Արդարացնել Արցախի հանձնումը դրանով, որ «արցախցիներն արժանի չեն». Ռոմա Բաղդասարյանը կհերքի՞

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քաղաքացիական դատարանը այսօր՝ հուլիսի 20–ին, դատավոր Ա.Կարաքեհյանի նախագահությամբ բավարարել է Կարեն Ջալավյանի (Քյոխ) հայցն ընդդեմ Ռոման Բաղդասարյանի։

Դատարանը պարտավորեցրել է վերջինիս իր ֆեյսբուքյան էջերով հրապարակել հերքում՝ հետևյալ բովանդակությամբ․«Ես՝ Ռոման Բաղդասարյանս, հրապարակային հայտարարում եմ, որ 2026 թվականի փետրվարի 5-ին «facebook.com» սոցիալական կայքի էջերումս հրապարակած այն արտահայտությունները, թե Կարեն Ջալավյանը (Քյոխը) գողացել է զինվորներից սնունդը և նրանց առանց ջրի պահել, Եղնիկներում ծաղրել և նվաստացրել է մեր զինվորներին, սովի է մատնել, ինչպես նաև Քյոխը մարդ է, որը միշտ ատել է Հայաստանից եկած զինվորներին, չեն համապատասխանում իրականությանը»: Դատարանը նաև պարտավորեցրել է Ռոման Բաղդասարյանին որպես բարոյական վնասի փոխհատուցում Կարեն Ջալավյանին վճարել 100.000 ՀՀ դրամ: 

Դատարանի այս որոշումը կարող է նախադեպ դառնալ հարյուրավոր և հազարավոր գործերի համար, որոնք կապված են ինչպես Ռոման Բաղդասարյանի «ստեղծագործության», այնպես էլ այլ վճարովի «հակաղարաբաղյան» խմբերի հետ, որոնք վերջին տարիներին համակարգված կերպով վարկաբեկել են Արցախի ժողովրդին։

Հասարակության պառակման ուղղված այս գործունեությունը դարձել է ազգային անվտանգությանը սպառնացող իրական վտանգ։ Գործը հասել է դրան, որ Ժողովրդավարության և անվտանգության կենտրոնը, որը մի քանի ամիս շարունակ հետևում է Արցախի ժողովրդի դեմ հանրային հռետորաբանությանը, վերջերս դիմել է միջազգային կազմակերպություններին` կոչ անելով պատժամիջոցներ կիրառել արցախցիների նկատմամբ ատելություն հրահրող անձանց նկատմամբ։ Կենտրոնը թվարկել է հինգ անձանց, այդ թվում՝ Ռոման Բաղդասարյանին։

Միջազգային կազմակերպություններին դիմելը անհրաժեշտ քայլ է, բայց նման հռետորաբանության պաշտոնական դատապարտման և հանրային նզովքի հասնելը շատ ավելի կարևոր է։ Չէ որ պարզ է, որ հակաարցախյան հռետորաբանության ալիքները խստորեն համակարգվում և ուղղորդվում են կառավարության ամենաբարձր ատյաններից։ Այս իշխանությունները ոչ միայն չեն դատապարտում հակաարցախյան հայտարարություններն ու գրառումները, այլև ժամանակ առ ժամանակ սնում են այդ տրամադրությունները իրենց սեփական հիստերիկ հայտարարություններով։

Վերջին մի քանի ամիսների ընթացքում Նիկոլ Փաշինյանը մի քանի անգամ գերազանցել է ինքն իրեն՝ մեղադրելով արցախցիներին «փախչելու» և «մեր տղերքի փոխարեն չզոհվելու» մեջ։

Այսօր Արթուր Օսիպյանը հրապարակել է մի փաստաթուղթ, որում պետական ​​մարմինը հանցանք է համարում Օսիպյանի խոսքերը՝ «Գնամ Փաշինյանին բլբլահան անեմ», բայց ոչ մի վատ բան չի տեսնում նրանում, որ Փաշինյանը մեղադրում է բոլոր արցախցիներին ի դեմս Օսիպյանը, «չզոհվելու և կենդանի մնալու» մեջ, և սպառնում է ինքը անձամբ ոչնչացնել նրանց։

Ռոման Բաղդասարյանի և այլ արցախաֆոբների հայտարարությունները, ինչպես նաև Փաշինյանի սեփական հռետորաբանությունը, մեկ ընդհանուր քաղաքականության մաս են կազմում, որի նպատակն է հայ հասարակության աչքում արդարացնել Փաշինյանի կառավարության կողմից Արցախի հանձնումը՝ “ապացուցելով”, որ «արցախցիները արժանի չեն Հայաստանի պաշտպանությանը»։ Դրան հասնելու համար պետք է արցախցիներին ներկայացնեն որպես անազնիվ մարդիկ, ովքեր հրաժարվել են մի բաժակ ջուր առաջարկել, չեն սիրել «հայաստանցի զինվորներին», որպես անշնորհակալ և կոռումպացված պաշտոնյաներ, որոնք Հայաստանի հաշվին Ստեփանակերտը ծածկել են մարմարե եզրաքարերով և ոսկեզօծ ճաղերով։

Ահա թե ինչու Նիկոլ Փաշինյանը զայրացավ Արթուր Օսիպյանի պարզ հարցից. ինչո՞ւ այդքան համառորեն աշխատեցիք Արայիկ Հարությունյանին 2020 թվականին Արցախի նախագահ ընտրելու համար, և ինչո՞ւ էիք  գումարներ ուղղում Արցախ՝ եթե գիտեիք, որ այն ինչ-որ մեկի գրպանն է մտնում։

Այսօրվա նման դատական ​​որոշումները կարող են կաթիլ առ կաթիլ ջնջել Փաշինյանի և նրա բռենդային փիարշիկների կողմից ստեղծված դավաճան «կյարաբաղցու» կերպարը։ Սակայն մինչև քաղաքական և իրավական գնահատական ​​չտրվի գոնե 2020 թվականից ի վեր Արցախում տեղի ունեցածին, դրանում Հայաստանի իշխանությունների դերին և նրանց գործողությունների օրինականությանը, Արցախի ժողովրդի նկատմամբ ատելության թթուն կքայքայի հայ հասարակության մատրիցան։ Եվ մի օր «հայու գենը» կդառնա պատառոտված լաթ, որը Ռոման Բաղդասարյանը և ուրիշները հպարտությամբ կներկայացնեն որպես իրենց երկարամյա քրտնաջան աշխատանքի արդյունք։