Մինչ Հայաստանում ընթանում է ներքաղաքական կրկեսը, մեկնարկում է Հայաստանը «միջանցքներով» մասնատելու գործընթացը։
Հնարավոր է, որ սահմանազատման հաջորդ փուլը սկսվի Սյունիքից, բայց դա կարող է տեղի ունենալ ցանկացած այլ տարածքում, ասաց Նիկոլ Փաշինյանը։ «Երեկվանից Սյունիքի մարզում եմ։ Ակնհայտ է, որ մեր ժողովրդի համար պարզ է խաղաղության օրակարգը, իրական Հայաստանի օրակարգը։ Այս համատեքստում սահմանազատման և այլ հարցերը դառնում են աշխատանքային»,- նշել է Փաշինյանը։
Փաստորեն, Փաշինյանը իր միջազգային “գործընկերներին” վստահեցնում է, որ Սյունիքում չեն ունենա նույն խնդիրները, ինչ Տավուշում, թեև Տավուշում էլ շատ խնդիրներ չեն եղել՝ դժգոհներին թույլ են տվել գոլորշի բաց թողնել Երևանում, իսկ «գետնի վրա» անարգել «սահմանազատում» է իրականացվել։ Հիմա Սյունիքում պետք է միջանցք բացել, բայց այս անգամ Փաշինյանը նախապես գնաց՝ տեղացիների «դոբրոն» ստանալու համար։
Եթե դիտարկենք Փաշինյանի խոսքերը նրա այն հայտարարությունների համատեքստում, թե տարածաշրջանում հաղորդակցությունները կարող են բացվել մինչև «խաղաղության պայմանագրի» ստորագրումը, ապա նրա այցը Սյունիք կարող է Հայաստանի «բացման» նախապատրաստություն լինել։
Փաշինյանը Սյունիք գնաց այն բանից հետո, երբ Հայաստան ժամանեց ԱՄՆ պետքարտուղարի տեղակալը, ով ասաց, որ Կենտրոնական Ասիայից Միջերկրական ծով միջանցք բացելու փոքր պատուհան կա, և այս միջանցքը, ըստ ամենայնի, պետք է անցնի Հայաստանի տարածքով։
Ոչ ոք չի խոսում կոնկրետ երթուղու մասին, եւ հավանական է՝ միջանցքի ռազմավարական նշանակությունն ավելին է, քան կոնկրետ նախագծի արդյունավետությունը։ Ոչ ոք հստակ չգիտի, թե ով և ինչպես է վերահսկելու Հայաստանի ճանապարհները, որոնք Փաշինյանը պատրաստվում է բացել. Արամ Սարգսյանի միջոցով «արտահոսք» է տրվել, որ երրորդ երկրների կազմակերպություններ կարող են հրավիրվել վերահսկողությունն իրականացնելու համար, իսկ թե ով է վճարելու նրանց և հանուն ինչի, նույնպես հայտնի չէ։
Այսպես թե այնպես, դատելով ռուս փորձագետների հայտարարություններից, Ռուսաստանի ԱԴԾ սահմանապահ զորքերի կողմից վերահսկողության հարցը կարծես հանվել է օրակարգից։ Բայց Ռուսաստանում ասում են, որ Թուրքիան է վերահսկելու միջանցքը, և դա Մոսկվային ձեռնտու է։
Մի շարք երկրներում, ցավոք, և Հայաստանում նույնպես մեծ ոգևորություն չկար այն առթիվ, որ Ռուսաստանը ինչ-որ կերպ վերահսկի Հայաստանի տարածքով Նախիջևանի և Ադրբեջանի հիմնական տարածքի միջև լոգիստիկ երթուղին։ Այս մասին հունիսի 12-ին հայտարարել է Տնտեսագիտության բարձրագույն դպրոցի Ռազմական տնտեսագիտության եւ ռազմավարության ինստիտուտի գիտական ղեկավար Դմիտրի Տրենինը։
«Այս փուլում միջանցքը, ամենայն հավանականությամբ, կհայտնվի թուրքական ազդեցության տակ, չնայած այն հանգամանքին, որ Միացյալ Նահանգները հանդես կգա որպես իբր անկախ դերակատար, իբր բարեկամական երկիր երկու կողմերի համար, բայց իրականում Թուրքիայի առաջնահերթ շահերի օգտին։ Միացյալ Նահանգները Անկարային տրամադրում է գործողությունների ազատություն. ԱՄՆ-ի համար բացարձակապես ձեռնտու է Թուրքիայի կողմից վերահսկողությունը. Ամերիկայի համար Թուրքիան կարևոր է այլ ուղղություններով»,- նշեց փորձագետը։
Նա չասաց, որ Ռուսաստանը դեմ կլինի, որ Թուրքիան վերահսկի միջանցքը, և որ Թուրքիան կարևոր չէ Ռուսաստանի համար։ Թեև բոլորի համար պարզ է. Մոսկվան ամեն ինչ արել է, որպեսզի մինչև իր՝ Հարավկովկասյան տարածաշրջանը լքելը այն փոխանցվի թուրքական վերահսկողության տակ։ Եւ մինչ այդ մնացել է հինգ րոպե։
