Ռուսական պետական ​​լրատվամիջոցները ուրախությամբ հաղորդում են Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության «լուծարման» մասին

2024 թվականի մուտքից մի քանի րոպե անց ռուսական պետական ​​լրատվամիջոցները (Ինտերֆաքս, ՌԻԱ Նովոստի) ուրախությամբ և գոհունակությամբ տեղեկություն հրապարակեցին, որ ուժի մեջ է մտել Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության լուծարման մասին հրամանագիրը։ Ավելի լավ օգտագործման արժանի հրատապությունը խոսում է այն մասին, թե ինչ անհամբերությամբ էր Մոսկվան սպասում այս պահին, և անգամ Խարկովի ու Դոնեցկի տոնական ռմբակոծումը չխանգարեց, որ Ղարաբաղի մասին լուրերը հրապարակվեն առաջին պլանում։

Սա իսկապես շատ սպասված նորություն է Ռուսաստանի համար։ Պատահական չէ, որ մինչ Ամանորի գիշերը ելույթ ունեցած Ռուսաստանի փոխարտգործնախարար Գալուզինը, ինչպես նաև ռուս այլ պաշտոնյաներ ասում են, որ ռուսական բազան Հայաստանից դուրս բերելու մասին խոսք լինել չի կարող, իսկ Բաքվի դիվանագետները պնդում են, որ ռուսական զորախումբը Արցախում կմնա մինչև 2025 թվականի նոյեմբեր։ Պատահական չէ, որ հորդայական Ռուսաստանը ծովային նավահանգիստ է կառուցում Աբխազիայում՝ կառչած լինելով բնիկ ժողովուրդներից խլված ամեն մի հողակտորից։

Պատահական չէ նաև, որ ռուս «խաղաղապահները», որոնք կապված են Հայաստանում ռուսական ռազմակայանների հետ, արցախցիներին ասում են, որ հենց Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետությունը դադարի գոյություն ունենալ, Արցախի ժողովրդի «վերադարձի» գործընթացը կսկսվի, իսկ Արցախում կլինի ուղղակի ռուսական վերահսկողություն։

Ռուսներն այս հեքիաթները պատմում են 2020 թվականի նոյեմբերից, երբ վերջապես զորք մտցրին Արցախ՝ այն գրավելու համար։ Ինչ-որ տեղից Արցախում հայտնվեց ռուսական համայնք, քաղաքակապես գիտակից պոպեր, տեղեկություն, որ Մոսկվան արդեն 100 հազար ռուսական անձնագիր է տպել արցախցիների համար, որ Ստեփանակերտի օդանավակայանը շուտով կբացվի, և մարդիկ կկարողանան շփվել աշխարհի հետ՝ ոչ Ադրբեջանով և Հայաստան, ուղիղ ճանապարհորդելով դեպի բաղձալի Կրասնոդար և ճակատային գծում հայտնված Ռոստով (նախկին հայկական Նոր Նախիջևան):

Բայց ամեն ինչ ավարտվեց նրանով, որ սեպտեմբերի 19-ի ագրեսիայից հետո ռուս խաղաղապահները ոչինչ չարեցին՝ օգնելու իրենց տներից բռնագաղթած հազարավոր արցախցիներին, ովքեր օգնություն էին խնդրում ռուսական ռազմաբազայի վերածված Ստեփանակերտի օդանավակայանում։ Միայն դաշտային ապուր էին տալիս։ Հետո ավելի քան 100 հազար հայերի «օգնեցին» մեկնել Հայաստան, իսկ ռազմաքաղաքական ղեկավարությունը հանձնվեց Բաքվին՝ որպես հրամանագրի կատարման պատանդ։

Հիմա Ռուսաստանն ասում է, որ իր «խաղաղապահները» խաղաղություն են պահպանում Ղարաբաղում։ Ադրբեջանական փաբլիկները նկարահանում են դատարկ Ստեփանակերտը՝ ավտոբուսներով զբոսնելով և ռուս «խաղաղապահների» հուսալի պաշտպանության տակ գտնվող դատարկ մարզադաշտում ֆուտբոլ խաղալու տեսանյութեր։

Россия, ըստ երեւույթին, капут. Բայց մինչ ամբողջովին հեռանալը, նա ամեն ինչ այրված հողի կվերածի:

Նաիրա Հայրումյան