
Օգոստոսի 8-ին Վաշինգտոնում ստորագրված փաստաթղթերը որևէ պարզություն չբերեցին Հարավային Կովկասի տարածաշրջան։ Լավրովը երեկ հայտարարեց, որ փաստաթղթերի հրապարակումից հետո պարզ դարձավ, որ ամեն ինչ չէ, որ համաձայնեցված է։ Իրանը պնդում է, որ վստահում է Հայաստանի կառավարությանը, որը վստահեցնում է, որ հայ-իրանական սահմանը կպահպանվի, և միջանցք չի լինի։ Իսկ Թուրքիան և Ադրբեջանը ծրագրեր են կազմում և արդեն բաժանում են ապագա միջանցքից ստացված եկամուտը։
Այն փաստը, որ ապագա «միջանցքը» ոչ մի տնտեսական նշանակություն չի ունենա, հատկապես Հայաստանի համար, վաղուց է հայտնի։ Սակայն այն մեծ աշխարհաքաղաքական նշանակություն ունի Թուրքիայի և Ռուսաստանի համար, որոնք այդպիսով միմյանց հետ կկապվեն մոխրագույն գոտու միջոցով՝ Հայաստանը վերածելով կոճղի։
ՀՀ կառավարությունը չի մանրամասնում, թե արդյոք Վաշինգտոնում ստորագրված փաստաթղթերը կիրականացվեն միաժամանակ։ Ինչպես հայտնի է, Բաքուն պնդում է փոխել Հայաստանի Սահմանադրությունը «խաղաղության համաձայնագրի» ստորագրման համար, ինչը անհնար է մինչև 2026 թվականի վերջը։ Միևնույն ժամանակ, չի բացառվում, որ մինչ այդ կիրականացվի «Թրամփի ճանապարհի» կամ «Թուրանի միջանցքի» բացման մասին հռչակագիրը։ Եվ կպարզվի, որ Հայաստանը հանձնել է Սյունիքը՝ դրա դիմաց նույնիսկ «խաղաղության» մասին անիմաստ թուղթ չստանալով։
«Ես կասկած չունեմ, որ Զանգեզուրի միջանցքը, որպես Միջին միջանցքի երթուղիներից մեկը, մոտ ապագայում կխաղա մայրցամաքները կապող կարևոր տրանսպորտային օղակի դեր», – այսօր ասաց Ալիևը՝ ըստ էության «միջանցքը» ներկայացնելով որպես Ադրբեջանի մաս։
«Միջանցք չի լինի, ուժով ոչինչ չի արվում։ Միջանցքի մասին խոսք լինել չի կարող, ո՛չ խաղաղության պայմանագրում, ո՛չ էլ ստորագրված եռակողմ փաստաթղթում միջանցքի մասին չի խոսվում», – լրագրողներին ասաց Հայաստանում Իրանի դեսպան Մեհդի Սոբհանին Երևանում՝ խորհրդարանում։