ՔՊ-ի ծուռ հայելին․ եթե Հայաստանը չի բողոքում, ինչո՞ւ պետք է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ն բողոքի

ՔՊ-ական Արսեն Թորոսյանն իմաստ չի տեսնում, որ Հայաստանն աղմուկ բարձրացնի, երբ ադրբեջանցիները քանդել են Ստեփանակերտի եկեղեցին։ «Ասենք արեցինք և ի՞նչ, դա ի՞նչ է տալու Հայաստանին ու ՀՀ քաղաքացուն»,- Հանրային հեռուստաընկերության եթերում հայտարարել է նա։

Ըստ նրա՝ եթե Հայաստանն այս մասով ինչ-որ գործողություններ անի՝ կվերակենդանացնի Ղարաբաղյան շարժումը։

 «Երբ հարևանների հետ հարաբերությունների կարգավորման փուլում ես, երբ ուզում ես հարաբերությունները նորմալացնել և նման հարց ես բերում օրակարգ, դա ճիշտ չէ։ Մենք փորձում ենք խաղաղություն կառուցել մեր հարևանի հետ, կարծում եմ` եթե անգամ իրենք անում են այդպիսի քայլեր, ուզում են սադրել, մենք պետք է իմաստուն գտնվենք և չանենք նման քայլեր»

«Իր ինքնիշխան տարածքում ինչ-որ բան է անում»,- ասել է ՔՊ-ականը։ Թորոսյանն ասել է, որ ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ն կարող է բարձրացնել այդ հարցը, բայց Հայաստանը՝ ոչ։

Այս փոքր դիրքորոշման մեջ՝ Հայաստանի ներկայիս կառավարության ամբողջ կերպարն է՝ ամեն ինչ այլասերող ծուռ հայելի։ Եթե Հայաստանը բողոք չի բարձրացնում հայկական եկեղեցու քանդման դեմ, ինչո՞ւ պետք է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ն կամ մեկ այլ երկիր դա անի։ Եթե Հայաստանը չի խոսում դրա մասին, վախենակոց “խաթարել խաղաղությունը”, ուրիշները իրենց վրա նման պատասխանատվություն հաստատ չեն վերցնի։ 

Այդպես է բոլոր հարցերում՝ ՀՀ Կառավարությունը հրաժարվում է նույնիսկ Սահմանադրությամբ ամրագրված իր պատրականություններից, բայց հետո մեղադրում ուրիշներին՝ զոհված զինծառայողներին, որ լավ չեն կռվել, արցախցիներին, որ չեն ցեղասպանվել, նախկիններին, որ չեն նախատեսել Նիկոլի գալուստը։ Նույն տրամաբանությամբ պետք է մեղադրել Ստեփանակերտի եկեղեցինռրը կառուցողներին, այնտեղ մոմ վառողներին, որ “ուրիշի տարածքում” հայ են մնացել։