Սոնյա Ադամյան. Արցախցի վարպետներին անհրաժեշտ է մշտական ​​հարթակ՝ աշխատանքները ներկայացնելու համար

Սոնյա Ադամյանը Արցախից տեղահանված անձ է։ Նրա ձեռագործ աշխատանքները, որոնք ներկայացված են «L Art De Sophie» ապրանքանիշի ներքո, կարելի է տեսնել հազվագյուտ ցուցահանդեսներում և տոնավաճառներում։ Մինչդեռ եթե ձեռագործությունը մի ժամանակ Սոնյայի համար պարզապես հոբբի էր, այսօր նա հույս ունի, որ բիզնեսը կապահովի փոքր, բայց կայուն եկամուտ՝ սոցիալական խնդիրների լուծմանը նպաստելու համար։

«Ես սկսեցի ձեռագործ աշխատանքներ պատրաստել Արցախում։ Հայաստան տեղափոխվելուց հետո  ընդլայնեցի իմ տեսականին։ Այժմ ես պատրաստում եմ դեկորատիվ իրեր էպօքսիդային խեժից և գիպսից, կենցաղային իրեր, տան կահույք և հուշանվերներ հատուկ առիթների համար։ Չնայած դա փոքր բիզնես է, յուրաքանչյուր իր պատրաստված է սիրով։ Ես ունեմ սոցիալական ցանցերի էջ, որտեղ կարող եք տեսնել իմ աշխատանքները», – ասում է Սոնյան։

Ինչպես Արցախցի հազարավոր ընտանիքներ, տուն ունենալը մնում է Սոնյայի ընտանիքի հիմնական խնդիրը։ Նա փոքր ընտանիք ունի, ուստի չի կարող պատկերացնել, թե ինչպես լուծել բնակարանային խնդիրը։

«Բնակարանային խնդրի լուծում ես պարզապես չեմ տեսնում։ Հաշվի առնելով անշարժ գույքի գները ոչ միայն Երևանում, այլև մարզերում, դժվար է պատկերացնել, թե որքան աշխատանք կպահանջվի սեփական տուն գնելու համար։ Արցախում մենք ունեինք մեր սեփական տունը, բայց Հայաստանում դա մնում է անիրատեսական երազանք։ Բնակարանային վկայականները իրական լուծում չեն առաջարկում։ Մենք կարող ենք միայն հույսը դնել Աստծո օգնության վրա և հավատալ, որ հայրենիք վերադառնալու մեր հավատը մի օր կիրականանա», – ասում է նա։

Սոնյա Ադամյանը վերջերս իր աշխատանքները ներկայացրեց Երևանում կայացած ցուցահանդես-տոնավաճառում՝ «Մենք կանք» լայնածավալ միջոցառման շրջանակներում, որը նվիրված էր Արցախին։

«Նման միջոցառումները չափազանց կարևոր են արցախցիների համար։ Ես հասկանում եմ, որ դրանք կազմակերպելն առանց անհրաժեշտ ֆինանսական միջոցների դժվար է, բայց կազմակերպիչներին հաջողվեց ստեղծել արցախյան մթնոլորտ, գոնե մի քանի ժամով։ Մենք հանդիպեցինք, խոսեցինք արցախյան բարբառով և տեսանք միմյանց աշխատանքները. դա զգացողություն տվեց, որ մենք չենք կորել, չենք ցրվել», – խոստովանեց նա։

Սոնյայի խոսքով՝ հաշվի առնելով ցուցահանդեսում ներկայացված հետաքրքիր և մրցունակ աշխատանքների քանակը, գուցե ժամանակն է միավորել արցախցի արհեստավորներին և ստեղծել միասնական կառույց կամ միավորում։

«Մեզ նաև անհրաժեշտ է մշտական ​​կենտրոն՝ հարթակ, որտեղ արհեստավորները կարող են պարբերաբար ներկայացնել իրենց աշխատանքները, որտեղ ամեն օր կարող են գալ արցախյան ձեռագործ իրերով հետաքրքրված մարդիկ։ Տոնավաճառներն ու ցուցահանդեսները հազվադեպ են լինում, և նման կենտրոնը մեզ կխրախուսի պահպանել, զարգացնել և չկորցնել արցախյան արհեստներն ու կիրառական արվեստը», – ասում է Սոնյա Ադամյանը։

Ալվարդ Գրիգորյան