
Բախումները բռնկվեցին հիմնական բողոքի ցույցերի ավարտից հետո, որոնք համընկան 14 տարվա ընթացքում առաջին համընդհանուր գործադուլի հետ։ Ավելի քան 50,000 մարդ դուրս եկավ Բարսելոնայի փողոցներ, և հիմնական ցույցից հետո դիմակավորված անձինք սկսեցին այրել աղբամանները և կոտրել խանութների ցուցափեղկերը։
Գործադուլը պայմանավորված էր Իսպանիայում երկարատև բնակարանային ճգնաժամով։ Կենտրոնական բանկի տվյալներով՝ Իսպանիան բախվում է մոտավորապես 750,000 տների պակասի։ Մինչև 2028 թվականը երկրում կանխատեսվում է ավելի քան մեկ միլիոն տների պակաս։
Մատչելի բնակարանների պակասը բարձրացրել է վարձավճարները, ինչի պատճառով մարդիկ չեն կարողանում գնել, վարձակալել բնակարան կամ օգտվել սոցիալական բնակարաններից։
Սա շատ նման է նրան, ինչ այժմ տեղի է ունենում Հայաստանում, մասնավորապես՝ Արցախի բնակիչների շրջանում։
Շինարարական բումի պայմաններում տուն գնելը Հայաստանում գրեթե անհնար է բարձր գների և բանկային խիստ պահանջների պատճառով, մինչդեռ վարձավճարները կտրուկ աճել են։ Միևնույն ժամանակ, Հայաստանի կառավարությունը չի խրախուսում սոցիալական և մատչելի բնակարանների կառուցումը։
Հոկտեմբերին Իսպանիայի խորհրդարանը մերժեց կառավարության որոշումը, որը նպատակ ուներ զսպել չվճարելու համար վտարումները և սահմանափակել վարձավճարների աճը։ Սա, զուգորդված շարունակվող բողոքի ցույցերի հետ, ստիպեց վարչապետ Պեդրո Սանչեսին նշանակել արտահերթ ընտրություններ նոյեմբերի 29-ին։
Պեդրո Սանչեսի գլխավորած սոցիալիստները աջակցեցին բողոքի ցույցերին և բնակարանային ճգնաժամի համար մեղադրեցին աջակողմյան ընդդիմությանը։
Հայաստանի կառավարությունը ոչ մի համակարգային լուծում այս խնդրին չի առաջարկում, հավանաբար, համոզված լինելով, որ բողոքի ցույցեր չեն լինի, և հայերը ամեն ինչի հետ յոլա կգնան։