Արդյո՞ք կվերանշանակեն Պապիկյանին ու Ասրյանին

Ուկրաինայի նախագահ Վլադիմիր Զելենսկին, բացատրելով պաշտպանության նախարար Ֆեդորովին և գլխավոր հրամանատար Սիրսկուն պաշտոնանկ անելու որոշումները, ասել է, որ Ուկրաինային անհրաժեշտ է նոր մոտեցում մոբիլիզացիայի, Գլխավոր շտաբի և պաշտպանության նախարարության սերտ փոխգործակցության, ինչպես նաև հակահրթիռային պաշտպանության համակարգերի զարգացման համար։

Միևնույն ժամանակ, Զելենսկին նշել է Ֆեդորովի արժանիքները անօդաչուների մշակման գործում, սակայն ընդգծել է, որ անօդաչու թռչող սարքերը չեն կարող ամբողջությամբ փոխարինել ռազմաճակատի անձնակազմին։ «Եթե ռազմաճակատում զինվոր չունենաս, ​​տարածք կկորցնես, գյուղ կկորցնես, գյուղից հետո՝ քաղաք»,- ասաց նա։

Զելենսկու խոսքերը Հայաստանում հատուկ նշանակություն են ստանում. իրավապաշտպանների կողմից հայկական բանակում աճող ինքնասպանությունների և սպանությունների թվի մասին տեղեկատվության ֆոնին բանակը մարդակենտրոնից «անցնում» է տեխնոլոգիական ձևաչափի։ Մասնավորապես, զինվորական ծառայության ժամկետը կրճատվել է վեց ամսով, խոսվում է Ադրբեջանի հետ Հայաստանի դեռևս ռազմական սահմանի պաշտպանության գործառույթները, որն այժմ պաշտպանում են բանակային ուժերը, ԱԱԾ-ին աստիճանաբար փոխանցելու մասին։ ԱԱԾ-ն արդեն իսկ լրացուցիչ կադրեր է հավաքագրում սահմանապահ զորքերի համար «Պատիվ ունեմ» ծրագրով, ինչը նշանակում է, որ ԶՈւ կազմը կարող է կրճատվել։ Միևնույն ժամանակ, անցած ամիս Երևանում մեծ շքերթ է անցկացվել, որտեղ ցուցադրվել են Ֆրանսիայում, Հնդկաստանում, Իրանում, Ռուսաստանում գնված տեխնիկա։

Հայաստանի ղեկավարությունը պնդում է, որ Հայաստանի տեխնիկական հագեցվածությունը կկանխի զինվորների կորուստները՝ թե՛ պատերազմի, թե՛ խաղաղ ժամանակներում: Սակայն բանակում տիրող մթնոլորտն ու բարոյահոգեբանական իրավիճակը, ինչպես նաև զինվորականների առաջ դրվող խնդիրների ամորֆ բնույթը՝ չկրակել, չդիմադրել, հանգեցնում են այն բանին, ինչը վերլուծաբանները անվանում են Հայաստանի «դեմիլիտարիզացիա», որը չի կարող թաքցվել ռազմական տեխնիկայի գնմամբ։

Բանակում տեղի ունեցած ևս մեկ ողբերգական միջադեպից հետո Գլխավոր շտաբի պետ Էդուարդ Ասրյանը, որը նաև զինված ուժերի խաղաղ ժամանակների գլխավոր հրամանատարն է, հանդիպել է միջին խմբի հրամանատարների հետ՝ կարգապահության հարցեր քննարկելու համար: Այլ կերպ ասած՝ պատասխանատվությունը դրվել է նրա վրա: Աննա Հակոբյանը, իր հերթին, փորձել է բանակում տիրող ծանր մթնոլորտի արմատները կապել Նիկոլ Փաշինյանի իշխանության գալուց առաջ գոյություն ունեցող ընտանեկան և հասարակական բռնության հետ: 2020 թվականից ի վեր, անշուշտ, դժվար է արդարացնել հայկական բանակի խնդիրներն, ինչպես նախկինում, այն փաստով, որ Հայաստանցի զինվորները ծառայում են Արցախում, որտեղ «մի բաժակ ջուր չեն տալիս», իսկ ղարաբաղցի սպաները վատ են վերաբերվում ոչ ղարաբաղցիներին: Այնուամենայնիվ, Աննա Հակոբյանի «միջամտությունը» թվում է բանակի “յուրային” ղեկավարներին մեղադրանքներից պաշտպանելու փորձ։

Հայաստանի կառավարության ձևավորման ֆոնին, բանակում բարոյական իրավիճակի վերաբերյալ ակտուալացված թեման հարցեր է առաջացնում. արդյո՞ք պաշտպանության նախարար Սուրեն Պապիկյանը և Գլխավոր շտաբի պետ Էդուարդ Ասրիյանը կվերանշանակվեն։ Ո՞վ կհամարվի «մեղավոր»։