
ԱՄՆ փոխնախագահ Վենսի այցը Երևան և Բաքու ուղեկցվում էր թույլ հույսով, որ հայ պատանդները, այդ թվում՝ արցախյան ռազմական և քաղաքական ղեկավարության անդամները, կարող են ազատվել Բաքվի բանտարկությունից: Վենսի այցի օրը արցախցիները բողոքի ցույց անցկացրեցին Բաղրամյանի հուշարձանի մոտ՝ կոչ անելով Վենսին ապահովել գերիների ազատ արձակումը, ինչը կլիներ «խաղաղության գործընթացին» իրական աջակցություն:
Սակայն ոչինչ տեղի չունեցավ. Ռուբեն Վարդանյանի դատավճիռը չհրապարակվեց Վենսի Բաքու այցի օրը, Ալիևը կրկին հայտարարեց գերիներին ազատ արձակելուց հրաժարվելու մասին, քանի որ հանձինս նրանց դատում է «անջատողականությունը», որին աջակցեցին բոլորը, այդ թվում՝ Ֆրանսիան: Ալիևը կրկին կոչ արեց փոփոխություններ կատարել Հայաստանի Սահմանադրությունում (հեռացնել Հայաստանի և Արցախի վերամիավորման մասին 1989 թվականի որոշման հղումը – խմբ.), այդպիսով հաստատելով, որ «անջատողականությունը» և Արցախը փակ թեմա չի համարում:
Մյունխենի անվտանգության համաժողովի (MSC) շրջանակներում FRANCE 24-ին տված հարցազրույցում Ալիևը խոստովանել է, որ Ադրբեջան կատարած իր այցի ժամանակ ԱՄՆ փոխնախագահ Դի Վենսը բարձրացրել է ղարաբաղցի առաջնորդներին ներում շնորհելու և ազատ արձակելու հարցը. «Նա բարձրացրել է այս հարցը, ես էլ ներկայացրել եմ Ադրբեջանի դիրքորոշումը այս հարցի վերաբերյալ, այդքանը… Ինչ վերաբերում է ձեր նշած անձանց, նրանք անջատողական ռեժիմի առաջնորդներ են, որոնք անօրինական կերպով գործել են մեր տարածքում՝ ամբողջ միջազգային հանրության, այդ թվում՝ Հայաստանի կողմից ճանաչված ինքնիշխան ադրբեջանական պետության տարածքում: Երկար տարիներ այս անձինք եղել են ադրբեջանցիների և Ադրբեջանի դեմ բոլոր ռազմական հանցագործությունների կազմակերպիչները, և նրանք պատասխանատվության են ենթարկվել: Նրանք ձերբակալվել են Ղարաբաղում մեր ռազմական գործողության արդյունքում և պատասխանատվության են ենթարկվել»:
Ալիևը չի մեջբերել որևէ փաստաթուղթ, որի համաձայն «միջազգային հանրությունը, այդ թվում՝ Հայաստանը», ճանաչել է «Ադրբեջանի ինքնիշխան տարածքը» (նա իսկապե՞ս Ալմա-Աթայի հռչակագիրն է համարում նման փաստաթուղթ):
«Ցավոք, Ֆրանսիան աջակցեց անջատողականներին. Ազգային ժողովի և Սենատի ավելի քան տասը բանաձևերով աջակցեցին անջատողականներին: Նույնիսկ Ֆրանսիայի խորհրդարանը ճանաչեց այսպես կոչված Լեռնային Ղարաբաղը, չնայած նույնիսկ Հայաստանը չճանաչեց այն», – ասաց Ալիևը։
Հայ գերիներին ազատ արձակելուց հրաժարվելով՝ Ալիևը խոստովանում է, որ ոչինչ չի փոխվել Արցախի օկուպացիայից ի վեր. Հայաստանի Սահմանադրությունը դեռևս հղում է կատարում 1989 թվականի բանաձևին, «խաղաղության պայմանագիր» չի ստորագրվել, չկան օրինական միջազգային փաստաթղթեր, որոնք ճանաչում են Ադրբեջանի «իրավունքները», և ամեն ինչ կարող է ցանկացած պահի չեղարկվել։
30 տարի շարունակ Ֆրանսիան, Միացյալ Նահանգները և Ռուսաստանը համանախագահել են ԵԱՀԿ Մինսկի խումբը: 30 տարի շարունակ նրանց ներկայացուցիչները հանդիպել են Արցախի ռազմաքաղաքական ղեկավարության հետ՝ ճանաչելով ոչ միայն ինքնորոշման իրավունքը, այլև այն փաստը, որ այդ իրավունքը իրացվել է: 907-րդ հավելվածը դեռևս ուժի մեջ է Միացյալ Նահանգներում, իսկ ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի փակումը միայն ընդգծեց Արցախյան հակամարտության ռազմական լուծման իրավական վակուումը։