստաթղթի մշակումը՝ ընդգծելով երկու հարևան երկրների միջև տնտեսական և տարանցիկ համագործակցության ընդլայնման կարևորությունը։

Իսկ այդ պահին Երևանում Հայաստանում Իրանի դեսպան Խալիլ Շիրգոլամին չի բացառել Երևանի հետ նոր համատեղ զորավարժությունների անցկացումը, որոնք կարող են ավելի մեծ մասշտաբի լինել, քան անցյալ տարվա ապրիլյան հատուկ նշանակության ուժերի զորավարժությունները երկու երկրների սահմանին։

Շիրգոլամին հայտարարել է, որ Երևանի և Թեհրանի միջև ռազմական համագործակցությունը արագ զարգանում է, ինչի մասին վկայում է պաշտպանության նախարար Սուրեն Պապիկյանի Իրան կատարած ներկայիս այցը։

Այս այցը վաղուց էր պլանավորված, և կողմերը մտադիր են քննարկել նոր ոլորտներ և ծրագրեր, հավելեց իրանցի դիվանագետը։

Նա ասաց, որ պաշտպանական համագործակցությունը հիմնված է սահմանների անձեռնմխելիության և երկու երկրների տարածքային ամբողջականության սկզբունքների վրա։

Իրանի նախագահի հայտարարությունը, որով նա ողջունվում է Երևանի և Բաքվի միջև «խաղաղության համաձայնագիրը» և պաշտպանական ու տնտեսական համագործակցությունը ընդլայնելու պատրաստակամությունը, ցույց է տալիս, որ Իրանը պատրաստ է ընդունել տարածաշրջանում սահմանային բաժանման ամերիկյան ծրագիրը, որը հիմնված է ոչ միայն «Ալմա-Աթայի հռչակագրի», այլև «Թրամփի ճանապարհի» վրա։ Այս ճանապարհը, ըստ էության, կանցնի հայ-իրանական սահմանի ողջ երկայնքով և գուցե կարգելափակի Հայաստան-Իրան կոմունիկացիաները։

Իրանը նախկինում դեմ էր տարածաշրջանում «աշխարհաքաղաքական սահմանների փոփոխությանը», սակայն այժմ համաձայն է «փոխզիջման»։

ՄՈԳ. միջին որակակա՞ն, թե՞ առավելագույն խոչընդոտ

Թևանյան Մարիամ՝ 74,5%, Գասպարյան Դիանա՝ 74,9%, Շահրամանյան Դավիթ՝ 74,8%, Սահակյան Սոֆիա՝ 74,7%, Սահակյան Ռոման՝ 74,5%…

Սա պարզապես անունների ու թվերի շարք չէ։ Սա 2023 թվականին Լեռնային Ղարաբաղից բռնի տեղահանված այն ուսանողների շարունակական ցանկի մի հատվածն է, որոնց ճակատագիրը որոշվել է ընդամենը մի քանի տասնորդականով։ Նրանք չեն հաղթահարել սահմանված 75% Միջին որակական գնահատականի (ՄՈԳ) շեմը և, հետևաբար, զրկվել են ուսման վարձից ազատվելու հնարավորությունից։

2023 թվականի սեպտեմբերից հետո տեղահանված ուսանողներին աջակցելու նպատակով Հայաստանի Հանրապետության կառավարությունը նախաձեռնել է մի շարք ծրագրեր։ Մասնավորապես, 2023 թվականի հոկտեմբերի 12-ի N 1762-Լ և դեկտեմբերի 21-ի N 2291-Լ որոշումներով սահմանվեցին կարգավորումներ, որոնք միտված էին Լեռնային Ղարաբաղից բռնի տեղահանված միջին մասնագիտական և բուհական կրթություն ստացող ուսանողների ինտեգրմանը Հայաստանի կրթական համակարգում։ Այս որոշումները կարևոր նշանակություն ունեցան՝ ապահովելով կրթության շարունակականությունը և մեղմելով ընտանիքների ֆինանսական բեռը։

Սակայն հետագա փոփոխությունները ստեղծեցին նոր դժվարություններ։ Եթե սկզբնական շրջանում սահմանված ՄՈԳ-ի շեմը 65% էր և հարաբերականորեն հաղթահարելի, ապա դրա բարձրացումը՝ մինչև 75%, դարձավ լուրջ խոչընդոտ բազմաթիվ տեղահանված ուսանողների համար։

ՀՀ կրթության, գիտության, մշակույթի և սպորտի նախարարությունը շեմի բարձրացումը հիմնավորեց բարձր առաջադիմությունը խրախուսելու անհրաժեշտությամբ։ Ըստ պաշտոնական դիրքորոշման՝ այս մոտեցումը պետք է նպաստի ավելի մրցունակ մասնագետների ձևավորմանը։

Համաչափության և արդարության հարց

Այս ամենը ամբողջապես հիմնավոր կլիներ, եթե չլիներ մի հանգամանք՝ այն, որ տեղահանված ուսանողը տեղահանությունից դեռևս 2 տարի անց շարունակում է մնալ խոցելի խումբ և այն, որ ի սկզբանե տեղահանված ուսանողին տրված արտոնություններն ունեն սոցիալական աջակցության բաղադրիչ:

  • Արդյո՞ք ՄՈԳ-ի շեմի իջեցումը մինչև 65% իրականում կխոչընդոտի կրթության առաջադիմությանը։ Թեև առաջին հայացքից կարող է թվալ, որ ավելի ցածր շեմը կարող է բացասաբար ազդել կրթության որակի վրա, այնուամենայնիվ, 65% և 75% շեմերի միջև տարբերությունը չի կարելի գնահատել միայն կրթական չափանիշների տեսանկյունից։ Այս տարբերությունը հատկապես նշանակալի է այն ուսանողների համար, ովքեր հայտնվել են արտակարգ սոցիալական պայմաններում։ Հետևաբար, սա բավարար հիմք է վերանայելու գործող շեմը՝ հաշվի առնելով ոչ միայն ակադեմիական, այլև սոցիալական գործոնները։
  • ՄՈԳ-ի բարձր շեմը հակասում է սոցիալական աջակցության տրամաբանությանը: Տեղահանված ուսանողները շարունակում են բախվել բնակարանային անկայունության, ֆինանսական դժվարությունների և սոցիալական անորոշության հետ։ Այս պայմաններում պետական աջակցության նպատակը պետք է լինի նրանց խոցելիության հաղթահարումը և կրթության շարունակականության ապահովումը։ Երբ աջակցությունը պայմանավորվում է միայն բարձր ակադեմիական ցուցանիշով, այն աստիճանաբար կորցնում է իր սոցիալական նշանակությունը և դադարում է ծառայել իր հիմնական նպատակին։

Հնարավոր տարբերակներից է՝  50% ՄՈԳ-ի դեպքում՝ ուսման վարձավճարի 50% փոխհատուցում, 75% ՄՈԳ-ի դեպքում՝ ուսման վարձավճարի ամբողջական փոխհատուցում։

  • Խնդիրը նաև հավասարության և համաչափության մեջ է։ Տեղահանված ուսանողների և մյուս ուսանողների մեկնարկային պայմանները էապես տարբեր են։ Տեղահանված ուսանողները ոչ միայն կորցրել են իրենց բնակավայրը, այլ նաև դուրս են մնացել իրենց սովորական կրթական միջավայրից, հաճախ ունեցել են ուսումնառության ընդհատում և մինչ օրս կրում են տեղահանության հոգեբանական և սոցիալական հետևանքները։ Այս պայմաններում նրանցից նույն ակադեմիական արդյունքները պահանջելը՝ առանց լրացուցիչ աջակցության մեխանիզմների, փաստացի խորացնում է անհավասարությունը՝ փոխանակ այն մեղմելու։

ՄՈԳ-ից բացի՝ այլ համակարգային խնդիրներ

  • Տեղահանված ուսանողին արտոնյալ պայմաններ տրամադրող բուհերի ցանկը նախապես չհրապարակելը
  • Անհրաժեշտ է բուհերի ցանկի ընդլայնում՝ ներառելով այնպիսի առաջատար բուհեր, ինչպիսին են՝ Հայաստանի Ամերիկյան Համալսարանը, Հայաստանում ֆրանսիական համալսարանը, Ռուս-հայկական համալսարանը, Եվրասիա Միջազգային համալսարանը, Եվրոպական համալսարանը:
  • Սահմանամերձ գյուղերում ապրող ուսանողներին 30 տոկոս զեղչ է տրամադրվում, իսկ տեղահանված ուսանողի դեպքում, ով նույնպես սահմանամերձ գյուղում է ապրում՝ ոչ, քանի որ համարվում է, որ մշտական բնակիչ չէ, այլ միայն հաշվառված է:
  • Զոհվածի զինծառայողի երեխա համարվող ուսանողից ամեն ուսումնական տարվա սկզբին ՊԲ-ից փաստաթուղթ պահանջելը:
  • ՀՀ ՊՆ և ԼՂՀ ՊԲ միջև տվյալների համապատասխանեցման բացակայության պատճառով 2023-ի սեպտեմբերի 19-ի մարտական գործողություններին մասնակցած ուսանողների վարձի զեղչից զրկվելը:
  • Ուսման վարձավճարների ժամանակավոր չգանձման կամ վերադարձման մեխանիզմի բացակայություն
  • Ուսման վարձավճարի փոխհատուցման ծրագրի շահառուի կարգավիճակի պահպանման ապահովում բուհ կամ կրթական ծրագիր փոխելու դեպքում

Երբ թիվը որոշում է ապագան

 Տեղահանված ուսանողների կրթության ապահովումը միայն կրթական քաղաքականության հարց չէ։ Սա նաև սոցիալական արդարության, հավասար հնարավորությունների և ապագայի հարց է։

Հետևաբար, անհրաժեշտ է ոչ միայն վերանայել ՄՈԳ-ի շեմը, այլ նաև ձևավորել ավելի ճկուն և մարդակենտրոն քաղաքականություն՝ հիմնված տեղահանված ուսանողների իրական կարիքների վրա:

Հաշվի առնելով վերոնշյալ բուհերի կրթական որակը, միջազգային ճանաչվածությունը և առաջադեմ ուսումնական ծրագրերը՝ դրանց ընդգրկումը կնպաստի շահառու ուսանողների կրթական հնարավորությունների ընդլայնմանը։

Պետական կառույցների և ուսանողների միջև ուղիղ երկխոսությունը կարող է դառնալ այս խնդիրների լուծման առաջին քայլը։

Թամարա Հայրապետյան

Մեծ Բրիտանիայի խորհրդարանում հետաքննություն է սկսում Արցախում մշակութային բարբարոսության վերաբերյալ

Center for Truth and Justice

2026 թվականի փետրվարի 25-ին CFTJ-ի ներկայացուցիչ Նարինե Վլասյանը Մեծ Բրիտանիայի խորհրդարանում կներկայացնի Լեռնային Ղարաբաղում մշակութային ժառանգության ոչնչացման վերաբերյալ զեկույցը։

CFTJ-ն իր փաստաթղթային ապացույցներն ու իրավական վերլուծությունը կներկայացնի Միջազգային իրավունքի, արդարադատության և հաշվետվողականության հարցերով խորհրդարանական բազմակուսակցական խմբի և Հայաստանի հարցերով խորհրդարանական բազմակուսակցական խմբի անդամներին։ Ուսումնասիրությունը դիտարկում է հայկական մշակութային և կրոնական ժառանգության ոչնչացումը և աղավաղումը 2023 թվականից ի վեր։

Խորհրդարանական հետաքննությունից առաջ CFTJ-ի զեկույցը կներկայացնի Լեռնային Ղարաբաղում և Հայաստանում մշակութային ժառանգության ոչնչացման համապարփակ պատկերը, ներառյալ 2020 թվականի պատերազմը և դրան նախորդող տարիները։

Այս իրադարձությունը տարիների փաստաթղթավորման, հետազոտությունների և հարգված միջազգային իրավական փորձագետների հետ համագործակցության գագաթնակետն է։ Սա արտացոլում է CFTJ-ի կողմից ստեղծված ապացույցների հավաստիությունն ու լրջությունը։

Այս աշխատանքը խորհրդարանական հետաքննությանը ներկայացնելը ապահովում է, որ հարցը քննարկվի միջազգային իրավական և քաղաքական շրջանակներում՝ ամենաբարձր մակարդակով։

Նոր մշակութային ավերածություններ Արցախում՝ Փաշինյանի և Ալիևի “մրցանակից հետո”

2026 թ. փետրվարի 4-ին Աբու Դաբի քաղաքում Նիկոլ Փաշինյանը և Իլհամ Ալիևը արժանացան ԱՄԷ «Զայեդ» մարդկային եղբայրության 2026 թվականի մրցանակին՝ իբր «հաստատված խաղաղության» համար։ Այս մասին գրել է Արցախի մշակութային ժառանգության օմբուդսմեն, «Ազգային» պատմամշակութային ՀԿ փոխնախագահ Հովիկ Ավանեսովը:

«Մրցանակաբաշխությունը, որը ներկայացվեց որպես տարածաշրջանային հաշտեցման և փոխըմբռնման խորհրդանիշ, իրականում լուրջ հակասություն է առաջացնում տեղում առկա իրողությունների հետ։ Այն պարագայում, երբ Արցախում շարունակվում են հայկական մշակութային և հիշողության վայրերի համակարգված ոչնչացման և ձևափոխման գործընթացները, «խաղաղության» անվան տակ նման պարգևատրումը ոչ թե նպաստում է հաշտեցմանը, այլ ստեղծում է անպատժելիության մթնոլորտ։

Փետրվարի 4-ից հետո արձանագրվել են մշակութային ժառանգության համակարգված վնասման և ոչնչացման նոր դեպքեր։ Մասնավորապես ՝ Արցախի Մոնթեաբերդ (Մարտունի) քաղաքում գտնվող հուշահամալիրը՝ նվիրված Հայրենական մեծ պատերազմի (1941–1945 թթ.) և Արցախյան ազատամարտի նահատակների հիշատակին։ Օրերս ադրբեջանական սոցիալական հարթակներում տարածվեց տեսանյութ, որը նկարահանված է Արցախի Հանրապետության Ասկերանի շրջանի Խնապատ գյուղում։ Տեսանյութում հստակ երևում է, որ ավերված է Արցախյան պատերազմում զոհվածների գերեզմանոցը։

Գերեզմանոցի ավիրումը պարզապես վանդալիզմի ակտ չէ։ Այն ուղղված է հիշողության ջնջմանը, զոհվածների հիշատակի արժեզրկմանը և համայնքի պատմական ներկայության վերացմանը։

Խաղաղությունը չի կարող կառուցվել ավերված գերեզմանոցների, պղծված սրբավայրերի և ջնջվող հիշողության վրա»,-գրել է նա:

Ընտրությունները և Հայաստանին «ինքնասպանության դրդելը». բոլոր մեթոդները «ընդունելի են», նույնիսկ Էփշտեյնը

Որքան մոտենում են Հայաստանում ընտրությունները, այնքան ավելի ակնհայտ է «ինքնասպանության մղումը», որին դրդում են Հայաստանին, քանի որ, ինչպես սպասվում է, ընտրություններից հետո պետք է սահմանադրական հանրաքվե տեղի ունռնա։ Այս հանրաքվեն կնշանակի, որ հայ ժողովուրդը «կամավոր» կհրաժարվի իր բոլոր իրավունքներից և կսահմանափակվի 29,800 քառակուսի կիլոմետր անօրեն տարածքով, որի հարավային մասը (հայ-իրանական սահմանը) արդեն 99 տարով փոխանցվել է մասնավոր ամերիկյան ընկերության։

Միայն Հայաստանի սահմանադրության փոփոխությունը կարող է թույլ տալ Թուրքիային և Ադրբեջանին հայտարարել իրենց ներկայիս սահմանների «օրինականությունը»։ Եւ միայն եթե Հայաստանը պնդի և վերականգնի իր իրավունքները, կարող է կայանալ նոր, արդար աշխարհակարգ։

Այնուամենայնիվ, այն փաստը, որ Հայաստանին ստիպում են հրաժարվել իր իրավունքներից, նշանակում է, որ նոր աշխարհակարգը ի սկզբանե արդար չի լինի։ Այդ կարգը «հաստատելու» համար օգտագործվում են բոլոր միջոցները, այդ թվում՝ ռազմական գործողությունները և ցեղասպանության սպառնալիքը։ Այս շանտաժին մասնակցող երկրները դառնում են հայ ժողովրդի շարունակական ցեղասպանության մեղսակից։

Նաև ամոթալի մեթոդներ են կիրառվում Հայաստանին իր իրավունքներից զրկելու համար։

Ամերիկայի Հայ Դատի Հանձնախումբը (ANCA) այսօր տարածած հայտարարության մեջ նշել է, որ մանկապղծության մեջ մեղադրվող Էփշտեյնի ֆայլերը բացահայտում են նրա հանցավոր ցանցի և Միացյալ Նահանգներում Հայոց ցեղասպանության ճանաչումը ճնշելու ջանքերի միջև ուղիղ կապը։

Հայտարարության համաձայն՝ 2026 թվականի փետրվարի 11-ին X սոցիալական ցանցում տեղադրված տեսանյութում Թուրքիայի նախկին արտգործնախարար Ահմեդ Դավութօղլուն խոստովանել է, որ ամերիկացի միլիարդատեր Թոմաս Պրիցկերի հետ իր հանդիպումը, որը փաստաթղթավորված է Արդարադատության նախարարության գործերում, հատուկ կազմակերպված էր «հայկական լոբբիի դեմ» աջակցություն ստանալու համար՝ 2015 թվականի Հայոց ցեղասպանության հարյուրամյակի նախօրեին։

ANCA-ի տվյալներով՝ օրինաչափությունը հստակ է. ցեղասպանության ժխտումը և «Էպշտեյնի գործերը» առանձին դեպքեր չեն։

«Թուրքիայում ԱՄՆ դեսպան Թոմ Բարաքը հերքել է Հայոց ցեղասպանությունը Անկարայի անունից» Դավութօղլուն օգտագործել է Էփշտեյնի ցանցը՝ Վաշինգտոնում Հայոց ցեղասպանության ճանաչման դեմ պայքարելու համար», – ասվում է կազմակերպության հայտարարության մեջ՝ կոչ անելով Թրամփի վարչակազմին ազատել Բարաքին աշխատանքից։

Մինչդեռ, ԱՄՆ Կոնգրեսի 1959 թվականի բանաձևը ճանաչել էր Հայաստանը, Ադրբեջանը, Վրաստանը և Բալթյան երկրները որպես կոմունիստական ​​Ռուսաստանի կողմից օկուպացված տարածքներ: Այս որոշման հիման վրա բոլոր երեք Բալթյան երկրները 1991-ին վերականգնեցին իրենց նախկին պետականությունը, այլ ոչ թե ստեղծեցին նորը: Հայաստանը անտեսում է այս որոշումը, իսկ ներկայիս ԱՄՆ վարչակազմն անամոթաբար «երաշխավորում» է խորհրդային սահմանները Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև 2025 թվականի օգոստոսի 8-ին նախաստորագրված «խաղաղության համաձայնագրում»:

ԱՄՆ-ն նաև անտեսում է նախագահ Վուդրո Վիլսոնի 1920 թվականի նոյեմբերի 22-ի Իրավարար վճիռը Թուրքիայի հետ Հայաստանի սահմանների վերաբերյալ, որը երբեք չեղյալ չի հայտարարվել կամ չի դատապարտվել: Հետագա աշխարհաքաղաքական իրադարձությունների պատճառով այն պարզապես չի իրականացվել:

Ո՞վ է խանգարում Հայաստանի ղեկավարությանը հարցնել ԱՄՆ Պետդեպարտամենտին Վիլսոնի Իրավարար վճիռի վավերականության և արդիականության մասին: Սա անհրաժեշտ է խաղաղության պայմանագիր կնքելու և պետության սահմանները սահմանելու իրավական հիմք ունենալու համար, ըստ Էստոնիայում բնակվող պատմաբան Ռաֆիկ Գրիգորյանի:

Մինչդեռ, մի քանի տարի առաջ Ռուսաստանի քաղաքացի Ռուբեն Միրզախանյանը հայց էր ներկայացրել ՌԴ դատարան՝ պնդելով, որ 1921 թվականի Մոսկվայի և Կարսի պայմանագրերի համաձայն՝ իր ընտանիքի ունեցվածքը փոխանցվել է Թուրքիային, և ինքը այժմ դրան մուտք չունի։ Նա դիմել է բոլոր դատական ​​​​ատյաններ, և Ռուսաստանի Սահմանադրական դատարանը նրան տեղեկացրել է, որ Կարսի պայմանագրի հարցը Ռուսաստանի իրավասության մեջ չէ, չնայած Մոսկվան է ստորագրել Կարսի պայմանագիրը։ Ռուսական դատարանը նրան խորհուրդ է տվել դիմել միջազգային դատարան։

Օրերս հայտնի դարձավ, որ Միրզախանյանը դիմում է ներկայացրել Միջազգային դատարան՝ 1921 թվականի Մոսկվայի պայմանագրի օրինականությունը վերանայելու համար, և դատարանը ընդունել է նրա հայցը։

Մասնագետների կարծիքով՝ ոչ մի միջազգային մարմին, այդ թվում՝ ՄԱԿ-ի դեպոզիտարիումը, չունի Կարսի պայմանագիր կոչված փաստաթուղթ, չնայած այն է ներկայումս սահմանում Հայաստանի սահմանները, այդ թվում՝ Նախիջևանը։ Եւ պատահական չէ, որ հիմա է Ալիևը Նածիջևանի Սահմանադրությունից հանում Կարսիպայմանագրի հղումը՝ քանի որմինչ օրս նրան դա թույլ էին տալիս։

1921 թվականի մարտի 16-ին ՌՍՖՍՀ-ի և Թուրքիայի Ազգային մեծ ժողովի ներկայացուցիչները ստորագրեցին Մոսկվայի պայմանագիրը։ Դրա համաձայն՝ Կարսի մարզը և Սուրմալուի շրջանը զիջվեցին Թուրքիային, իսկ հայկական Նախիջևանը դարձավ ինքնավար մարզ՝ Ադրբեջանի պրոտեկտորատի ներքո։ Միևնույն ժամանակ, Խորհրդային Հայաստանը ապահովեց ավելի քան 29,000 քառակուսի կիլոմետր տարածք, այդ թվում՝ Զանգեզուրը և Լոռին։

Սակայն դեռ 1920 թվականի փետրվարի 24-ին, Ազգերի լիգայի հատուկ հանձնաժողովը, որը ստեղծվել էր Հայաստանի և Ադրբեջանի սահմանները որոշելու համար, կայացրեց իր վերջնական որոշումը։ Ինչ վերաբերում է Հայաստանի և Ադրբեջանի սահմաններին, ապա գոյություն ունի միայն մեկ օրինական քարտեզ՝ Ազգերի լիգայի քարտեզը, որի որոշումները դեռևս չեն չեղարկվել: Մնացած բոլոր քարտեզները լիովին անօրինական են:

Ժամանակակից Նախիջևանի Ինքնավար Մարզի՝ Լեռնային Ղարաբաղի տարածքը և հարակից տարածքները, ինչպիսիք են ժամանակակից Քաշաթաղը (Լաչին), Քարվաճառը (Քելբաջար), Շահումյանը, Քարխաթը, Թարթառը, Գետաբեկը, Շամխորի լեռնային մասը և Ակնան (Աղդամի շրջան), որոնք ներկայումս անօրինական կերպով վերահսկվում են Ադրբեջանի կողմից և զբաղեցնում են ընդհանուր 20,000 կմ² տարածք, Ազգերի լիգայի հատուկ հանձնաժողովի կողմից ճանաչվել են որպես Հայաստանի Հանրապետության մաս։

1920 թվականին այս տարածքներում բնակվում էր 450,000 մարդ, որոնցից 320,000-ը (72%) հայեր էին, 40,000-ը՝ (8%) քրդեր, իսկ 90,000-ը՝ (20%) թուրքեր։

Հայաստանի և Ղարաբաղի իշխանությունները պարտավոր են դիմել Միջազգային դատարան, որը պետք է պատասխանի մեկ շատ պարզ հարցի՝ ո՞ւմ որոշումներն են օրինական Հայաստանի և Ադրբեջանի սահմանների վերաբերյալ՝ Ազգերի լիգայի (ՄԱԿ-ի նախորդի) թե՞ Ռուսաստանի ԿԿ Կովկասյան բյուրոյի որոշումները, գրում է լրագրող Վահրամ Աղաջանյանը։

Ինչպիսի՞ն կլինի եղանակը փետրվարի 25-ին

Հիդրոօդերևութաբանության և մոնիթորինգի կենտրոնի տվյալներով՝ փետրվարի 25-ին շրջանների մեծ մասում հնարավոր են տեղումներ. լեռներում՝ ձյուն, հովիտներում և նախալեռներում՝ անձրև և ձնախառն անձրև։

Փետրվարի 25-ից 27-ը հնարավոր են քամու պոռթկումներ մինչև փոթորկային ուժգնությամբ (15-19 մ/վ)։

Փետրվարի 25-ին Շիրակում օդի ջերմաստիճանը կլինի +6°C, Կոտայքում՝ +11°C, Գեղարքունիքում՝ +5°C, Լոռիում՝ +10°C, Տավուշում՝ +14°C, Արագածոտնում՝ +12°C, իսկ Արարատում, Արմավիրում, Վայոց Ձորում և Սյունիքում՝ +15°C։

Երևանում տեղումներ չեն սպասվում, մայրաքաղաքում ջերմաստիճանը կհասնի +14°C-ի։