Միջազգային խաղաղապահների ներկայությունը ԼՂ-ում մշակութային սպանդը կանխելու առաջնային միջոցներից է․ քննարկում Եվրախորհրդարանում

Լեռնային Ղարաբաղում «ազերբայդժանի» կողմից իրականացվող մշակութային սպանդը կանխելու առաջնային միջոցներից են տեղում միջազգային խաղաղապահների ներկայությունն ու հստակ մեխանիզմների առկայությունը։

Բրյուսելում «Արմենպրես»-ի թղթակցի փոխանցմամբ՝ համապարփակ քննարկումից հետո նման եզրահանգման են եկել Եվրոպական խորհրդարանում կայացած համագումարի մասնակիցները, որը կրում էր «Պահպանել Լեռնային Ղարաբաղի մշակութային և կրոնական ժառանգությունը» խորագիրը։

Համագումարին մասնակցած ԵԽ պատգամավորները վստահեցրել են, որ անելու են ամեն ինչ, որպեսզի հարցը ԵՄ գործադիր մարմնում ևս ուշադրության կենտրոնում լինի։

Եվրոպական խորհրդարանի սլովակ պատգամավոր Միրիամ Լեքսմանը իր ելույթում նշել է, որ Եվրոպական Միության պարտքն է ամեն ինչ անել Լեռնային Ղարաբաղի հայկական մշակութային և կրոնական ժառանգությունը փրկելու համար։

«Եվրոպական խորհրդարանը բազմիցս է բարձրաձայնել ադրբեջանական կեղծ թեզերի և միտումնավոր կերպով հայկական մշակութային ժառանգությունը ոչնչացնելու մասին։ Չնայած սրան՝ Եվրամիությունը կարճաժամկետ տնտեսական խաղի մեջ է և պայմանագիր ունի «ազերբայդժանի» հետ։ Սա անընդունելի է, և մեր պարտքն է ամեն ինչ անել հայկական ժառանգությունը փրկելու համար», – ասել է Լեքսմանը։

Բելգիայում Հայաստանի դեսպան, ԵՄ-ում Հայաստանի մշտական ներկայացուցիչ Տիգրան Բալայանն իր ելույթում նշել է, որ «ազերբայդժանը» ոչ միայն միտումնավոր ավերում  և սրբապղծում է այն ամենը, ինչը հայկական է, այլև խախտում է իրավական բոլոր պատասխանատվությունները։ «Այս ամենի գլխավոր պատճառը դերակատարների անհետևողական և անհամապատասխան կեցվածքն է, իրավական որոշումների ընտրովի կատարումը։ Պետք է ստեղծել մոնիթորինգի մեխանիզմ, և Եվրախորհրդարանն ունի բավական միջոցներ, որպեսզի ստեղծի այդպիսի խումբ։ Մեր պարտավորությունն է պահպանել այն, ինչ դեռ մնացել է Լեռնային Ղարաբաղում», – ասել է դեսպան Բալայանը։

Գլխավոր բանախոսներից Պիեր դը Արժանը, ով միջազգային իրավունքի հայտնի մասնագետ է և Արդարադատության միջազգային դատարանում ԼՂ պատմամշակութային ժառանգության հարցերով ներկայացուցիչը, իր ելույթում նշել է, որ Բաքուն այսօր փորձում է համագումարի վերնագրի երկու բառ վերացնել՝ հայկականը ու Լեռնային Ղարաբաղը։ «Բաքուն հարցականի տակ է դնում հայկականը, և նրա համար գոյություն չունի Լեռնային Ղարաբաղը։ Նրանք ցանկանում են իրենց հսկողության տակ պահել պատմությունը։ Խտրականությունը և պատմության խեղաթյուրումը պետական քաղաքականություն են այդ երկրում։ Լեռնային Ղարաբաղի մշակութային ժառանգությունը կենդանի է, ապրող է, և այն կարող է գոյություն ունենալ, եթե արցախահայությունն այն ապրեցնում է», – ասել է Դը Արժանը։

Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնի քարոզչական կենտրոնի տնօրեն և Լեռնային Ղարաբաղի հոգևոր-մշակութային ժառանգության հարցերով գրասենյակի վարիչ, Հոգեշնորհ Տ. Գարեգին վարդապետ Համբարձումյանը, շարունակելով Պիեր Դը Արժանի միտքը, վերահաստատել է, որ մշակութային ժառանգությունը միայն եկեղեցիներն ու հուշակոթողները չեն։ «Մշակույթը կապրի, եթե արցախցիները կարողանան հաճախել իրենց աղոթատեղիներ և պահպանել իրենց կրոնական և ազգային ավանդույթները։ «ազերբայդժանը», ժխտելով հայկականի և հայերի գոյությունն ու ներկայությունը, փորձում է ջնջել նրանց հետքը, և պետք է ամենախիստ ձևով պատասխանատվության ենթարկվի։ Եվրախորհրդարանի դերակատարությունը շատ մեծ է՝ հատկապես մարդու իրավունքների և օրենքի գերակայության  առաջխաղացման հարցում»,- ասել է նա։

Մշակութային ժառանգության մասնագետ Արմինե Տիգրանյանն ուշադրություն հրավիրեց այն փաստի վրա, որ այսօր ավելի քան 4 հազար հայկական հուշարձան, վանական համալիր և մշակութային կառույց գտնվում են «ազերբայդժանի» վերահսկողության տակ՝ վերացման վտանգի առջև։ Տիգրանյանը նշեց, որ մտահոգություններից և խոսքերից անդին, պետք է հստակ միջոցներ ձեռնարկել այս ամենը կանխելու համար։ Մասնագետը ցույց տվեց տարբեր վանական համալիրների և հուշակոթողների լուսանկարներ՝ կանգուն կամ մասամբ արդեն ավերված և կոչ արեց համապատասխան և ազդեցիկ միջոցներ  ձեռնարկել այս ամենը փրկելու համար։

«Եվրոպա Նոստրա» (Քաղաքացիական հասարակության եվրոպական ձայնը՝ նվիրված մշակութային ժառանգությանը) կազմակերպության գլխավոր քարտուղար Սնեշկա Քուաեդվլիեգ Միխայլովիչի խոսքով՝ ԵՄ-ն պետք է ավելի կոշտ հռետորաբանություն որդեգրի կատարվածի վերաբերյալ և հստակ մեխանիզմով կանխի մշակութային ողբերգությունը, որի ականատեսն ենք այսօր։

«Փաստը, որ 2023 թվականին էլ  կարող են էթնիկ զտումներ իրականացվել, մտահոգիչ և վտանգավոր է։ Խաղաղության պայմանագրի մասին է խոսվում, բայց մենք պետք է վստահ լինենք, որ այն պարունակում է մշակութային ժառանգության ամբողջական պաշտպանություն։ Այսօր մենք հնարավորություն չունենք համագործակցելու մշակութային ժառանգության ադրբեջանցի մասնագետների հետ, բայց շատ կցանկանայինք», – նշել է «Եվրոպա Նոստրա»-ի գլխավոր քարտուղարը։

Եվրոպական եկեղեցիների կոնֆերանսի քարտուղար Պետեր Պավլովիչի խոսքով՝ այն, ինչ տեղի է ունենում Լեռնային Ղարաբաղում, ինքնության հետ անմիջական առնչություն  ու շատերի վրա ազդեցություն ունի։ Նա ևս կարևորեց միջազգային դիտորդական մեխանիզմի կարևորությունը, որը պետք է փոխարինի խոսքերին։

Նույն համատեքստում Եվրոպական խորհրդարանի իտալացի պատգամավոր Ֆաբիո Մասիմո Կաստալդոն առաջարկեց օգտագործել եվրոպական արբանյակները, հետևել և փաստագրել այն ամենը, ինչ տեղի է ունենում Լեռնային Ղարաբաղում, հետագայում դրանք օգտագործել միջազգային կառույցներում՝ որպես ապացույց։ Եվրախորհրդարանի պատգամավորը համոզված է՝ «ազերբայդժանի» դեմ պատժամիջոցների հզոր փաթեթը միակ լուծումն է։

Համագումարի ավարտին մասնակիցները դիտել են Եվրոպական խորհրդարանի ֆրանսիացի պատգամավոր, համագումարի կազմակերպչական աշխատանքներին մասնակցած Գզավիյե Բելյամիի տեսաուղերձը։ «Մեկ բռնապետ ցանկանում է ջնջել մի ամբողջ ժողովրդի և վերացնել նրանց գոյության վերաբերյալ ցանկացած հետք։ Մենք գիտենք, որ ցեղասպանությունը տեղի է ունենում ժխտողականությամբ, իսկ ժխտողականությունը գալիս է ավերումով։ Արցախահայերն այսօր զրկված են իրենց պատմական շարունակականությունից և իրենց հայրենիքում ապրելու իրավունքից»,- ասել է Բելյամին։

ԵԽԽՎ-ից Բաքվին հեռացնելը Եվրոպայի համար ալիբի է հայաստանյան իրադարձություններին ընդառաջ

Ադրբեջանում արտահերթ նախագահական ընտրություններից երկու շաբաթ առաջ ԵԽԽՎ-ն առնվազն 1 տարով վտարեց ադրբեջանական պատվիրակությանը կառույցից։

ԵԽԽՎ-ն Բաքվին մեղադրում է 2023 թվականի հունիսին ընդունված «Լաչինի միջանցքով ազատ և անվտանգ տեղաշարժի ապահովման» բանաձեւերը չկատարելու մեջ, նաեւ որ Լաչինի միջանցքի հարցով ԵԽԽՎ զեկուցողը հնարավորություն չի ունեցել մեկնել Լաչինի միջանցք փաստահավաք առաքելության համար: Վեհաժողովը նշում է նաև 2023 թվականի հոկտեմբերին ընդունված «Մարդասիրական իրավիճակը Լեռնային Ղարաբաղում» բանաձեւը, որով ԵԽԽՎ-ն դատապարտել է 2023 թվականի սեպտեմբերին Ադրբեջանի ռազմական գործողությունները, որոնք հանգեցրել են Լեռնային Ղարաբաղի ողջ հայ բնակչության արտագաղթին Հայաստան։

Մի քանի օր առաջ ԵՄ արտաքին գործերի և անվտանգության քաղաքականության գերագույն ներկայացուցիչ Ժոզեպ Բորելը հայտարարել էր, որ ԵՄ-ն անհանգստացած է Հայաստանի տարածքի նկատմամբ Ադրբեջանի հավակնություններով և կոչ է արել վերադառնալ հարաբերությունների կարգավորման բանակցություններին։ Նա նաև հավելեց, որ Հայաստանի տարածքային ամբողջականության ցանկացած խախտում անընդունելի է և լուրջ հետևանքներ կունենա այս երկրի հետ ԵՄ հարաբերությունների վրա։

Դրան ի պատասխան՝ Ադրբեջանի ԱԳՆ-ն Բորելին մեղադրել է «Ադրբեջանի և Հայաստանի տարածքներին վերաբերող պատմական փաստերի վերաբերյալ Ադրբեջանի նախագահի տեսակետները խեղաթյուրելու մեջ»՝ հավելելով, որ «Գերագույն ներկայացուցիչը հրահրում է ռազմականացում և ագրեսիվ քաղաքականություն Ադրբեջանի նկատմամբ»։

Ակնհայտ է, որ ԵԽԽՎ-ից հեռացնելը Ալիևի համար աննշան «պատիժ» է՝ հաշվի առնելով Հայաստանի արտգործնախարար Արարատ Միրզոյանի հայտարարությունները։

Հիշեցնենք, որ նախարարը մամուլի ասուլիսում փաստացի հաստատեց, որ բանակցային գործընթացը խաթարվել է, Մոսկվան և Բաքուն հրաժարվել են Եռակողմ հայտարարությունից, Թուրքիան չի բացում սահմանը, էսկալացիան շարունակվում է և կարող է վատթարանալ «այլ երկրներում» ընտրությունների ժամանակաշրջանում, Բաքուն հավակնում է Հայաստանի տարածքին և պահանջում է փոխել Սահմանադրությունը։ Միաժամանակ Միրզոյանն ասել է, որ Հայաստանը չի պատրաստվում միանալ պաշտպանական այլ դաշինքներին։

Եթե պարզեցնենք, Միրզոյանի խոսքերից բխում է, որ Հայաստանը «խաղաղ ճանապարհով» հանձնել հնարավոր չէ՝ գուցե արևմտյան հանրության դիրքորոշման պատճառով, և ագրեսիան մնում է միակ տարբերակը։ Թե ինչպես է Հայաստանը պատրաստվում նոր էսկալացիայի, պարզ չէ, քանի դեռ Երևանը չի պատրաստվում փոխել իր անվտանգության համակարգը։ Զենքի մասնակի ​​գնումները հաշիվ չեն, մանավանդ, որ հայտնի չէ, թե Ֆրանսիան ի՞նչ ռեժիմով է զենք մատակարարում Հայաստանին. Երևանը գնո՞ւմ է այն, Ֆրանսիային երաշխավո՞ր է համարում, թե՞ ստանում որպես «մարդասիրական օգնություն»:

ԵԽԽՎ-ից Ադրբեջանի հեռացումը, սպառազինությունների որոշ մատակարարումները, հայտարարություններն ավելի շատ նման են Եվրոպայի և Փաշինյանի համար ալիբիի՝ Հայաստանին սպասվող իրադարձություններից առաջ։ Անդրադարձները, որ Բաքուն չի կատարել ԵԽԽՎ-ն Արցախի վերաբերյալ բանաձեւը, և դա նրա համար լուրջ հետևանքներ չի ունեցել, վկայում են այն մասին, որ Հայաստանի դեմ ագրեսիայի դեպքում ԵԽԽՎ-ից վտարումը ընդամենը կլինի ևս մեկ ադամանդ Ալիևի «հաղթական թագի» մեջ։

Նաիրա Հայրումյան

Հունվարի 27-ին և 28-ին հանուն Արցախի միջոցառումներ` եվրոպական 14 երկրների ավելի քան 50 քաղաքներում

Artsakhpress

«Եվրոպացիները՝ հանուն Արցախի» համաեվրոպական շարժումը կազմակերպում է միջոցառումների շարք՝ հաջակցություն Արցախի (Լեռնային Ղարաբաղի) բնիկ հայ բնակչությանը։

Միջոցառումներն անցկացվելու են հունվարի 27-ին և 28-ին`եվրոպական 14 երկրների ավելի քան 50 քաղաքներում:
Միջոցառումները նախատեսված են Ավստրիայում, Բելգիայում, Բուլղարիայում, Կիպրոսում, Չեխիայում, Ֆրանսիայում, Գերմանիայում, Հունաստանում, Ռումինիայում, Իսպանիայում, Շվեդիայում, Շվեյցարիայում, Նիդեռլանդներում և Միացյալ Թագավորությունում:

Եվրամիության և Եվրոպայի խորհրդի անդամ պետությունների քաղաքացիները կմիավորեն ուժերը տարբեր ակցիաների և հավաքների միջոցով՝ կոչ անելով իրենց պետությունների ղեկավարներին և Եվրամիության ղեկավարությանը՝ Հստակ և աներկբա կերպով դատապարտել Ադրբեջանի ցեղասպան քաղաքականությունը՝ Արցախի/Լեռնային Ղարաբաղի բնիկ հայ բնակչության նկատմամբ։

Սահմանել անհատական թիրախային պատժամիջոցներ՝ Ադրբեջանի ռազմաքաղաքական ղեկավարության դեմ, որը ներգրավված է եղել Լաչինի միջանցքի անօրինական շրջափակման, հրադադարի խախտումների, սեպտեմբերի 19-ի հարձակման և Արցախի/Լեռնային Ղարաբաղի բնիկ հայ բնակչության նկատմամբ էթնիկ զտումներ իրականացնելու մեջ։

Կիրառել բոլոր հասանելի լծակները՝ ստիպելու Ադրբեջանին անհապաղ և անվերապահորեն ազատ արձակել բոլոր հայ գերիներին, քաղաքացիական պատանդներին, ռազմագերիներին, որոնք գերեվարվել են 2020 թվականի սեպտեմբերի 27-ից ի վեր, ինչպես նաև ազատ արձակել 2023 թվականի սեպտեմբերի վերջերին առևանգված Արցախի/Լեռնային Ղարաբաղի նախկին և ներկա ղեկավարներին։

Նպաստել անվտանգության միջազգային շոշափելի երաշխիքների հաստատմանը` հնարավորություն տալով Արցախի/Լեռնային Ղարաբաղի բնիկ հայ բնակչությանը օգտվելու սեփական հայրենիք վերադառնալու իր անօտարելի իրավունքից, ինչպես նաև տրամադրելով Արցախին/Լեռնային Ղարաբաղին միջազգայնորեն երաշխավորված ինքնակառավարման կարգավիճակ և աջակցելով այդ իրավունքին։

Արդյունավետորեն ճնշում գործադրել Ադրբեջանի վրա՝ բացառելու Հայաստանի Հանրապետության նկատմամբ ագրեսիայի ցանկացած միջոց և Հայաստանի ինքնիշխանությանը սպառնացող ցանկացած գործողություն։
Հայաստանին տրամադրել համապատասխան օգնություն՝ Արցախից /Լեռնային Ղարաբաղից բռնի կերպով տեղահանված հայ բնակչության հոսքը կառավարելու համար:

«Եվրոպացիները՝ հանուն Արցախի» հարթակի մասին հավելյալ տեղեկությունների համար այցելեք europeansforartsakh.eu կայք։

«Եվրոպացիները՝ հանուն Արցախի» համաեվրոպական համագործակցային հարթակ/շարժում է, որը միավորում է Եվրամիության և Եվրոպայի խորհրդի անդամ 15 երկրներում գործող հայ համայնքի ներկայացուցչական մարմինները։

«Եվրոպացիները՝ հանուն Արցախի» շարժման առաջին նախաձեռնությունը նամակ էր՝ ուղղված Եվրամիության ղեկավարությանը՝ Լեռնային Ղարաբաղի/Արցախի հայ բնակչությանն աջակցելու նպատակով։ Նամակը ստորագրել էին ավելի քան 500 եվրոպական ասոցիացիաներ։

Հարթակի առաքելությունն է մոբիլիզացնել քաղաքացիներին՝ աջակցելու Արցախի/Լեռնային Ղարաբաղի բնիկ հայ բնակչության հիմնարար իրավունքներին՝ միևնույն ժամանակ բարձրացնելու այս խնդրի վերաբերյալ իրազեկվածությունը՝ Եվրոպայի քաղաքական, սոցիալական և մշակութային ոլորտներում:

Լավրովը կրկին «փակեց» Ղարաբաղի հարցը Փաշինյանով

Նախագահ Պուտինն անձամբ որոշիչ դեր է խաղացել այն հարցում, թե ինչպես հնարավոր եղավ դադարեցնել պատերազմը 2020 թվականի նոյեմբերին:

Այս մասին հայտարարել է ՌԴ ԱԳ նախարար Սերգեյ Լավրովը ՄԱԿ-ի Անվտանգության խորհրդի միջոցառումներին մասնակցության արդյունքներին հաջորդած մամուլի ասուլիսում։

«Ի դեպ, 2022 թվականին Պրահայում վարչապետ Փաշինյանը փաստաթուղթ է ստորագրել, որով ճանաչում է Ադրբեջանի տարածքային ամբողջականությունը 1991 թվականի սահմաններում։ Սա նշանակում է, որ ԼՂԻՄ-ը, ինչպես այն ժամանակ անվանում էին Ղարաբաղը, Ադրբեջանի անբաժանելի մասն է»,- ասել է Լավրովը։

«Սա մեզ համար անակնկալ էր, քանի որ մինչ այս քննարկվում էին Ղարաբաղի կարգավիճակի խնդրի վերջնական լուծման տարբեր տարբերակներ։ Հայաստանի վարչապետը դա արել է ինքնուրույն։ Դրանից հետո կարգավիճակի հարցը, եւ թե ինչ է Ղարաբաղը, փակված է»,- ասաց նա։

Հիշեցնենք, որ երեկ Հայաստանի արտգործնախարար Արարատ Միրզոյանը, փաստորեն, ասել էր, որ Փաշինյանը Պրահայում հայտարարություն է արել այն բանից հետո, երբ Ռուսաստանը հայտարարել է, որ չի ճանաչում Բաքվի ագրեսիան և հայկական տարածքների օկուպացումը 2022 թվականի սեպտեմբերին, եւ օգնություն չի ցուցաբերում, քանի որ Հայաստանի սահմանները որոշված չեն։

Մենք պետք է ձեռնարկենք բոլոր անհրաժեշտ միջոցները Լեռնային Ղարաբաղի հայերի երկարաժամկետ խնդիրները հասցեագրելու համար․ Կիպրոսի նախագահ

Կիպրոսի նախագահ Նիկոս Խրիստոդուլիդեսը Եվրոպայի խորհրդի խորհրդարանական վեհաժողովի լիագումար նիստում ունեցած ելույթում անդրադարձել է Ադրբեջանի ռազմական ագրեսիայի հետևանքով Լեռնային Ղարաբաղի հայության բռնի տեղահանությանը։

«Լեռնային Ղարաբաղում մենք ականատես եղանք ևս մեկ հումանիտար ճգնաժամի, որն առնչվում է տասնյակ հազարավոր մարդկանց։ Այդ սուր հումանիտար ճգնաժամը վերածվեց տարածաշրջանից հայ բնակչության զանգվածային արտագաղթի։ Մենք պետք է ձեռնարկենք բոլոր անհրաժեշտ  միջոցները անհապաղ մարդասիրական օգնություն տրամադրելու և Լեռնային Ղարաբաղի էթնիկ հայերի երկարաժամկետ խնդիրները հասցեագրելու համար։ Միևնույն ժամանակ, անցած սեպտեմբերի իրադարձությունների հետևանքով Հայաստանի աճող և հրատապ կարիքները պետք է պատշաճ և համարժեք լուծում ստանան»,- «Արմենպրես»-ի փոխանցմամբ՝ ասել է Կիպրոսի նախագահը։

Նա հայտարարել է, որ Կիպրոսն աջակցում է ԵՄ-ի միջնորդությամբ Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև հարաբերությունների կարգավորման խաղաղ գործընթացին, ինչն, անկասկած, նպաստելու է տարածաշրջանի երկարաժամկետ կայունությանն ու  զարգացմանը։

«Նման զարգացումը դյուրացնելու և խրախուսելու ցանկացած խթան պետք է լինի հավասարակշռված և մանրակրկիտ պլանավորվի ու իրականացվի»,- ասել է նա:

Ադրբեջանի պատվիրակությունն առնվազն 1 տարով հեռացվել է ԵԽԽՎ-ից

Եվրոպայի խորհրդի Խորհրդարանական վեհաժողովը քվեարկությամբ որոշել է չվավերացնել Ադրբեջանի պատվիրակության լիազորությունները: Եվ այս որոշմամբ Ադրբեջանի պատվիրակությունն առնվազն 1 տարով հեռացվել է ԵԽԽՎ-ից և այդ ընթացքում կարող է վերադառնալ միայն իր կանոնակարգային պարտավորությունները կատարելու դեպքում։ «Արմենպրես»-ի հաղորդմամբ՝ այս մասին «Ֆեյսբուք»-ի իր էջում տեղեկացրել է ՀՀ Ազգային ժողովի փոխնախագահ Ռուբեն Ռուբինյանը։

Նա նշել է. «Րոպեներ առաջ ԵԽԽՎ-ն քվեարկությամբ որոշեց չվավերացնել Ադրբեջանի պատվիրակության լիազորությունները:

Այս որոշմամբ Ադրբեջանի պատվիրակությունն առնվազն 1 տարով հեռացվեց ԵԽԽՎ-ից և այդ ընթացքում կարող է վերադառնալ միայն իր կանոնակարգային պարտավորությունները կատարելու դեպքում։

Ընդունված բանաձևում Վեհաժողովը վկայակոչում է 2023թ․ հունիսին ընդունած «Լաչինի միջանցքով ազատ և անվտանգ մուտքի ապահովումը» բանաձևը, որում Վեհաժողովը հաստատել է Լաչինի միջանցքով ազատ և անվտանգ երթևեկության բացակայությունը՝ ցնցվելով այն փաստից, որ Ադրբեջանի ղեկավարությունը չի ճանաչել շուրջ տասը ամիս ձգված իրավիճակից բխող լուրջ հումանիտար և մարդու իրավունքների հետևանքները: Վեհաժողովը խորը ափսոսանք է հայտնում, որ փաստահավաք առաքելության շրջանակներում Լաչինի միջանցքի հարցով ԵԽԽՎ զեկուցողը հնարավորություն չի ունեցել մեկնել Լաչինի միջանցք։

Վեհաժողովը հիշատակում է նաև 2023թ. հոկտեմբերին ընդունած «Հումանիտար իրավիճակը Լեռնային Ղարաբաղում» բանաձևը, որով ԵԽԽՎ-ն դատապարտել է 2023թ․ սեպտեմբերին Ադրբեջանի ռազմական գործողությունները, ինչը հանգեցրել է Լեռնային Ղարաբաղի ողջ հայ բնակչության փախուստին Հայաստան՝ հարուցելով էթնիկ զտումների կասկածներ։ Հենց այս բանաձևում էր Վեհաժողովն ընդգծել, որ Ադրբեջանի՝ իր կանոնադրական պարտավորությունների չկատարման մասով իրավիճակի փոփոխության բացակայության դեպքում հունվարին չի վավերացնի ադրբեջանական պատվիրակության լիազորությունները։

Խորհրդարանական վեհաժողովը նշում է, որ Եվրոպայի խորհրդին միանալուց ավելի քան 20 տարի անց Ադրբեջանը չի կատարել կազմակերպության անդամակցությունից բխող հիմնական պարտավորությունները: Լուրջ մտահոգություններ կան Ադրբեջանում ազատ և արդար ընտրություններ անցկացնելու կարողության, իշխանությունների բաժանման, գործադիրի համեմատ օրենսդիր իշխանության թուլության, դատական իշխանության անկախության և մարդու իրավունքների պաշտպանության առնչությամբ։

Վեհաժողովը խիստ ափսոսում է, որ չի հրավիրվել հետևելու գալիք նախագահական ընտրություններին՝ չնայած Ադրբեջանն ունի հրավերը ուղարկելու պարտավորություն՝ որպես մոնիտորինգի ենթակա երկիր։ Վեհաժողովը մտահոգված է նաև, որ Մոնիտորինգային կոմիտեի համազեկուցողներին թույլ չի տրվել հանդիպել քաղաքական դրդապատճառներով մեղադրվող կամ ձերբակալված անձանց հետ»։

 

Պետք է մտածել արցախյան արտահերթ կամ հերթական ընտրությունների մասին

Արցախյան շարժման անդամ Գագիկ Ավանեսյանը step1.am-ի հետ զրույցում անդրադարձել է հարցերին, որ Արցախի պետական կառույցներն արդյունավետ չեն գործում, համաարցախյան համագումար ձեւավորելու պահանջ կա՞, ինչպե՞ս պետք է բարձրաձայնվեն արցախցիների իրավունքներն ու Արցախի վերաբերյալ քաղաքական հարցերը։

«Լավ կլիներ, որ գործող կառույցները աշխատեին, որոնք Արցախում բնակվելու ժամանակ ընտրվել են Արցախի ժողովրդի կողմից։ Բայց փաստն այն է, որ այսօր նրանք անգործության են մատնված։ Կոնկրետ կարճ հարց ներկայացնելու համար հնարավոր է ինչ-որ կառույց ստեղծել, բայց հարց է՝ դա արդյունավետ է լինելու, թե՞ ոչ։ Ավելի շուտ պետք է մտածել նոր ընտրությունների մասին, հատկապես, որ արդեն հաջորդ տարի Արցախի թե խորհրդարանի, թե նախագահի լիազորությունների ժամկետներն ավարտվում են։ Միգուցե արտահերթ կամ հերթական նոր ընտրությունների ձեւաչափ մտածենք, թե ոնց կարելի է դա անել՝ նաեւ հաշվի առնելով այն, որ արցախցահայությունը հիմա Հայաստանի ամբողջ տարածքում է տեղակայված։ Այս վիճակից դուրս գալու համար մենք այդպիսի մի նախաձեռնությամբ պետք է հանդես գանք»,- ասաց նա։

Գագիկ Ավանեսյանի խոսքով՝ Արցախի իշխանությունների պատճառաբանություններից մեկն այն է, որ Հայաստանի իշխանություններն են դեմ, որ Հայաստանում Արցախի իշխանությունները գործեն։ Ըստ նրա՝ դա փաստ է, իրոք, Արցախի իշխանությունները ճնշման տակ են նաեւ Հայաստանի իշխանությունների կողմից։ «Արցախի իշխանությունները ՀՀ իշխանությունների կողմից մեղադրվում են Հայաստանին ծանր վիճակի մեջ դնելու համար։ Խնդիրներ կան, պետք է նստել ու մտածել հետագա քայլերը»,- հավելեց նա։

Հարցին, որ եթե ՀՀ իշխանությունների կողմից ճնշում կա, հետեւաբար թույլ չեն տա նաեւ, որ արցախցիները նոր ընտրություններ անցկացնեն, ի՞նչ պետք է անել, Գագիկ Ավանեսյանը պատասխանեց․ «Մեկ տարի անց ժամկետը լրանում է, միեւնույն է, Արցախի նոր իշխանությունները պետք է ընտրվեն։ Երկու տարբերակ կա՝ շրջկենտրոններում ու Երեւանում կազմակերպել ընտրություններ, մարդիկ ներկայանան ու մասնակցեն քվեարկությանը։ Այստեղ շատ պետք է լինելու Հայաստանի իշխանությունների աջակցությունը՝ տարածք հատկացնելու ու այլ առումով։ Երկրորդ տարբերակը՝ օնլայն քվեարկություն՝ Արցախի նոր իշխանություններ ձեւավորելու համար։ Ես ավելի շատ հակված եմ երկրորդ տարբերակին, միգուցե մտածենք դրա մասին։ Որպեսզի չսպասենք 5 տարին լրանա, կարելի է վաղաժամկետ հիմա այս գործընթացն սկսել»։

Մեր զրուցակցի խոսքով՝ հատկապես Արցախի խորհրդարանի ընտրությունների վերաբերյալ ոչ ոք ոչինչ չի կարող ասել, ամբողջ աշխարհում խորհրդարանները ներկայացուցչական մարմիններ են։

Հարցին, թե ի՞նչ հնարավորություններ կան, որ Արցախի ներկայացուցիչները ներգրավված լինեն նաեւ Հայաստանի խորհրդարանում, ինչի նախադեպը եղել է 1990-ական թվականներին, Ավանեսյանը պատասխանեց․ «Այդ նախադեպը եղել է, բայց դրա համար էլ պետք է Հայաստանի իշխանությունների համաձայնությունը լինի։ Առանց համաձայնության ու պրակտիկ քայլերի դա անհնար է։ Իսկ մենք տեսնում ենք, որ այսօր դա փաստացի անհնարին է՝ ելնելով նաեւ Հայաստանի այսօրվա խորհրդարանի տեսակից ու որակից»։

Գագիկ Ավանեսյանի խոսքով՝ կարեւոր է, որպեսզի Արցախի պետական մարմինների գործունեությունը շարունակվի, որպեսզի նախ եւ առաջ բարձրացվեն Արցախի վերաբերյալ քաղաքական հարցերը, պետք է արցխացիների վերադարձի իրավունքը պահպանել։ «Այն, ինչ կատարվել է 2016 թվականին, 2020 եւ 2023 թվականներին, եղել է Ռուսաստանի կողմից կազմակերպված։ Եվ 44-օրյա պատերազմն է ռուսների կողմից սանձազերծված ու կառավարված պատերազմ, եւ մեր բնակչության արտաքսման, սեպտեմբերյան դեպքերի հեղինակն են նրանք։ Հիմա մենք պետք է մեր՝ վերադառնալու եւ Արցախը վերադարձնելու իրավունքները պաշտպանենք։ Արցախը կվերադարձնենք, եթե մեր քաղաքական իրավունքները նորից հաստատենք միջազգային կառույցներում։ Ֆրանսիայի Սենատն արդեն երրորդ անգամ է Արցախի վերաբերյալ իր տեսակետը հաստատում, որ մենք ունենք մեր հայրենիքում անվտանգ ապրելու իրավունքը։ Եվ մենք պետք է այդ ճանապարհով գնանք»,- ընդգծեց նա։

Բաքուն դադարեցնում է համագործակցությունը ԵԽԽՎ-ի հետ՝ չսպասելով իր դեմ որոշմանը

ԵԽԽՎ-ում «ազերբայդժանի» պատվիրակությունը հայտարարել է, որ դադարեցնում է համագործակցությունը կառույցի հետ՝  հայտարարելով, թե իբր Բաքվի նկատմամբ «երկակի ստանդարտների» քաղաքականություն է վարվում, և համագործակցությունը դադարեցնելու որոշումը կապված է դրա հետ:

Համապատասխան հայտարարությամբ հանդես է եկել Եվրոպայի խորհրդի խորհրդարանական վեհաժողովում «ազերբայդժանի» պատվիրակությունը։ Հայտարարությունում «ազերբայդժանական» կողմը ԵԽԽՎ-ին մեղադրել է «Հայաստանին պատասխանատվության չենթարկելու» և «ազերբայդժանին անհիմն մեղադրելու, շովինիզմի, երկակի ստանդարտներ կիրառելու» մեջ։

«ԵԽԽՎ-ում «ազերբայդժանական» պատվիրակության լիազորությունները վիճարկելու նախաձեռնությունը մենք համարում ենք այս արատավոր արշավի մի մաս», ասվում է հայտարարության մեջ։

«ԵԽԽՎ-ում ձևավորված ռասիզմի, ազերբայդժանաֆոբիայի և իսլամաֆոբիայի անտանելի մթնոլորտի պայմաններում ազերբայդժանական պատվիրակությունը որոշում է դադարեցնել իր համագործակցությունն ու ներկայությունը ԵԽԽՎ-ում՝ մինչև հետագա ծանուցում», հայտարարել է Բաքուն։

Նշենք, որ ավելի վաղ ԵԽԽՎ-ում ընթացակարգ էր սկսել Բաքվի պատվիրակության լիազորությունները սահմանափակելու համար։ Բաքուն, չսպասելով դրան, ինքն է դադարեցնում համագործակցությունը։

Եվրախորհրդարանում ԼՂ-ի մշակութային և կրոնական ժառանգությունը պահպանելու թեմայով համագումար կանցկացվի

Եվրոպական խորհրդարանում կանցկացվի Լեռնային Ղարաբաղի մշակութային և կրոնական ժառանգությունը պահպանելու թեմայով քննարկում։

«Պահպանել Լեռնային Ղարաբաղի մշակութային և կրոնական ժառանգությունը» խորագրով համագումարին ընդառաջ կայացած մամուլի ասուլիսի ժամանակ Եվրոպական խորհրդարանի սլովակ պատգամավոր Միրիամ Լեքսմանը հայտարարել է, որ բռնի տեղահանված արցախցիները տառապում են մարդկության աչքի առաջ, իսկ հայկական ինքնատիպ մշակութային ու կրոնական ժառանգությունը ոչնչացվում է, իսկ Ադրբեջանի այդ քայլն անպատիժ է մնում։

«Քրիստոնեական և հրեական մշակույթն Արևմտյան քաղաքակրթության հենասյունն են, և մենք պետք է  դա պահպանենք ոչ միայն խոսքով, այլ գործով։ Այո՛, ԵՄ-ն այսօր գազի կարիք ունի, որի համար պայմանագիր է ստորագրել Ադրբեջանի հետ, բայց մենք իրավունք չունենք կասկածի տակ դնել կամ անտեսել ԵՄ-ի արժեհամակարգը», – նշել է Լիքսմանը։

Համագումարի բանախոս, Բելգիայի թագավորությունում Հայաստանի դեսպան և  ԵՄ-ում Հայաստանի մշտական ներկայացուցիչ Տիգրան Բալայանն իր խոսքում հիշեցրել է, որ Ադրբեջանի կողմից հայկական մշակութային ժառանգության պարբերական ոչնչացումը սկիզբ է առել դեռևս 2005-ին, երբ Նախիջևանում ոչնչացվեցին հազարավոր հայկական խաչքարեր։ «Մենք հասել ենք այս կետին, քանի որ դա կանխելու համար ոչինչ չի արվում», – ասել է Բալայանը։

Լյուվենի համալսարանի պրոֆեսոր, Միջազգային իրավունքի ինստիտուտի անդամ, Արդարադատության միջազգային դատարանում ԼՂ պատմամշակութային ժառանգության հարցերով ներկայացուցիչ Պիեր Դը Արժանը իր խոսքում ընդգծել է, որ Ադրբեջանը հերքում է հայկական մշակութային ժառանգության գոյությունը և զբաղված է իրականությունը խեղաթյուրելով։  «Լեռնային Ղարաբաղի մշակութային ժառանգությունը կենդանի է, ապրող է, և այն կարող է գոյություն ունենալ, եթե արցախահայությունն այն ապրեցնում է»,- նշել է նա։

Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնի քարոզչական կենտրոնի տնօրեն և Լեռնային Ղարաբաղի հոգևոր-մշակութային ժառանգության հարցերով գրասենյակի վարիչ, Հոգեշնորհ Տ. Գարեգին վարդապետ Համբարձումյանը,  շարունակելով Պիեր Դը Արժանի միտքը վերահաստատել է, որ մշակութային ժառանգությունը միայն եկեղեցիներն ու հուշակոթողները չեն։ «Մշակույթը կապրի, եթե արցախցիները կարողանան հաճախել իրենց աղոթատեղիներ և պահպանել իրենց կրոնական և ազգային ավանդույթները»,- ասել է նա։

Մշակութային ժառանգության մասնագետ Արմինե Տիգրանյանը նշել է, որ երբ խոսում են մշակութային ժառանգության մասին, պետք է գիտակցել, որ առաջին տեղում մարդիկ են, և այն փաստը, որ այսօր նրանք զրկված են համայնքային կյանքից, ծանր հարված է հասցնում նրանց ինքնության շարունակականությանը։

Համագումարը կկայանա հունվարի 24-ին։

Արցախի ներկայացուցչությունը Երեւանում այլեւս չի՞ գործում

Արցախի ներկայացուցչությունը այլևս չի աշխատում։ Տեղեկությունը հաստատեցին նաև Ներկայացուցչության նախկին աշխատակիցները։ Փակվելու պատճառը ամենայն հավանականությամբ նույնն է, ինչ Արցախի մնացած պետական ինստիտուտների փակումը։

Դեռևս դեկտեմբերին Բաքվի լրատվամիջոցները խոսում էին «Երևանում Ղարաբաղի ներկայացուցչության գործունեության անթույլատրելիության մասին»։ «Որովհետև «ներկայացուցչությունը» սադրիչ հայտարարություններ է անում, այնտեղ հանդիպումներ են անցկացվում։ «Ներկայացուցչությունում» հավաքվածները երկու թիրախ ունեն՝ Հայաստանի և Ադրբեջանի իշխանությունը։ Հայաստանի կառավարությունը նախատեսում է փակել այս «ներկայացուցչությունը» հունվարի սկզբին։ Արմատական ​​ընդդիմությունն ու ղարաբաղյան կլանը փորձելու են կանխել դա։ Հաջորդ ամիս Երեւանում լուրջ դիմակայություն է սպասվում. Նիկոլ Փաշինյանը հասկանում է, որ եթե չարգելի անջատողականների «ներկայացուցչության» գործունեությունը, դա բացասաբար կանդրադառնա Ադրբեջանի հետ բանակցությունների վրա և կդառնա խաղաղության համաձայնագրի ստորագրման հիմնական խոչընդոտներից մեկը»,- ​​գրում են Բաքվի լրատվամիջոցները։

Սա էլ արվեց։

Ինչի մասին չեն հարցրել Արարատ Միրզոյանին․ Հայաստանը կպայքարի՞

Հայաստանի արտգործնախարար Արարատ Միրզոյանի մամուլի ասուլիսը հաստատեց մի քանի ի հայտ եկած միտումներ.

  1. Անվտանգության ներկայիս մեխանիզմները չեն գործում 2020 թվականից, մեր երկիրը պետք է փորձի նոր դաշնակիցներ գտնել, բայց մենք չենք պատրաստվում համագործակցել անվտանգության այլ համակարգերի հետ։
  2. Երեք կողմերից երկուսը մի շարք կետերով խախտել են Եռակողմ հայտարարությունը, սակայն Հայաստանի Հանրապետությունը հավատարիմ է իր պարտավորություններին և մտադիր չէ հետ կանչել փաստաթղթի ստորագրությունը։
  3. Մենք Սահմանադրությունը փոխում ենք Ալիևի պահանջով, «համարժեք» պահանջներ ենք ներկայացրել նաև Բաքվին, բայց հայտնի չէ՝ ինչ։
  4. 2022 թվականի օգոստոսին եղան Ռուսաստանի առաջարկները՝ հետաձգել Լեռնային Ղարաբաղի կարգավիճակի քննարկումը, որին հաջորդեց Հայաստանի համաձայնությունը և Ադրբեջանի անհամաձայնությունը, ապա հարձակում Հայաստանի ինքնիշխան տարածքի վրա, դրա ճշգրիտ ամրագրման բացակայությունը ռուսական կողմի հետ, սահմանային գիծը նշելու անհրաժեշտությունը և Պրահայում սահմանային գծի և դրա իրավական հիմքերի վերաբերյալ քառակողմ հայտարարությունը։ Այսինքն՝ Պրահայի հայտարարությունն ընդունվել է, որպեսզի Ռուսաստանն ու ՀԱՊԿ-ն կատարեն իրենց պարտավորությունները։
  5. Չնայած համաձայնագրին, Թուրքիան չի բացում սահմանը նույնիսկ Հայաստանի համար նվաստացուցիչ պայմաններով՝ դիվանագիտական ​​անձնագրեր ունեցող անձանց և երրորդ երկրների քաղաքացիների համար։
  6. Ո՛չ նոյեմբերի 9-ի հայտարարության 9-րդ կետով, ո՛չ հունվարի 11-ի հաջորդ հայտարարությամբ, որը շատ ավելի մանրամասն է բացահայտում 9-րդ կետը, և ո՛չ էլ հետագա որևէ հայտարարության համաձայն, Հայաստանը պարտավորություն չի ստանձնել բացել միջանցքը, բայց մենք պատրաստ ենք բացել ճանապարհները։
  7. Մենք չունենք գործիքներ՝ հետևելու կամ արժանահավատորեն պարզելու, թե ինչ է կատարվում հայկական մշակութային ժառանգության հետ Ադրբեջանի վերահսկողության տակ գտնվող տարածքներում, սակայն Ալիևն ասում է, որ Արցախում գտնվող եկեղեցիները հայկական ժառանգություն չեն։
  8. Հայկական կողմը տեսնում է Ադրբեջանի նահանջը բոլոր ոլորտներում պայմանավորվածություններից, սակայն հավատարիմ է մնում խաղաղ գործընթացին։
  9. Իրավիճակի սրման հավանականությունն այս պահին կա, բայց մենք տեսել ենք, թե ինչպես են աղավաղված անվանում Հայաստանի այս կամ այն ​​քաղաքը կամ շրջանը, մեծ հաշվով ողջ Հայաստանի Հանրապետությունը կոչվում է Արևմտյան Ադրբեջան։
  10. Հետընթաց է նկատվում մի քանի առանցքային ոլորտներում, օրինակ՝ սահմանների սահմանազատման հարցում, երբ Ադրբեջանի նախագահը պնդում է, որ պետք է նոր սահմաններ գծել, իսկ եթե ոչ, ապա պետք է հիմք ընդունել նախախորհրդային որոշ սահմաններ։ Ալիևն ասում է, որ ադրբեջանական ուժերը չեն լքի Հայաստանի օկուպացված տարածքները, նույնը՝ ճանապարհների ապաշրջափակման համատեքստում է։ Այնուամենայնիվ, Հայաստանի Հանրապետությունը հավատարիմ է մնում իր խաղաղության օրակարգին։
  11. Սահմանին հանդիպելու և բանակցությունները շարունակելու գաղափար կա, բայց մենք նման առաջարկ չենք ստացել։ Այս պահին համաձայնություն չկա երկրների ղեկավարների կամ արտգործնախարարների հանդիպման վերաբերյալ։

Փաշինյանի կառավարությունը ոչ միայն չի ճանաչում «խաղաղության օրակարգի» խլացուցիչ տապալումը և «հանձնենք Արցախը, հետո մնացած Հայաստանը» իր ռազմավարության աղետալի հետեւանքները, ոչ միայն քայլեր չի ձեռնարկում անվտանգության համակարգը փոխելու ուղղությամբ, ոչ միայն հրաժարական չի տալիս՝ հայտարարելով իր ձախողման մասին, այլև Միրզոյանն անամոթաբար շարունակում է պնդել, որ Հայաստանը չի նահանջի իր ռազմավարությունից և պատրաստ է փոխել Հայաստանի Սահմանադրությունը՝ Ալիևին հաճոյանալու համար։

Բայց ամենակարևորն այն է, որ ասուլիսում չհնչեցին կարևոր հարցեր՝ ինչի՞ հիման վրա են հաստատվելու Հայաստանը սահմանները Թուրքիայի հետ, կերկարացվի՞ Կարսի պայմանագիրը Հայաստանի ստորագրությամբ, Փաշինյանի ո՞ր «քաղաքական որոշումներն» են լեգիտիմացվելու նոր Սահմանադրությամբ։ Եւ ի՞նչ է անելու Հայաստանը բանակցելուց Ալիևի իսպառ հրաժարվելու, էսկալացիայի, օկուպացիայի և պետականությանը սպառնացող վտանգի դեպքում։ Արդյո՞ք Հայաստանը կպայքարի։

Թուրքիայի խորհրդարանը հավանություն է տվել Շվեդիայի անդամակցությանը ՆԱՏՕ-ին. Ինչպե՞ս է դա վերաբերում Արցախին

Թուրքիայի խորհրդարանը երկար ձգձգումներից հետո ճնշող մեծամասնությամբ հավանություն է տվել Շվեդիայի անդամակցությանը ՆԱՏՕ-ին (287 կողմ, 55 դեմ ձայներով):

Ակնկալվում է, որ Թուրքիայի առաջնորդ Ռեջեփ Թայիփ Էրդողանը վավերացման փաստաթուղթը կստորագրի մոտ օրերս։

Շվեդիան, որը տասնամյակներ շարունակ չի միացել ռազմական դաշինքներին, որոշել է 2022 թվականին Ֆինլանդիայի հետ միասին ՆԱՏՕ-ին անդամակցելու հայտ ներկայացնել Ուկրաինայի դեմ ռուսական ագրեսիայի սկսվելուց հետո։

ՆԱՏՕ-ի անդամներից շատերը արագ վավերացրին երկու երկրների անդամակցությունը դաշինքին, սակայն Թուրքիան, որը Շվեդիային մեղադրում էր Քրդստանի աշխատավորական կուսակցության անդամներին ապաստան տալու մեջ, հետաձգեց գործընթացը:

Արդյունքում Ֆինլանդիան դարձավ ՆԱՏՕ-ի լիիրավ անդամ անցյալ տարվա ապրիլին, մինչդեռ Շվեդիան դեռ չի կարողանում ավարտին հասցնել անդամակցության գործընթացը։

«Այսօր մենք մեկ քայլ ավելի մոտ ենք ՆԱՏՕ-ի լիիրավ անդամակցությանը», – գրել է Շվեդիայի վարչապետ Ուլֆ Քրիստերսենը սոցիալական ցանցերում։

Շվեդիայի հայտը դեռևս չի վավերացվել Հունգարիայի կողմից. վարչապետ Վիկտոր Օրբանը երեքշաբթի իր գործընկերոջը հրավիրել է Բուդապեշտ՝ այդ հարցի շուրջ բանակցություններ վարելու, սակայն Շվեդիայի արտգործնախարար Թոբիաս Բիլստրյոմն ասել է, որ այս փուլում հունգարական կողմի հետ քննարկումների պատճառ չի տեսնում։

ՆԱՏՕ-ի գլխավոր քարտուղար Յենս Սթոլթենբերգը ողջունել է Թուրքիայի խորհրդարանի որոշումը և հույս հայտնել, որ մոտ ապագայում Հունգարիան նույնպես կաջակցի Ստոկհոլմի հայտին։

Լրատվամիջոցները Թուրքիայի որոշումը կապում են նրան F-16 ինքնաթիռներ տրամադրելու ԱՄՆ-ի համաձայնության հետ։ Սակայն, դատելով նրանից, որ զուգահեռաբար Միացյալ Նահանգները խոսում է «Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև բանակցությունները» վերջնական փուլ հասցնելու անհրաժեշտության մասին, Վաշինգտոնը՝ Ռուսաստանի հետ միասին կարող էր համաձայնվել Հարավային Կովկասում Թուրքիայի քաղաքական նախապատվություններին։ Թուրքիան արդեն հրապարակում է քարտեզներ, որտեղ Սիրիան, Հայաստանը և Իրաքը ներկայացված են որպես թուրքական տարածք։

ԱՄՆ-ի համաձայնությունը արցախյան հիմնախնդրի «վերացմանը» և Հայաստանին անկախ պետականության միակ հենակետից զրկելուն «ավանս» էր Թուրքիային։