ԱՄՆ Ներկայացուցիչների պալատի արտաքին հարաբերությունների հանձնաժողովն ընդունել է Կոնգրեսական Գեյբ Ամոյի գլխավորած և Ամերիկայի Հայ Ազգային Կոմիտեի կողմից աջակցվող պետդեպարտամենտի լիազորությունների մասին փոփոխությունը։ Այն նախատեսում է հայ գերիների ազատ արձակում, արցախահայերի անվտանգ վերադարձ և հայկական մշակութային ու կրոնական հուշարձանների պաշտպանություն։ Այս մասին հաղորդվում է կոմիտեի ֆեյսբուքյան էջում։
Հեղինակ՝ naira
Սզնեքի վերջին օրը․ 2023-ի սեպտեմբերի 19-ը ողբերգական էր Արցախի համար
2023 թվականի սեպտեմբերի 19-ին Ադրբեջանը լայնածավալ հարձակման է անցել Արցախի բոլոր բնակավայրերի ու պաշտպանական դիրքերի ուղղությամբ։ Հյուծված, կիսասոված, միայնակ մնացած Արցախը կանգնել էր իրեն գերազանցող թշնամու ուժերի դեմ։ Արցախի բոլոր բնակավայրերը վտանգված էին, իսկ արցախցին կանգնած ցեղասպանության իրական վտանգի առաջ։
Ասկերանի շրջանի Ներքին Սզնեք համայնքի ղեկավար Էդվարդ Մուսայելյանը պատմում է
-Ադրբեջանական զինուժի շարժի մասին, երբ տագնապ լսեցի, անմիջապես հրաժեշտ տվեցի հորս ու կնոջս և աշխարհազորի տղաների հետ շտապեցի գյուղի վերևում գտնվող մարտական մեր դիրքը (2020-ի պատերազմից հետո դիրք էր ձևավորվել, գյուղի աշխարհազորայինների կողմից հերթապահություններ էին իրականցվում)։ 2020-ի 44-օրյա պատերազմից հետո Արցախի գրեթե բոլոր բնակավայրերը սահմանամերձ էին, այդ թվում նաև մեր գյուղը։ Երբ հասկացանք, որ վտանգը մեծ է, անտառների ու դաշտերի միջով կազմակերպվեց Սզնեքի բնակչության տարհանումը կողքի Խաչմաչ գյուղը։
Դեպի Ստեփանակերտ տանող ճանապարհներն արդեն թշնամու վերահսկողության տակ էին։ Սզնեքն ու մոտակա գյուղերը շրջափակման մեջ էին առնվում։ Ամեն ինչ շատ արագ էր զարգանում։ Թշնամին մեր գյուղով արդեն մտնում էր Խաչմաչ։ Սզնեքցիներն ստիպված էին Խաչմաչի բնակչության հետ անտառների միջով շուտ հեռանալ այնտեղից։
Սակայն մեր գյուղից 6 հոգի մնացել են Խաչմաչում և գիշերն անցկացրել այնտեղ։ Հաջորդ օրը, երբ հասկացել են, որ մենակ են մնացել գյուղում, որոշել են իրենք էլ հեռանալ և Կարմիր գյուղի տարածքով հասնել Ստեփանակերտ։ Այնպես է ստացվել, որ ճանապարհին նրանք իրարից առանձնացել են՝ արժանանալով տարբեր ճակատագրերի։
Ցավոք, այդ ճանապարհին մեր համագյուղացու՝ Շուրա Մանասյանի հետ անհետ կորել է հայրս՝ Ռոբերտ Մուսայելյանը։ Մինչև այսօր հորիցս ու մյուս համագյուղացուց ոչ մի տեղեկություն չունենք։ Վերջին անգամ հորս հետ խոսել եմ տարհանման պահին։ Ականատեսներն ասում են, որ 83-ամյա հայրս այլևս չէր կարողանում քայլել ու մնացածներին հորդորում էր, որ իր պատճառով չվտանգեն իրենց կյանքը։ Մեր համագյուղացիներ Նվարդն ու Մավրիկը գերեվարվել են Խաչմաչից դեպի Կարմիր գյուղ տանող ճանապարհին։ Շուշիում նրանց մեկ շաբաթ պահելուց հետո վերադարձրել են մերոնց։ Երրորդին՝ վաստակաշատ մանկավարժ Արտյուշա Միքայելյանի դին գտնվել է անտառում։ Մի հոգու էլ գերեվարել են․ հիմա Բաքվի բանտում է։
Բաքվի բանտերում են շարունակվում պահվել չորս համագյուղացի երիտասարդներ, ովքեր գերեվարվել են սեպտեմբերին։ Մեր բոլորիս ցանկությունն է, որ նրանք և մյուս բոլոր մեր համերկրացիներն օր առաջ ազատ արձակվեն և վերադառնան իրենց ընտանիքները, ինչպես նաև բացահայտվեն բոլոր անհայտ կորած անձանց ճակատագրերը։
Էդվարդը շարունակում է հիշել սարսափելի այդ օրվա իրադարձությունները
-Մինչև զինադադարի պահը ես դիրքերում էի և չէի կարող անձամբ վերահսկել համագյուղացիների անվտանգ տարհանումը։ Հրահանգել եմ գյուղում գտնվող տղաներին կազմակերպել և՛ պաշտպանությունը, և՛ մարդկանց տարհանումը։ Այդ օրը մեր գյուղում շուրջ 40 մարդ կար։ Կային նորածին ու մանկահասակ երեխաներ, տարեցներ։ Մեծ ցավ եմ ապրում զոհվածների, անհայտ կորածների ու գերեվարվածների համար։ Մենք անզոր էին դիմադրել թշնամու մեծաքանակ ուժերին և հասկանալով, որ ամեն ինչ կորած է, շրջանցելով ադրբեջանցիներին, տղաներով մի կերպ հասնում ենք Ստեփանակերտ՝ ոտքով քայլելով շուրջ մեկ օր։ Չէի պատկերացնում, որ Խաչմաչից տարհանման ճանապարհին մարդկային կորուստներ կունենանք։ Գիտակցում էի, որ շատ վտանգավոր է, սակայն մտածում էի, որ բոլորն էլ ողջ ու առողջ կհասնեն Ստեփանակերտ։ Ուղղակի չեմ կարողնաում հասկանալ, թե մեր 6 համագյուղացիները ինչո՞ւ են գիշերը մնացել Խաչմաչում։
Մինչև տեղահանությունը գյուղն ապրում էր իր առօրյա կյանքով՝ շարունակելով քարը քարի վրա դնել։ Համայնքի ղեկավարի խոսքով՝ ոչ ոք չէր պատրաստվում լքել գյուղը։
– Աշխատասեր, բարի ու համեստ սզնեքցին հազար ու մի թելով կապված էր հարազատ գյուղի հետ: Յասամանների ու վարդերի մեջ ընկղմված մեր գյուղն ամենուր հայտնի էր իր քաղաքակիրթ, ստեղծագործ, ուսումնատենչ լինելով։ Պատահական չէր, որ գյուղը հաճախ <<Փոքր Թիֆլիս>> էին կոչում: Տարիներ շարունակ սզնեքցին անտրտունջ ապրում էր իր հողում, աշխատում, բերք ու բարիք ստեղծում:
2020-ի 44-օրյա պատերազմից հետո մենք փորձում էինք կրկին շենացնել գյուղը՝ անկախ նրանից, որ հայտնվել էինք առաջնագծում։ Սզնեքն ապրում էր իր առօրյայով․ թեև թշնամու վերահսկողության տակ էր հայտնվել մեր վարելահողերի, արոտավայրերի, խոտահարքների մի մասը, սակայն շարունակում էինք զբաղվել հողագործությամբ ու անասնապահությամբ։
Գյուղում ընտանիք էր ձևավորվում, երեխա ծնվում։ 44-օրյա պատերազմից հետո Սզնեքի կրթօջախը, անվտանգության նկատառումներից ելնելով, չէր վերաբացվել, քանի որ թշնամու դիրքերը բավականին մոտ էին համայնքին, իսկ կրթօջախը ուղիղ նշանառության տակ էր։ Դպրոցահասակ երեխաներ ունեցող որոշ ընտանիքներ ստիպված հաստատվել էին մայրաքաղաքում։
Գյուղը բազմաթիվ խնդիրներ ուներ, սակայն դրանք երկրորդական էին, ամենակարևորը՝ բնակչության անվտանգությունն էր։ Ու մենք անում էինք հնարավորն ու անհնարինը։ Ապրում էինք՝ գիտակցելով, որ մշտապես թշնամու նշանառության տակ ենք։ Նրանց դիրքերն այնքան մոտ էին, որ այնտեղից երևում էր անգամ մեր տների ներսում կատարվող անցուդարձը։ Գիշերները հաճախակի լուսարձակներ էին միացնում, օդ կրակում: Նրանք դրանով փորձում էին հոգեբանական ճնշում գործադրել մեր ժողովրդի վրա, այնպես անել, որ հեռանանք գյուղից, սակայն նրանց մոտ ոչինչ չստացվեց։ Մենք չէինք հուսահատվում ու միշտ լավատեսորեն էինք տրամադրված։ Անգամ շրջափակման ժամանակ մեր համագյուղացիներից ոչ մեկը չէր պատրաստվում լքել գյուղը։ 2023-ի սեպտեմբերի 19-ի արհավիրքն ամեն ինչ արեց մեր փոխարեն։
Մի քանի պատերազմով անցած Էդվարդ Մուսայելյանի համար շատ ծանր է խոսել վերջին մեկօրյա պատերազմի մասին, քանզի այն ամենաահավոր ու ողբերգական հետևանքներն է ունեցել Արցախի հազարամայա պատմության մեջ։ Առաջին անգամ Արցախը մնացել է առանց հայի՝ գերության ու մենակության մեջ։
Սզնեքի բնակչությունը ցրված է աշխարհով մեկ։ Համայնքի ղեկավարը բնակություն է հասատել ՌԴ–ում։ Այդ հեռավորությունը, սակայն, չի խանգարում, որ նա ապրի իր համագյուղացիների դարդ ու ցավերով, հաջողություններով ու ուրախություններով։ Միշտ կապի մեջ է սզնեքցիներից յուրաքանչյուրի հետ։ Էդվարդ Մուսայելյանը, խեղդելով հոգում ծանրացած ցավը, շարունակում է պայքարել ապրելու համար․ ո՞վ իմանա, գուցե մի գեղեցիկ օր կլսի Արցախ վերադարձի ավետիսը։
Վերադարձողների մեջ նա առաջիններից մեկը կլինի։
Հ․Գ․
Ասկերանի շրջանի փոքրիկ Սզնեք գյուղը Արցախյան առաջին պատերազմի ժամանակ տվել է 12 զոհ, մեկ հոգի համարվում է անհետ կորած։ 2020-ի 44-օրյա պատերազմում նահատակվել է 5 սզնեքցի։ 2023-ի սեպտեմբերին 4 երիտասարդ գերեվարվել են ադրբեջանցիների կողմից, գտնվում են Բաքվի բանտերում։
Կարինե ԲԱԽՇԻՅԱՆ
Սև ծովից Հայաստանին է մոտենում ակտիվ ցիկլոն
Հիդրոօդերևութաբանության և մոնիթորինգի կենտրոնի տնօրենի տեղակալ Գագիկ Սուրենյանը սոցցանցի իր էջում լուսանկար է հրապարակել և գրել.
«Սև ծովից Հայաստանին մոտեցող ակտիվ ցիկլոնը արբանյակային լուսանկարի վրա»:
Այս ցիկլոնը իր հետ հյուսիս-արևմուտքից բերում է արկտիկական ցուրտ օդային հոսանքներ, ուստի վաղը ցերեկային ժամերին երկրի ողջ տարածքում օդի ջերմաստիճանը այսօրվա համեմատ կնվազի 8-ից 12 աստիճանով, բայց սեպտեմբերի 20-ից ցերեկը կբարձրանա 4-ից 5 աստիճանով։
Սեպտեմբերի 20-ից 21-ն ընկած ժամանակահատվածում ցիկլոնը կկորցնի իր ուժը, տեղումները կպահպանվեն առանձին հատվածներում և կկրեն կարճատև բնույթ։ Սեպտեմբերի 22-ից սկսած երկրի ողջ տարածքում տեղումները կդադարեն»,–ասաց նա։
Հայաստանում կստեղծվի «բարքերի ոստիկանություն». Ցեղասպանության թանգարանի մոտի ռեստորանը կընդլայնվի
Ստեփանակերտ, 2023թ.
e-draft կայքում հրապարակվել է կառավարության որոշման նախագիծ՝ «Իրական Հայաստանի գեղագիտության տեղորոշման և աջակցության հայեցակարգը հաստատելու մասին», որը պնդում է, որ ուրախ ապրելը և տոներ նշելը ավելի լավ է, քան ցեղասպանությունների և պատերազմների ժամանակ զոհվածների գերեզմաններին ծաղիկներ դնելը: Զարմանալի է, թե ինչպես հայերը մինչ օրս չեն գիտակցել, որ խաղաղությունն ավելի լավ է, քան պատերազմը, և որ հարուստ և առողջ լինելը՝ ավելի լավ, քան հիվանդ և աղքատ:
Միայն Նիկոլ Փաշինյանի կառավարությունն է հասել նման հանճարեղ գաղափարի և այժմ ցանկանում է սովորեցնել հայերին, թե ինչպես ճիշտ ապրել: Բայց լավ ապրելու համար հայերը պետք է մոռանան մի քանի բան՝ իրենց տոհմային տները, որոնք մնացել են հայրենիքի կորցրած մասում, նախնիների մասին, որոնք նույնպես ցանկացել են ապրել խաղաղության մեջ, բայց ստիպված են եղել պայքարել դրա համար, նաև հայկական քաղաքակրթության մասին, որի արժեքների հիման վրա ծնվել, մահացել և մինչ օրս մեռնում են մի քանի կայսրություններ:
Նոր հայեցակարգի հիմնավորման համաձայն՝ «Հայաստանում զարգացել էր անտարբեր, իսկ երբեմն նույնիսկ զգուշավոր վերաբերմունք ուրախության և դրականության նկատմամբ. տխրությունը դիտվում էր որպես ավելի բարձր զգացմունք, քան ուրախությունն ու կյանքի նկատմամբ եռանդը»: Սա «աջակցում էր պատերազմի քաղաքականությանը, որը համահունչ է վշտի և տառապանքի թեմային», պնդում են հեղինակները։
Այսպիսով, պարզվում է, որ հայկական մոզախիզմը ծնունդ է տվել սադիզմի հայերի անմեղ հարևանների նկատմամբ, և տառապանքի կարիքը բավարարելու համար հայերը սպանել են իրենց խեղճ հարևաններին։
Հայ ժողովրդի վերածումը մանկուրտների, որոնք աշխատում են «խաղաղության խաչմերուկներում», վճարում հարկեր և մնացած գումարը ծախսում զվարճանքի վրա, կօգնի Փաշինյանի կառավարությանը հաջորդ տարի հանրաքվե անցկացնել Սահմանադրությունը փոփոխելու և վերջապես պետությունը լուծարելու վերաբերյալ։ Չէ որ պետությունն է “հիվանդ հայրենասիրության” մարմնավորում։
Միակ հարցն այն է, թե ինչպես է այս հայեցակարգը կիրառվելու մեր ժողովրդավարության բաստիոն Հայաստանում։ Ո՞վ կհետևի նրանց, ովքեր կայցելեն Ծիծեռնակաբերդ և Եռաբլուր։ Ի վերջո, շատերը կարող են դա անել գաղտնի, գիշերվա քողի տակ։
Ոչ, առանց բարքերի ոստիկանության չի ստացվի։ Պետք է ստեղծել ծիծաղող դիմակներով և գինու բաժակով ջոկերների ջոկատներ, որոնք կշրջեն քաղաքների և գյուղերի փողոցներով՝ ստիպելով սգացող մայրերին և կանանց գինի խմել և պարել։ Հետո կարելի է սահուն անցնել շարիաթի օրենքին և ստիպել չժպտացող կանանց ծածկել դեմքերը չադորով։
Նման ջոկատներ, եթե հիշում եք, ստեղծվել են կորոնավիրուսի համավարակի ժամանակ, երբ մարդկանց արգելվում էր առանց դիմակի դուրս գալ իրենց տներից։ Հիշեցնենք, թե ինչպես մի զինվորական գնդապետ բռնվեց իր մեքենան առանց դիմակի լվանալիս սեփական ավտոտնակում և հրապարակայնորեն դատապարտվեց։ Գնդապետը քիչ էր մնում սպաներ «բարքերի ոստիկաններին»։
Երևանի Ցեղասպանության թանգարանի կողքին գործում է թանկարժեք ռեստորան, որտեղ արգելված է բարձր, ուրախ երաժշտությունը։ Հիմա երաժշտությունը կարելի է թույլ տալ, և ոչ միայն հայկական, այլև հարևանների խրախուսվող երաժշտությունը, իսկ վերանորոգումից հետո հուշահամալիրում կարող են տեղադրվել գիշերային ինստալյացիաներ՝ ցեղասպանության պատկերներով։ Ի վերջո, զոհերի շնորհիվ է, ինչպես ասում են իշխանությունները, որ Հայաստանն այսօր գոյություն ունի։ Եթե նրանք չմահանային, Հայաստանը գոյություն չէր ունենա։
Ուրախությունն ու տխրությունը միշտ ձեռք ձեռքի տված են գնում. արցախցիները, որոնք ցեղասպանության են ենթարկվել և հեռացել իրենց հայրենիքից ընդամենը երկու տարի առաջ, մոխիր չեն ցանում գլխին, այլ ամուսնանում են և ուրախանում երեխաների ծնունդով։ Արցախում հարսանիքի օրը ընդունված էր այցելել եղբայրական գերեզման, և դա ծանր բեռ չէր, այլ պայծառ պարտավորություն։ Իսկ Ստեփանակերտի քաղաքային գերեզմանատան և Վարարակն եկեղեցու մոտ կար մի ռեստորան՝ «Живые и мертвые»։
Որպեսզի մարդիկ ուրախանան և զվարճանան, պարտադիր չէ ջնջել նրանց հիշողությունները, արմատները և իրավունքները, վերածելով ժպտացող հիմարների։ Ցավն ու վերքերը առաջացնում են ինքնապահպանման զգացում, դիմադրության ցանկություն։ Բայց քանի որ ներկայիս կառավարության համար դիմադրությունը մահացու է, ուստի նրանք փորձում են ջնջել ցավը։
Էրդողան․ Նրանք, ովքեր բարբարոսաբար են գործում, կխեղդվեն իրենց թափած արյան ծովում
Անդարդառնալով Գազայում ստեղծված իրավիճակի թեմային՝ Էրդողանը նշել է, որ «ոչ ոք չի կարող Թուրքիային խանգարել աջակցելու Իսրայելի դաժան հարձակումների ենթարկվող Գազայի ճնշված ժողովրդին»:
«Ահաբեկչությունն ու կոտորածները փակուղի են, որը մեր տարածաշրջանը պատանդ է պահում: Եվ տարածաշրջանը վաղ թե ուշ դուրս կգա դրանից: Նրանք, ովքեր բարբարոսաբար են գործում, կխեղդվեն իրենց թափած արյան ծովում»,- հայտարարել է Էրդողանը։
Նիդեռլանդները 14 միլիոն եվրո կհատկացնի արցախցիների բնակարանային խնդիրները լուծելու համար
Նիդեռլանդները 14 միլիոն եվրո կհատկացնի Արցախից տեղահանված անձանց աջակցելու համար: Այս մասին Նիդեռլանդների արտաքին գործերի նախարար Դեյվիդ վան Վիլը հայտարարել է X սոցիալական մեդիա հարթակում՝ իր հայ գործընկեր Արարատ Միրզոյանի հետ հանդիպումից հետո:
Վան Վիլի խոսքով՝ միջոցները կուղղվեն Գլոբալ արտոնյալ ֆինանսավորման գործիքի միջոցով՝ բռնի տեղահանվածներին մատչելի բնակարաններով ապահովելու համար:
Սեպտեմբերի 10-ի դրությամբ 2711 արցախյան ընտանիք ստացել է բնակարանային վկայականներ, որոնցից 823-ին արդեն տրամադրվել է բնակարան:
ԵՄ հանձնակատարը, ԱՄԷ նախագահը և ուրիշները գիտեն, որ այս տները պատկանում են հայերին
ԵՄ ընդլայնման հարցերով հանձնակատար Մարտա Քոսը կայցելի Աղդամ, հաղորդում է ադրբեջանական APA լրատվական գործակալությունը՝ հղում անելով Ադրբեջանում ԵՄ պատվիրակության հայտարարությանը։
Նախարարությունը հավելել է, որ ԵՄ ներկայացուցիչը Բաքվում բարձր մակարդակի հանդիպումներ կանցկացնի նաև նախագահի, արտաքին գործերի նախարարի և էկոնոմիկայի նախարարի հետ՝ քննարկելու «ընդհանուր ռազմավարական շահերը, այդ թվում՝ էներգետիկայի ոլորտում»։
Դրանից մեկ օր առաջ Ալիևը և Արաբական Միացյալ Էմիրությունների (ԱՄԷ) նախագահ շեյխ Մոհամմեդ բին Զայեդ ալ Նահյանը այցելել են օկուպացված Շուշի։ Նրանք ստորագրել են մի շարք փաստաթղթեր, սակայն շեյխը չի արձագանքել Ալիևի կոչերին՝ ներդրումներ կատարել «ազատագրված» Ղարաբաղում։ ԱՄԷ-ն մտադիր չէ ներդրումներ կատարել մի երկրներում, որտեղ լքված սեփականություն կա։
«Մենք անհամբեր սպասում ենք ձեռք բերված առաջընթացի և դրական զարգացումների շարունակմանը Ադրբեջանի և Հայաստանի միջև խաղաղության պայմանագրի ստորագրման ուղղությամբ։ Այս առումով մենք ևս մեկ անգամ ընդգծում ենք Արաբական Միացյալ Էմիրությունների պատրաստակամությունը՝ ցանկացած աջակցություն ցուցաբերելու տարածաշրջանում խաղաղության և անդորրության հաստատմանը, որպեսզի այնտեղ բնակվող ժողովուրդները կարողանան ապրել խաղաղության մեջ», – ասել է ԱՄԷ նախագահը։
Ալիևը բոլոր ջանքերն է գործադրում օկուպացված Արցախ օտարերկրյա ներդրումներ ներգրավելու համար, սակայն համաշխարհային բիզնեսը սպասում է «խաղաղության պայմանագրի» ստորագրմանը՝ հասկանալով, որ իրավիճակը կարող է փոխվել ցանկացած պահի, որ Ալիևի իրավունքը՝ օկուպացնել Արցախը, կարող է վիճարկվել, և որ կարող են ճանաչվել ցեղասպանության սպառնալիքով Արցախից տեղահանված հայերի սեփականության իրավունքները։
Ալիևը շեյխին ցույց տվեց Քարին տակ գյուղը, որն ամբողջությամբ հողին էր հավասարեցվել, իսկ մեկ օր առաջ Ալիևը Հադրութում մզկիթ էր բացել՝ հայտարարելով, որ Հադրութի տների մեծ մասը բնակելի չէ և, հետևաբար, ենթակա է քանդման։
ԵՄ հանձնակատարը, ԱՄԷ նախագահը և ուրիշներ գիտեն, որ այս բոլոր տները պատկանում են հայերին և գիտեն, որ իրենք դառնում են ցեղասպանության հանցագործությունների մեղսակից։
Արտակ Բեգլարյանը հայտարարել է Edu Angel կրթական խորհրդատվական կենտրոնի բացման մասին
Edu Angel կրթական խորհրդատվական կենտրոը հայտարարում գործունեության մեկնարկի մասին որը կօգնի երիտասարդներին ընդունվել աշխարհի լավագույն համալսարաններ և ստանալ որակյալ կրթություն: Կենտրոնի հիմնադիր Արցախի Հանրապետության նախկին պետնախարար Artak Beglaryan-ը իր ֆեյսբուքյան էջում գրում է:
Ընկերներ ջան,
Ուրախությամբ հայտարարում եմ Edu Angel կրթական խորհրդատվական կենտրոնի պաշտոնական մեկնարկը։
Ես բավականին լուրջ ու դժվարին կրթական ճանապարհ եմ անցել, սովորել եմ աշխարհի մի քանի առաջատար համալսարաններում և այդ ճանապարհին շատ բան եմ սովորել, շատ խնդիրների եմ բախվել, բայցև կարողացել եմ հաղթահարել դրանք: Եվ առ այսօր իմ ստացած կրթությունը ծառայեցնում եմ իմ արժեքներին ու ժողովրդին:
Այս տարիների ընթացքում բազմաթիվ ծանոթ ու անծանոթ երիտասարդների եմ աջակցել իմ անցած ճանապարհն անցնելու, որակյալ կրթություն ստանալու և օգտակար լինելու իրենց հայրենակիցներին և այլ մարդկանց: Տեսել եմ, թե որքան շատ երիտասարդներ են ցանկանում նման կրթություն ստանալ, բայց շատ դեպքերում չեն կողմնորոշվում, թե որտեղից սկսել, ինչպես պատրաստվել, ինչպես դիմել ու կրթաթոշակ գտնել, և այլն, և այլն:
Թեև դաշտում արդեն որոշ կայացած խորհրդատվական կենտրոններ կան, բայց անհրաժեշտությունն ավելի մեծ է և նոր խոսք ասելու կարիքը կա: Ուստի, ես և իմ թիմակիցները որոշել ենք հիմնելու Edu Angel խորհրդատվական կենտրոնը՝ որպես երիտասարդներին աջակցելու բիզնես մոդել:
Հետաքրքրված անձինք կարող են գրանցվել անվճար խորհրդատվության ստորև տրված հղմամբ, իսկ վճարովի ծառայություններով հետաքրքրության առկայության դեպքում՝ մանրամասները կներկայացնենք խորհրդատվության ժամանակ:
Edu Angel Armenia– Թևեր ենք տալիս՝ հասնելու քո կրթական երազանքներին:
Էլեոնորա Գոտտիի «Catharsis»-ը. միջոցները կուղղվեն արցախցիների կրթական նախագծերին
Սեպտեմբերի 19-ին Երևանում կբացվի «Կատարսիս» ցուցահանդեսը, որտեղ կներկայացվեն նկարչուհի Էլեոնորա Գոտտիի (Սաղաթելյան) աշխատանքները։
Յուրաքանչյուր նկար պարզապես արվեստի գործ չէ, այլ Արցախից բռնի տեղահանված մարդկանց հետ խորը հոգեթերապևտիկ աշխատանքի արդյունք։
Էլեոնորա Սաղաթելյանը կլինիկական հոգեբան և հոգեթերապևտ է։ 2024 թվականի հունվարից ի վեր շատ արցախցիներ դիմում են նրան, և այսօր նրանք կազմում են նրա հիվանդների զգալի մասը։
Լսելով նրանց շրջափակման, պատերազմի և տեղահանության մասին պատմությունները՝ նա զգում է, որ վերապրում նրանց տրավման՝ ցավն ու հիշողությունները վերածելով արվեստի լեզվի։ Կտավը դառնում է կատարսիսի տարածք, իսկ աբստրակտ էքսպրեսիոնիզմը՝ միջոց արտահայտելու այն, ինչը չի կարող փոխանցվել բառերով, որտեղ ժեստը, գույնը և շարժումը դառնում են ներքին վիճակի անմիջական արտահայտություն։
Էլեոնորայի համար այս փորձառությունը հատկապես անձնական է. նա գիտի, թե ինչ է նշանակում լինել փախստական։ Չորսուկես տարեկան հասակում նա իր ընտանիքի հետ հրաշքով փրկվեց Գանձակի (Խորհրդային Կիրովաբադ) հայկական ջարդերից։ Նա պահպանեց վախի, խոցելիության և հայրենի միջավայրից մեկուսացման հիշողությունները։
Այսօր, տասնամյակներ անց, նա արվեստի լեզվով խոսում է այն մասին, ինչը անհնար է մոռանալ։ Նրա նկարները երկխոսություն են տրավմայի հետ, փորձ՝ այն վերածելու ուժի, տառապանքը՝ իմաստի, հույզերը՝ հիշողության, իսկ ներկն ու վրձնի հարվածները դառնում են միջնորդ ցավի և բուժման միջև։
«Ես լսում եմ նրանց պատմությունները։ Ես զգում եմ նրանց ցավը։ Եվ եթե իմ նկարները կարող են օգնել ինչ-որ մեկին, ապա նրանք իմաստ ունեն», – ասում է նկարչուհին։
Առաջիկա ցուցահանդեսի հատուկ նշանակությունը կայանում է դրա առաքելության մեջ. նկարների վաճառքից ստացված ողջ հասույթը կուղղվի արցախցի երիտասարդների՝ նրանց համար նախատեսված կրթական նախագծերին, մարդկանց, ովքեր պետք է վերակառուցեն իրենց կյանքը նոր վայրում։
Ցուցահանդեսը կբացվի սեպտեմբերի 19-ին, ժամը 19:00-ին, ՀԲԸՄ Հայաստանի դահլիճում (Մելիք-Ադամյան փողոց 2/2)։ Մուտքն անվճար է։
Ցուցահանդեսը բաց կլինի սեպտեմբերի 20-21-ը՝ ժամը 10:00-ից մինչև 18:00-ն։
Ալվարդ Գրիգորյան
Երիտասարդական երթ-հանրահավաք հանուն ինքնության և արժեքների
Արարատը մեր ազգային ինքնության համար ամենակարևոր նշանակություն ունեցող սիմվոլն է։ Հայ ազգը դեռ անհիշելի ժամանակներից իրեն համարել է Արարատյան ազգ։ Արարատ լեռան ստորոտին են ձևավորվել հայկական ամենահին քաղաքակրթությունները, իսկ Արարատը՝ որպես սրբություն, արտահայտվել է մեր բոլոր ժամանակների տարբեր խորհրդանիշներում։ Արարատի մասին գրվել և գրվում են երգեր, բանաստեղծություններ, պոեմներ։ Իսկ փոքրիկները իրենց առաջին նկարներում, երբ նկարում են իրենց ամուր տունը ծխացող ծխնելույզով, անպայման պատկերում են նաև Արարատը։ 
«Հայքի շառավիղներ» կրթական ծրագրի երիտասարդները հաշտ չեն գործող իշխանությունների հակաազգային քաղաքականության հետ և բոլորիդ հրավիրում են Հաղթանակի կամուրջի մոտից քայլերթ իրականացնելու դեպի Ծիծեռնակաբերդ, որի ընթացքում կհայտնենք մեր դիրքորոշումը իշխանության կայացրած հակահայկական որոշումների մասին։ Սա քաղաքական հարց չէ․ այս հարցը վերաբերում է բոլոր հայ մարդկանց։ Մենք հայ ենք մեր խորհրդանիշներով, որոնցով էլ կերտվել է մեր ինքնությունը։ 
Բոլոր իշխանավորները ժամանակավոր են, իսկ այն, ինչի դեմ պայքարում է ներկայիս իշխանությունը, հավերժական է։
Տեր եղի՛ր հավերժականին, հայ մարդ։
Տեր եղի՛ր հավերժականին, հայ մարդ։
Սեպտեմբերի 20-ին՝
Ժամը 16։30-ից՝ երթ Հաղթանակի կամուրջի մոտից,Ժամը 18։00-ին՝ Ծիծեռնակաբերդում։Դիզակ-արտը հրավիրում է մասնակցելու «Դիզակի գույները» սիմպոզիումի փակմանը
Սեպտեմբերի 28-ին Ճամբարակի կենտրոնական այգում կբացվի «Դիզակի գույները» 5-րդ միջազգային նկրչական սիմպոզիումի փակմանը նվիրված ցուցահանդես։
Դիզակ-արտը հրավիրում է բոլորին մասնակցելու։
Խաղաղությունը հավերժակա՞ն է․ Թրամփի, Փաշինյանի և Ալիևի “պնդումները” ավելացնում են կասկածները
Նիկոլ Փաշինյանը կրկին շնորհակալություն է հայտնել ԱՄՆ նախագահ Դոնալդ Թրամփին՝ Ադրբեջանի հետ «պատմական համաձայնագրի կնքման միջնորդության համար, ինչին դեռ ոչ ոք չի հասել»: Փաշինյանը նման կերպ արձագանքել է Թրամփի գրառմանը:
«Վերահաստատում եմ իմ հանձնառությունը՝ աշխատելու խաղաղության ինստիտուցիոնալացման և TRIPP-ի իրականացման ուղղությամբ»,- գրել է վարչապետ Փաշինյանը:
Ինչպես հայտնում է Ազատությունը, Միացյալ Նահանգների նախագահը սոցիալական ցանցի իր էջում հրապարակել է օգոստոսի 8-ին Սպիտակ տանը իր, Փաշինյանի ու Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիևի լուսանկարը: Թրամփը կից գրել է. «Մեծ պատիվ էր օգնել՝ կարգավորելու Ադրբեջանի և Հայաստանի միջև պատերազմը և միաժամանակ ընկերանալ այս երկու մեծ առաջնորդների ու մարդկանց՝ նախագահ Իլհամ Ալիևի և վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի հետ»։
Թրամփին արձագանքել է նաև Ալիևը. «Ես խորապես գնահատում եմ Ձեր կարևոր դերը Ադրբեջանի և Հայաստանի միջև խաղաղ գործընթացի առաջմղման և Վաշինգտոնում պատմական գագաթնաժողովի անցկացման գործում»:
Ալիևը շեշտել է, որ Թրամփը Ադրբեջանի և Միացյալ Նահանգների միջև «հավերժական բարեկամության և ձևավորվող ռազմավարական գործընկերության ճարտարապետն է»:
Երբ հավերժական խաղաղության մասին չափազանց հաճախ են խոսում, դա միայն մեծացնում է կասկածները ձեռք բերված համաձայնությունների վերաբերյալ: Թրամփը, ըստ երևույթին, ակնկալում էր արագ քայլեր և «հեքիաթային» հաշտեցում Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև, ինչպես նաև իր անունը կրող ճանապարհի ցնցող բացում: Սակայն համաձայնագրերի կնքումից մեկ ամսից ավելի անց պարզվեց, որ հարցերն ավելի շատ են, քան պատասխանները: Ավելին, ինչպես ասել են Թուրքիայում, Թրամփի ներկայությամբ նախաստորագրված համաձայնագիրը կարող է ստորագրվել 2026 թվականի առաջին կեսից ոչ շուտ: Սա չափազանց ուշ է Թրամփի համար, ով, ըստ երևույթին, առաջընթաց է ցանկանում ոչ այնքան համաձայնագրի, որքան «միջանցքի» բացման հարցում: