Մինչ վերադարձը առաջնորդվենք կարեւորագույն պատգամով՝ չհուսահատվենք, չկորցնենք մեր ազգային դիմագիծը

«Սեպտեմբերի 2-ը Արցախի հանրապետության անկախության օրն է, հայի արժանապատիվ ոգու օրն է։ Այդ պետությունը դարձավ համայն հայության իղձերի ու երազանքների մարմնավորումը, նրա հպարտությունը եւ իսկական օջախ աշխարհասփյուռ յուրաքանչյուր հայի համար։ Արցախի յուրաքանչյուր թիզ հող դրոշմված է հայի արյունով։

Այսօր ծանր ծշրջան է հայ ժողովրդի համար, մենք կարոտում ենք հեռվում մնացծ, մեզնից խլված Արցախի հողին։ Համոզված եղեք՝ Արցախն է կարոտում է մեզ։ Արցախի անկախության օրը կդառնա վերադարձի օր, մինչ այդ, առաջնորդվենք կարեւորագույն պատգամով՝ չհուսահատվենք, չկորցնենք մեր ազգային դիմագիծը։ Մենք իրավունք չունենք ծնկելու, կասկածելու, կոտրվելու, հայն իր լեռների պես համառ է ու անկոտրում եւ դա ապացուցել է իր պատմությամբ։ Մենք ազգովի նորից կծածանենք հայոց եռագույնը Արցախի հողում»,- Ազատության հրապարակում հրավիրած հանրահավաքում ասաց Արցախի պետնախարար Նժդեհ Իսկանդարյանը։

Նա նշեց՝ Արցախի անկախության օրվան նվիրված այս հանրահավաքում պարտավոր ենք հիշել նահատակված բոլոր հերոսներին, անհետ կործաներին ու Բաքվի բանտում պահվող մեր հայրենակիցներին։

«Չկորցնենք մեր հույսն ու հավատը, սերունդները մեզ չեն ների։ Արժանի լինենք մեր անվանը, արյանը, կոչումին։ Հայ լինելը պատիվ է, աստվածային օրհնություն, մեր ժողովրդի արմատները ձգվում են դարերի խորքից, հնագուն ազգ ենք, Աստծո կողմից օրհնված, որ դիմացել ենք ամեն մի փորձության։ Զինվենք հավատով, խոհեմությամբ, լինենք միասնական, այս փորձությունը եւս հաղթահարենք։ Արցախի վերադարձը մի ողջ ժողովրդի պատվի գերխնդիր է, փորձություն՝ ուժեղների համար է, ոչ թե թույլերի։ Զինվենք հավատով, այս փորձությունը եւս հաղթահարենք, թող Արցախը նորից վերածնվի ազատ ու անկախ»,- ասաց Նժդեհ Իսկանդարյանը։

«Սկզբում Սյունիքում լինելու է շատ լավ, բայց երկարաժամկետ կտրվածքով Սյունիքը հայթափավելու է»

«Սյունիքին սպասվում է հետեւյալ ճակատագիրը՝ սկզբնական շրջանում Սյունիքում լինելու է շատ լավ, բայց երկարաժամկետ կտրվածքով Սյունիքը հայթափավելու է»,- Ազատության հրապարակում լրագրողների հետ ճեպազրույցում ասաց Արցախի Պաշտպանության բանակի նախկին հրամանատար Մովսես Հակոբյանը։

Նա անդրադարձավ Վաշինգտոնում նախաստորագրված փաստաթղթին․ «Նախաստորագրված փաստաթուղթում կա փոխադրաձության սկզբունք, այդ փոխադարձության սկզբունքը շատ վտանգավոր է։ Դա ներկայացնում են որպես դրական, բայց այդ փոխադրաձությունը վերաբերելու է ուրիշ բանի։ Ենթարդւոմ եմ, որ փոխադարձության սկզբունքով Ադրբեջանի քաղաքացիները հատելու են ՀՀ ինքնիշխան տարածքը, հայերին էլ ասում են՝ դուք էլ կարող եք հատել Ադրբեջանի սահմանը։

Եթե մարդ աշխարհագրությունից տեղյակ է եւ հասկանում է մեր բնակչության բաշխվածությունն ու տնտեսության վիճակը, պիտի հասկանա, որ դա մեկը 20 հազարի հարաբերակցություն է։ Բայց կա եւս մեկ բայց․ Ադրբեջանի քաղաքական իշխանությունը չի հրաժարվում ուժի սպառնալիքից։ 2022 թվականի ռազմական գործողությունների արդյունքում իրենք այնպիսի բնագծերում են գտնվում, որտեղից հնարավոր է ապահովել իրենց քաղաքացիների անվտանգ տեղաշարժը Հայաստանում»։

Եթե ​​Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև խաղաղություն է, ինչո՞ւ է Ալիևը զենք գնում

Այն մասին, որ Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև խաղաղությունը անշրջելիորեն է, որ Արցախի հարցը լուծվել է և դրան վերադարձ չի լինելու, որ Մեղրիի միջանցքը լինելու է Հայաստանի ինքնիշխանության ներքո, այնքան բարձրաձայն և այնքան շատ է խոսվում, որ կասկածներ է առաջացնում։

Եթե Զանգեզուրի միջանցքը լինելու է Հայաստանի ինքնիշխանության ներքո, ինչո՞ւ էր անհրաժեշտ այն տալ ամերիկացիներին, միամտորեն հարցնում է քաղաքագետը, որը սովոր է լսել աչքերով, այլ ոչ թե ականջներով։

Եթե Արցախի հարցը լուծվել է, ինչո՞ւ արցախցիները չեն կարող վերադառնալ իրենց տները։

Եթե Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև խաղաղություն կա, ինչո՞ւ է Ալիևը զենք գնում։

Իհարկե, այլևս իմաստ չունի նման միամիտ հարցեր տալ, քանի որ պատասխանները կտա միայն Հայկական ռադիոն։ Բայց իրականությունը այլևս չի կարող թաքցվել նույնիսկ ամենասրամիտ Հայկական ռադիոն․

Ստեփանակերտում՝ Արցախի անկախության և Մինսկի խմբի լուծարման օրը, Արցախի արտաքին գործերի նախարարության շենքը քանդվում է բուլդոզերով։ Թշնամին փորձում է իրավունքը հաղթահարել քարերի դեմ պայքարելով։

Ավելի քան 16 հազար արցախցիներ արդեն (պաշտոնապես) անդառնալիորեն լքել են Հայաստանը, և սա կազմում է տեղահանված բնակչության գրեթե 15%-ը։

Արցախցիների մեծ մասը ստիպված է եղել փոխել հայկական անձնագրերը, վերցնել անհասկանալի սերտիֆիկատներ, բայց դեռևս չի կարողացել բնակարան գնել։ Ոչ ոք նրանց չի առաջարկել փոխհատուցում կորցրած գույքի համար։

Արցախցիների ինքնակազմակերպման փորձերը, մի կողմից, բախվել են Հայաստանի իշխանությունների կոշտ արձագանքին, մյուս կողմից՝ «բաժանման» քաղաքականությանը. այժմ արցախցիների մեջ կան սևեր, սպիտներ, մոխրագույններ, կարմիրներ, և նրանք չեն կարող նստել միմյանց հետ նույն սեղանի շուրջ և խոսել։

Ռուսամետ շրջանակները դեռևս հույսը դնում են Պուտինի վրա, ով շուտով կհարձակվի Ադրբեջանի վրա հյուսիսից, իսկ հայերը կգան հարավից։ Չնայած Թրամփը, Պուտինը, Էրդողանը բացահայտ խոսում են ընդհանուր շահերի մասին, Թրամփը և Էրդողանը վատն են, իսկ Պուտինը՝ լավը։

Թուրքիան և Ադրբեջանը պահանջում են, որ Հայաստանը հրաժարվի Անկախության հռչակագրից՝ այդպիսով բացահայտորեն խոստովանելով, որ Թուրքիայի և Ադրբեջանի «տարածքային ամբողջականության» բանալիները գտնվում են Երևանում։

Այսօր Եռաբլուրում բացվեց «Արցախի կանչը» հուշահամալիրը։ 30 տարի շարունակ Արցախում և Հայաստանում ոչ մի հուշարձան չի կանգնեցվել ի պատիվ Արցախյան պատերազմում հայերի հաղթանակի և հազարավոր զոհերի հիշատակի։ Շատ տարիներ առաջ Ստեփանակերտի զինվորական հիվանդանոցի մոտ տեղադրվեց մի քար, որի վրա գրված էր, որ շուտով այնտեղ հուշարձան կտեղադրվի։ Մեկ տարի անց քարը հանվեց և տեղափոխվեց Պապիկ-Տատիկի հետևում գտնվող ինչ-որ տեղ, և դրա փոխարեն կանգնեցվեց գեներալի տուն։

Այսօր Երևանի Ազատության հրապարակում կկայանա ՀՅԴ-ի կողմից կազմակերպված հանրահավաք՝ ի պատիվ Արցախի անկախության օրվա։ Դաշնակցությունը «բաց թողեց» օգոստոսի 23-ը և չանցկացրեց հանրահավաք Անկախության հռչակագրի օրը, որտեղ նշվում է 1989 թվականի դեկտեմբերի 1-ի Հայաստանի և Արցախի վերամիավորման մասին որոշումը։ Արցախի անկախությունը մեծ նվաճում էր, բայց դա միայն միացումի ուղղությամբ քայլ էր։

«Եթե ոչ մեկ-երկու, ապա 5 տարի հետո Ղարաբաղի վերադարձի իրավունքը ապահովված է լինելու». Կիմ Բալայան

«Որեւիցե տարբերակ չկա, որ Արցախի հարցը չլուծվի, որովհետեւ այն սկզբունքները, որոնք ձեւավորվել են միջազգային իրավունքում, ասում են՝ ուժի միջոցով որեւիցե խնդիր չի կարելի լուծել։ Ոչ միայն ուժի միջոցով, այլ ցեղասպանության միջոցով է լուծվել Լեռնային Ղարաբաղի հարցը։ Այսօր դժբախտաբար եւ Թրամփը, եւ Պուտինը դարձան ցեղասպանական գործողություններին աջակցողներ՝ համաձայնելով լուծարել Մինսկի խումբը»,-այսօր «Արցախ. չլուծված հակամարտություն, վերադարձի իրավունք» միջազգային համաժողովի շրջանակներում լրագրողներին ասաց Սահմանադրական դատարանի նախկին դատավոր Կիմ Բալայանը։

Նա նշեց, որ ինքնորոշման իրավունքն այնպիսի իրավունք է, որը ՄԱԿ-ի հիմնարար սկզբունքներից է։ Հետեւաբար, արցախցիների ինքնորոշման իրավունքը չի կարող մոռացվել։

«Ղարաբաղի հարցը լուծվելու է, բայց այսօր մի խնդիր կա՝ ի՞նչ երաշխիքով պետք է Ղարաբաղի ժողովուրդը հավաքականորեն վերադառնա Ղարաբաղ։ Խոսքը հավաքական վերադարձի մասին է, սեփականության իրավունքից զրկվել են նրանք։ Եթե մենք ունենայինք գոնե մեկ տոկոս մտածելակերպ ունեցող իշխանություն, այսօր այսպես չէր լինի։ Այսօր Հայաստանի իշխանությունները բոլոր պայմանները ստեղծում են, որ ղարաբաղցիները Հայաստանում էլ չմնան։ Նիկոլ Փաշինյանի գլխում ոչ մի բան հենց այնպես չի ծնվում։ Համաշխարհային հզոր ինստիտուտներ կան՝ պրոթուրքական, որոնք աշխատում են իր ծրագիրը մշակելու ուղղությամբ։ Բայց Վազգեն Սարգսյանը մի խոսք ուներ, ասել էր՝ ղարաբաղցիներից վախեցեք այն ժամանակ, երբ զենքով կտեղափոխվեն Հայաստան։ Նիկոլ Փաշինյանն այդ կարգախոսը հաշվի առնելով՝ պոստ դրեց Ղարաբաղից տեղափոխվողների համար, որպեսզի որեւիցե զենք չկարողանան տեղափոխել Հայաստան։ Ամեն ինչ մտածված է իր կողմից։ Եթե ոչ մեկ-երկու, ապա առնվազն 5 տարի հետո, ես կարծում եմ, Ղարաբաղի վերադարձի իրավունքը ապահովված է լինելու»,- ասաց Կիմ Բալայանը։

 

Նարինեն երկու երեխաների հետ օգոստոսի 31-ին է ՌԴ-ից վերադարձել Հայաստան

Արցախից տեղահանված և Ռուսաստանի Դաշնություն արտագաղթած Նարինեն երկու դպրոցահասակ երեխաների հետ օգոստոսի 31-ին է վերադարձել Հայաստան։ Ընտանիքին չի հաջողվել երեխաներին տեղավորել դպրոցում։ Նարինեի խոսքով՝ դպրոց ընդունվելու համար մի քանի անգամ թղթերը հանձնել են ու ամեն անգամ, տարբեր պատճառաբանություններով մերժում ստացել։ Անգամ օգոստոսի 30-ին է դիմել՝ հույս պահելով, որ երեխաները կկարողանան ընդգրկվել, սակայն անմիջապես եկել է բացասական պատասխանը, այս անգամ արդեն նշելով, որ դպրոցում սպառված են բոլոր տեղերը։

-Գուցե այդպես պետք է լիներ, ու իմ երեխաները Մայր Հայաստանում պետք է դպրոց գնան, հայերեն սովորեն։ Կրթությունը շատ կարևոր է մարդու համար, առանց որի մարդ չի կարող կյանքում իր տեղը գտնել։ Այստեղ առանց որևէ խնդրի ու ավելորդ քաշքշուկի ընդառաջեցին, երեխաներին ընդունեցին դպրոց։ Ռուսաստանում ամիսներով չարչարվեցինք, ոչինչ չստացվեց, իսկ Հայաստանում անմիջապես լուծվեց հարցը։ Միևնույն է, օտար հողը միշտ օտար է մնալու մեզ համար։ Ճիշտ է, ոչ բոլորն են այնտեղ կանգնում խնդիրների առաջ, մի մասը գտնում է իրեն, լուծում հարցերը, սակայն ամեն քայլափոխի պետք է զգույշ լինի, որովհետև ինքն այնտեղ տեղացի չէ։

Հետ դառնալու ժամանակ օդանավակայանում մի քանի ընտանիքներ կային, որոնք նույն խնդրի պատճառով վերադառնում էին Հայաստան։ Պատահական լսեցի, որ խոսում են հարազատ բարբառով, մոտեցա ու սկսեցինք զրուցել մեր խնդիրների շուրջ՝ ևս մեկ անգամ համոզվելով, որ աշխարհում ամենահրաշալի տեղը դա Արցախն էր, որտեղ ամեն ինչ հեշտությամբ էր լուծվում ու ամեն ինչ չափազանց հարազատ էր։

Նարինեն ապագայի հանդեպ դեռևս ոչ մի ծրագիր չունի, չի կողմնորոշվել՝ մնալու է Հայաստանում, թե կրկին մեկնելու է ՌԴ, որովհետև ամուսինը մնացել է այնտեղ՝ աշխատելու։ Այս պահին նրա համար կարևորը երեխաների կրթությունն ու հայեցի դաստիարակությունն է։ Հաստատվել են Էջմիածին քաղաքում։

 Նույն խնդրի առաջ է կանգնել Ստեփանակերտից տեղահանված Մերին։ Արցախից տեղահանվելուց հետո միանգամից մեկնել են ՌԴ Միտիշի քաղաքը։ Ունի 3 երեխա երկուսը դպրոցահասակ են։

-2023-ի հոկտեմբերին օնլայն հանձնել եմ աղջկաս փաստաթղթերը, ով սովորում էր 3-րդ դասարանում։ Դիմումս ընդունվել է, ու աղջիկս գնացել է դպրոց։ Սակայն 2024-ին, երբ արդեն մյուս երեխաս պետք է գնար առաջին դասարան, իմ դիմումը մերժվել է՝ անհեթեթ պատասխանով, որովհետև մեր բոլոր փաստաթղթերն օրենքով էին գրանցված։ Ստիպված երեխաներիս հետ վերադարձել եմ Հայաստան։ Ուսումնական տարին ավարտելուց հետո կրկին մեկնել ենք ՌԴ, քանի որ ամուսնիս աշխատանքի պատճառով մնացել էր այնտեղ։ Երեք ամիս շարունակ մենք պայքարում էինք, որ երեխաների դպրոցի հարցը լուծվի, սակայն այդպես էլ չստացվեց։ Նորից վերադարձանք ու ապրում ենք կիսված ընտանիքով։ Փոքրիկներիս համար շատ ծանր է, կարոտում են հորը, սակայն  ամուսինս այստեղ համապատասխան աշխատանք չի գտնում ու ստիպված է մնալ ՌԴ-ում։ Նորից տուն ենք վարձակալել ու մնալու ենք մինչև ուսումնական տարվա վերջը։ Հույս ունեմ, որ հաջորդ տարի մեր ընտանիքը կարողանա միավորվել։

Նմանատիպ խնդիրներ ունեն բռնատեղահանված շատ ընտանիքներ, որոնք Արցախից տեղահանվելուց հետո, ՀՀում չկարողանալով ինտեգրվել, ստիպված արտագաղթել են տարբեր երկրներ մի մասը նորից վերադառնում է։ Ի՞նչ է սպասվում արցախցի ընտանիքներին մինչև երբ պետք է փորձությունները հետապնդեն մարդկանց։

Կարինե ԲԱԽՇԻՅԱՆ

«Դուրս են բերվել 10 հազարից ավել զինված ուժեր, ուժային կառույցների ներկայացուցիչներ»

«Մեր ծննդավայր, մեր հայրենիք վերադառնալու հարցը միջազգային տեսանկյունից մեր իրավունքն է եւ մենք չենք պատրաստվում դրանից հրաժարվել։ Արցախցին իրավունք ունի վերադառնալու իր հայրենիք, իր տուն, իր գերեզմանների ու սրբությունների մոտ, դա մեզ համար փակ թեմա չէ։ Երեւի հարց կառաջանա՝ ինչպե՞ս, դա քննարկումների հարց է։ Եվ պետք է այս հարցի շուրջ ստեղծվի հնարավորություն՝ այդ բնակացություններն իրականացնելու համար»,- այս մասին այսօր Եռաբլուրում լրագրողների հետ ճեպազրույցում ասաց Արցախի նախկին նախագահ Սամվել Շահրամանյանը։

Նա հիշեցրեց, որ Շվեյցարիայի խորհրդարանը ստեղծել է նման հնարավորություն։ Եվ հույս ունեն, որ այդ հնարավորությունից կօգտվեն։ Ըստ Շահրամանյանի՝ բացի Շվեյցարիայից, նաեւ այլ միջազգային խաղաղացողներ ու պետությություններ, տեսնելով 100 հազարից ավելի արցախցիների բռնի տեղահանությունը, կնախաձեռնեն նման հնարավորություն եւ կապահովեն արցախցիների խաղաղ ու արժանապատիվ վերադարձը հարցը։

Անդրադառնալով ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի լուծարմանը եւ հարցին, որ եթե Մինսկի խումբը չկա, ի՞նչ ձեւաչափով է շարունակվելու Արցախի հարցի քննարկումը, Շահրամանյանն ասաց․ «Մենք դեմ ենք արտահայտվել Մինսկի խմբի լուծարմանը, քանի որ դա միակ միջազգային մեխանիզմն էր Արցախի կոնֆլիկտով զբաղվելու համար։ Բայց Մինսկի խմբի գոյության պայմաններում եւս հնարավոր է եղել արցախցիներին բռնի տեղահանել իրենց հայրենիքից։ Եվ մենք հույսով ենք, որ կստեղծվեն այլ մեխանիզմներ՝ այդ հնարավորությունից օգտվելու համար»։

Շահրամանյանն ասաց, որ հույս ունի՝ առաջիկա ընտրությունների ժամանակ Հայաստանի քաղաքացին իր խոսքը կասի եւ ըստ դրա՝ արցախցիները եւ Արցխաի իշխանությունները եւս կկողմնորոշվեն։

Անդրադառնալով պատմության նոր դասագրքում տեղ գտած այն ձեւակերպմանը, թե Սամվել Շահրամանյանը ստորագրել է Արցախի լուծարման փստաթուղթը, Սամվել Շահրամայնանն ասաց, որ դա իրականության հետ աղերս չունի։ «Փաստաբան Ռոման Երիցյանն անդրադարձել է այս հարցին, կգնանք իրավական ճանապարհով, կտրվի իրավական գնահատական։ Մենք տեղափոխվելուց հետո այդ փաստաթուղթն անվավեր ենք ճանաչել։ Եթե որեւիցե մեկը համարում է, որ գոյություն ունի նման փաստաթուղթ, նույն մարդը պետք է հաշվի առնի, որ գոյություն ունի փաստաթուղթ, որը դա անվավեր է ճանաչել։ Մեզ համար այդ թեման փակ է, եւ ով կուզի, Արցախը կտեսնի, ով չի ուզի, կփնտրի նման փաստաթղթերից կառչելու պատճառներ»,- ասաց Շահրամանյանը։

«Ես այդ գործերով ունեմ վկայի կարգավիճակ, Քննչական կոմիտեից հրավիրելու պարագայում, կներկայանամ։ Հաշվի առնելով, որ քրեկաան գործի շրջանակներում գաղտնիությունը պետք է ապահովվի, չեմ կարող մանրամասն բացատրել, բայց դա վերաբերում է Արցախում վերջին ժամանակահատվածում տեղի ունեցած իրադարձություններին»,- այսօր Եռաբլուրում լրագրողների հետ ճեպազրույցում ասաց Արցախի նախագահ Սամվել Շահրամանյանը։

Հարցին՝ կան տեղեկություններ, որ հնարավոր է իրեն կալանավորեն, պատրա՞ստ է դրան, Սամվել Շահրամանյանը պատասխանեց․ «Մենք ամեն ինչի պատրաստ ենք»։

Հարցին, թե ճի՞շտ է, որ Սամվել Բաբայանն է իր դեմ հաղորդում տվել, Շահրամանյանը պատասխանեց. «Ես տեղյակ չեմ, թե ինքը ինչ հաղորդագրություն է տվել, կամ ինքն է տվել, թե չէ։ Եթե չլիներ նման քրեական գործ, ես գտնում եմ, որ դա պետք է նախաձեռնվեր, որպեսզի դրա շրջանակներում պարզվեր ճշմարտությունը»։

Անդրադառնալով Արցախի ներկայացուցչության շենքի շուրջ ծագած իրավիճակին, Սամվել Շահրամանյանն ասաց․ «Արցախի ներկայացուցչությունը օրինական ճանապարհով վերցնել անհնար է»։

Շահրամանյանը նաեւ ասաց, որ Արցախի իշխանության բոլոր ճյուղերն այսօր գոյություն ունեն՝ օրենսդիր, գործադիր եւ դատական։ «Արցախի նախագահ ունենալու հարցը փակ չէ, դա բաց է։ Եվ ըստ իրավիճակի անհրաժեշտության դեպքում մենք այդ հարցը կլուծենք»,- նշեց նա։

Սամվել Շահրամանյանը նաեւ նշեց, որ շատ շահարկումներ կան Եվլախի այսպես կոչված բանակցությունների հետ կապված․ «Ուզում եմ տեղեկացնել, որ ես Եվլախում չեմ եղել երբեւիցե, որւեիցե բանակցություն չեմ վարել։ Եվլախ գնացող մարդիկ որեւիցե փաստաթուղթ չեն ստորագրել, այնտեղ իրականացվել է զուտ հումանիտար բնույթի հարցերի քննարկում՝ հոսանքի, գազի վերականգնում, վիրավորների հետ կապված հարցեր, անվտանգ դուրս բերելու հարցեր»։

Այդ փաստաթուղթը միակ հնարավորությունն է եղել՝ ապահովելու արցախցիների անվտանգ դուրս բերումը շրջափակումից։ Դուրս են բերվել 10 հազարից ավել զինված ուժեր, ուժային կառույցների ներկայացուցիչներ՝ իրենց նախարարներով, ղեկավարներով, ասել է նա։

Ֆրանսիան կոչ է անում հիվանդանոցներին պատրաստ լինել մեծ թվով վիրավորներ ընդունելու մինչև 2026 թվականի գարունը

Ֆրանսիայի առողջապահության նախարարությունը կոչ է արել հիվանդանոցներին պատրաստ լինել ընդունել մեծ թվով վիրավորների մինչև 2026 թվականի գարունը, հաղորդում է Le Figaro-ն։

2025 թվականի հուլիսին ֆրանսիական հիվանդանոցները Առողջապահության նախարարությունից հրահանգներ են ստացել, որոնցում նշված է, որ մինչև 2026 թվականի մարտը նրանք պետք է պատրաստ լինեն ընդունել հարյուր հազարավոր վիրավոր ֆրանսիացի և օտարերկրյա զինվորների։

Սա նշանակում է, որ ֆրանսիական իշխանությունները չեն բացառում Եվրոպայում խոշոր պատերազմի հնարավորությունը, որը կարող է սկսվել առաջիկա ամիսներին։ Ֆրանսիայի առողջապահության նախարարությունը քննարկում է օդանավակայանների և նավահանգիստների մոտ բժշկական կենտրոններ ստեղծելու հնարավորությունը վիրավոր օտարերկրյա զինվորներին տուն ուղարկելու համար։

Հաշվարկվում է, որ Եվրոպայում խոշոր պատերազմի առաջին ամիսներին կարող է լինել 10-ից մինչև 50 հազար զոհ։

Ֆրանսիայի առողջապահության և համերաշխության նախարար Կատրին Վոտրենը իր հարցազրույցի ժամանակ չհերքեց հիվանդանոցների համար նման հրահանգների գոյությունը։ Նա ասաց, որ բժշկական հաստատությունները անընդհատ պատրաստվում են համաճարակների, հիվանդների ընդունման։ Նրա խոսքով՝ լիովին նորմալ է, որ իշխանությունները պատրաստ լինեն ցանկացած զարգացման։

«Արցախի կանչ» հուշակոթողը բացվեց Եռաբլուրում

Այսօր «Եռաբլուր» զինվորական պանթեոնում տեղի ունեցավ «Արցախի կանչ» հուշակոթողի բացումը։

Արցախի թեմի առաջնորդ Տեր Վրթանես եպիսկոպոս Աբրահամյանի ձեռամբ օրհնվեցին հուշակոթողի խաչքարերը։

Հուշակոթողը նվիրված է Արցախյան բոլոր պատերազմների զոհերի, Արցախում հուղարկավորվածների, ինչպես նաև 2023 թվականի սեպտեմբերի 25-ին Ստեփանակերտում վառելիքի պահեստի պայթյունի հետևանքով զոհվածների հիշատակին։

Հուշակոթողի ճարտարապետներն են Վլադիմիր և Միքայել Սարգսյանները, քանդակագործը Ռոբերտ Ասկարյանն է։ Վառելիքի պահեստի պայթյունի զոհերի հիշատակը հավերժացնող քանդակի հեղինակը Վարազդատ Համբարձումյանն է։

Հուշահամալիրի ստեղծման մտահղացման հեղինակն Արցախի նախագահ Սամվել Շահրամանյանն է, որը նախաձեռնության է վերածել Արցախի ՆԳ նախարար Կարեն Սարգսյանը։ Հուշահամալիրի կառուցումը ֆինանսավորել է «Հայրենիք» կուսակցության նախագահ, ԱԱԾ նախկին տնօրեն, գեներալ-մայոր Արթուր Վանեցյանն ընտանեկան միջոցներից։ Հուշարձանի տարածքը տրամադրել է իշխանությունը։

Ալիևը հպարտացավ, Փաշինյանը նույնպես գոհ էր. Մինսկի խումբը վաղուց էր խանգարում «երկկողմ խաղաղությանը»

Երեկ Շանհայի համագործակցության կազմակերպության նիստում տեղի ունեցան մի քանի նշանակալի իրադարձություններ, որոնք կարող են կանխորոշել Ալիևի և Փաշինյանի ապագան։

Նախ, Ալիևը այդպես էլ չի հանդիպել Պուտինի հետ, ի տարբերություն Փաշինյանի, որը ռուս և հայ ժողովուրդներին անվանել էր «եղբայրական»։ Ո՞վ «չի համաձայնվել» հանդիպմանը՝ Պուտինը, թե՞ Ալիևը, միայն կարելի է կռահել։

Երկրորդ, Հնդկաստանը և Պակիստանը, ինչպես հայտնի դարձավ ոչ պաշտոնական աղբյուրներից, համապատասխանաբար արգելափակեցին Ադրբեջանի և Հայաստանի անդամակցությունը ՇՀԿ-ին։ Միևնույն ժամանակ, Ալիևը անմիջապես մեղադրեց Հնդկաստանին՝ Պակիստանին աջակցելու համար Ադրբեջանից վրեժ լուծելու մեջ և շնորհավորեց Իսլամաբադին Հնդկաստանի նկատմամբ տարած հաղթանակի կապակցությամբ։ Փաշինյանը չմեղադրեց Հնդկաստանին. գուցե նա գիտեր, որ ինչ-որ մեկը խնդրել է Հնդկաստանին վետո դնել։

Իր ելույթի ժամանակ Ալիևը նորածին«Թրամփի ճանապարհը» անվանեց «Զանգեզուրի միջանցք»՝ ասելով, որ այն շուտով կմիանա Միջին միջանցքին։ Փաշինյանը հանդիմանեց Ալիևին և հիշեցրեց նրան ճանապարհի իրական անվանումը՝ ակնհայտորեն ակնարկելով Թրամփին, որ եթե իր անունը կրող ճանապարհը չբացվի, մեղավորը Ալիևն է։

ՇՀԿ-ի եզրափակիչ հայտարարության մեջ Ռուսաստանին մեղադրանք չառաջադրվեց, ընդհակառակը, Պուտինը կրկին նշեց Ուկրաինայի հետ «խաղաղության» պայմանները, որոնք ավելի շատ կապիտուլյացիայի են նման։ Սին և Մոդին չառարկեցին։ ՇՀԿ-ն նաև դատապարտեց Գազայի օկուպացիան և ընդգծեց Իրանին հարվածելու անթույլատրելիությունը։ Ալիևը լռեց, Փաշինյանը ժպտաց։

Բայց ամենակարևորը այն էր, որ հայտարարվեց ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի փակման սկզբի մասին։ Գործընթացը կձգվի մինչև տարեվերջ, հայտարարեց Թուրքիայի արտաքին գործերի նախկին նախարար և այժմ ԵԱՀԿ գլխավոր քարտուղար Ֆերիդուն Սինիրլիօղլուն։ Ալիևը հպարտորեն շփեց ձեռքերը, Փաշինյանը նույնպես գոհ էր. Մինսկի խումբը վաղուց խոչընդոտ էր Ալիևի հետ «երկկողմ խաղաղությանը»։ Ավելին, ՄԱԿ-ը ի դեմս մարդու իրավունքների գերագույն հանձնակատար Վոլկեր Թուրքի, ևս չի առարկի արցախցի ժողովրդի իրավունքների խախտումները։

Բայց ամենա պիկանտւ Չինաստանում՝ Էրդողանի կնոջ կողմից կազմակերպված քասթինգն էր, թե որի կինն է ավելի գեղեցիկ՝ Փաշինյանինը, թե՞ Ալիևինը։ Միակ հարցը, որը մնում է բաց, այն է, թե ով ում կհրավիրի Էջմիածին թեյ խմելու։

Արցախցին տերն է իր հայրենիքի, իր պատմության, իր հոգևոր և մշակութային ժառանգության․ Հայտարարություն

ԱՐՑԱԽԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱԶԳԱՅԻՆ ԺՈՂՈՎԻ ՀԱՅՏԱՐԱՐՈՒԹՅՈՒՆԸ
Լեռնային Ղարաբաղի (Արցախի) Հանրապետության հռչակման 34-ամյակի կապակցությամբ
Սիրելի’ հայրենակիցներ
2025 թվականի սեպտեմբերի 2-ին լրանում է Լեռնային Ղարաբաղի (Արցախի) Հանրապետության հռչակման 34-րդ տարեդարձը։ Այս տարեթիվը հայ ժողովրդի համար ոչ միայն պատմականորեն հիշարժան օր է, այլև միջազգային իրավունքի հիման վրա ինքնորոշման և խաղաղ ապրելու իրավունքի վկայություն։
Համահայկական կարևորություն ունեցող այդ որոշումը կայացվեց պատմական և իրավական հիմքերի վրա։
1991 թվականի սեպտեմբերի 2-ը դարձավ Արցախի պետականության սկիզբը։ Երեսուն տարիների ընթացքում՝ սահմանադրական ամուր հիմքերով և արդյունավետորեն գործող պետական ու ժողովրդավարական հաստատություններով, Արցախի ժողովուրդը ապահովում էր հայկական երկրորդ հանրապետության զարգացումը։
Թեև Արցախի Հանրապետությունը միջազգային ճանաչում չուներ, այն կայացած պետական համակարգ էր և տարածաշրջանում խաղաղության ու անվտանգության մատակարար, որի հետ հաշվի էին նստում ոչ միայն տարածաշրջանային ուժերը, այլ նաև միջազգային կշիռ ունեցող տարբեր կենտրոններ։
2020 թվականի պատերազմը, իսկ այնուհետև՝ 2023 թվականի սեպտեմբերին Ադրբեջանի կողմից իրականացված ցեղասպանական գործողությունները, Արցախի Հանրապետության տարածքի ամբողջական զավթումն ու հայաթափումը մարդկության պատմության մեջ արձանագրվեցին որպես սև և ամոթալի էջ, որտեղ ինքնորոշման ու ազատ ապրելու իրավունքը զոհաբերվեց ուժի, տնտեսական և ամբողջատիրական շահերին։
Մենք հիշում և խոնարհվում ենք բոլոր նրանց առջև, ովքեր իրենց կյանքով պաշտպանեցին Արցախի ժողովրդի ազատ ապրելու իրավունքը։ Ինչպես յուրաքանչյուր ազգային մտածողությամբ օժտված անհատ, պատմական արդարության վերականգնման համար մենք պարտավոր ենք շարունակել պայքարը և զինվորագրվել հայ ժողովրդի ազգային-ազատագրական շարժմանը։
Այսօր, երբ Արցախի պետական կառույցները վտարանդի են, իսկ ժողովուրդը զրկված է իր հայրենի հողից, Արցախի Ազգային ժողովը՝ որպես առաջնային մանդատով օժտված բարձրագույն ներկայացուցչական մարմին, արտահայտելով հանրապետության ողջ բնակչության կամքն ու դիրքորոշումը, հարկ է համարում մեկ անգամ ևս շեշտել և միջազգային հանրությանը հիշեցնել.
📌Լեռնային Ղարաբաղի (Արցախի) Հանրապետության հռչակումը հիմնված է այդ օրերին գործող Խորհրդային Միության օրենքների վրա, ուստի օրինական է և չի կարող կասկածի տակ դրվել բռնապետական ուժերի կողմից կիրառվող ճնշումների և կամայական մեկնաբանությունների լույսի ներքո։
📌Լեռնային Ղարաբաղի (Արցախի) Հանրապետության և հարակից տարածքներում հազարամյակների ընթացքում ձևավորված հայկական ազգային մշակութային և կրոնական արժեքները մաս են կազմում համամարդկային քաղաքակրթության, և դրանց պահպանումն ու խնամքը միջազգային համապատասխան կառույցների գործառույթների անբաժանելի մասն են։
📌Արցախի Հանրապետության տարածքում բնակված ժողովրդի հավաքական վերադարձը հայրենի օջախներ անօտարելի և բացարձակ իրավունք է, որի անտեսումը շարունակությունն է Ադրբեջանի կողմից իրականացված ցեղասպանության։
📌ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի մանդատում ներառված է նաև Արցախի ժողովրդի իրավունքների հարցը, ուստի այդ խմբի լուծարումը՝ առանց այդ իրավունքների պաշտպանության գործուն մեխանիզմների և երաշխիքների մշակման, անթույլատրելի է։
Վերը նշված հիմնավորումներից ելնելով՝ Արցախի Հանրապետության Ազգային ժողովը պահանջում է Հայաստանի Հանրապետության իշխանություններից և կոչ է անում միջազգային իրավասու կազմակերպություններին ու միջնորդ երկրներին՝ հայ-ադրբեջանական բանակցություններում օրակարգային հարց դարձնել գերիների և պատանդների ազատումը, արցախահայության վերադարձը հայրենի բնօրրան և պատմական հայրենիքում ազատ, անվտանգ ու արժանապատիվ ապրելու իրավունքի ապահովումը։
Տարածաշրջանում իրական խաղաղությունն ու երկարատև կայունությունը պահանջում են արդարության վրա հիմնված, հավասարակշռված և կողմերի համար ընդունելի լուծումներ, ոչ թե հարկադրանքի և աշխարհաքաղաքական առևտրի վրա կառուցված ժամանակավոր իրավիճակային պարտադրանք։
Արցախյան խնդիրը հանգուցալուծված չէ, Արցախի հարցը փակված չէ, քանի որ ցեղասպանական գործողությունների վավերացումն ու դրանց հետևանքների լեգիտիմացումը չեն կարող դիտվել որպես վերջնարդյունք՝ միջազգային գրված և չգրված, իրավական և բարոյական տիրույթներում։
Արցախցին տերն է իր հայրենիքի, իր պատմության, իր հոգևոր և մշակութային ժառանգության, իր անցյալի և ապագայի, իր իրավունքների և առաքելության։
Արցախի Հանրապետության Ազգային ժողով
02․09․2025
ք․ Երևան

Ռուսաստանում սովորական դարձած պատերազմ. կրկին Ռոստով

Դոնի Ռոստովի Լևենցովսկի միկրոշրջանում Ուկրաինայի զինված ուժերի հարվածների հետևանքով երկու բնակելի շենքերի վերին հարկերը հրդեհվել են, իր Telegram ալիքում հայտնել է Ռոստովի մարզի նահանգապետի պաշտոնակատար Յուրի Սլյուսարը։

Մարզի ղեկավարի պաշտոնակատարի խոսքով՝ Տկաչևի փողոցում գտնվող 19-հարկանի շենքի ճակատային մասը և տանիքը վնասվել են, սակայն բնակիչների տարհանման անհրաժեշտություն չի եղել։ Ելյանի փողոցում վնասվել են 25-հարկանի շենքի բնակարանների ճակատային մասը և ապակեպատումը։ Գիշերը, նշել է Սլյուսարը, չորս մարդ, այդ թվում՝ մեկ երեխա, դիմել է բժշկական օգնության։ Հարձակումից հետո մասնագետները նրանց առողջությանը «լուրջ վնաս» չեն գրանցել։

Միևնույն ժամանակ, օպերատիվ աշխատակիցները բնակարաններից մեկում հայտնաբերել են պայթող արկ, ուստի սկսվել է շենքի 320 բնակիչների տարհանումը։ Բնակչության համար ստեղծվել է ժամանակավոր տեղավորման կենտրոն։