Արցախը հանձնելու հանցավոր դավադրության մասնակիցները կհայտնվեն դատարանի առջև

«ՀԱՊԿ-ի նկատմամբ անհիմն դժգոհությունը Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև վերջին պատերազմի ժամանակ, իմ կարծիքով, փորձ է Ղարաբաղի պատասխանատվությունը Ռուսաստանի, ՀԱՊԿ-ի վրա դնելու։ Այն պայմաններում ՀԱՊԿ-ը գործել է խստորեն իր կանոնադրական փաստաթղթերին համապատասխան», – հայտարարել է ՌԴ Դաշնային խորհրդի խոսնակ Վալենտինա Մատվիենկոն։

Արցախը հանձնելու հանցավոր դավադրության բոլոր կողմերը յուրովի են փորձում իրենց մահացու մեղքը «արդարացնել»։

Բաքուն պնդում է, որ իր զորքը հեշտությամբ հասել է Շուշի, քանի որ «հայ զինվորները փախել են», հղում անելով Աննա Հակոբյանի հայտարարությանը հայկական բանակում «12,000 դասալիքների» մասին։ Այսպիսով, Բաքուն փորձում է կանխել ցեղասպանության և էթնիկ զտումների վերաբերյալ հիմնավորված մեղադրանքները։

Պաշտոնապես, Երևանը արդարացնում է Արցախի օկուպացիան և բնիկ բնակչության տեղահանությունը՝ պնդելով, որ «արցախցի ժողովուրդը չի մնացել և չի կռվել», և որ Ռուսաստանը չի կատարել իր պարտավորությունները։ Փաշինյանը, որը ստորագրել է 2020 թվականի նոյեմբերի 9-ի հայտարարությունը, ամեն կերպ փորձում է իր դերը մոռացության մատնել։

Ռուսաստանը, իր հերթին, պնդում է, որ մեղավորը Հայաստանն է, որը դիմել է Արևմուտքին և ստորագրել է Պրահայի փաստաթուղթը Մակրոնի և Շառլ Միշելի հովանու ներքո։ Այս փաստաթղթում Փաշինյանն ու Ալիևը ճանաչեցին իրենց երկրների միջև խորհրդային սահմանները, ինչը անուղղակիորեն նշանակում էր հայկական Արցախը և Նախիջևանը ճանաչել որպես «Ադրբեջանի մաս»։

Ադրբեջանի դեմ Հայաստանի, Ռուսաստանի կամ այլ երկրների կողմից պաշտոնական մեղադրանքների բացակայությունը ապացուցում է, որ Արցախը հանձնվել է հանցավոր դավադրության արդյունքում։ Չնայած Արցախի էթնիկ զտումները և օկուպացիան միջազգային օրինականություն չեն ստացել, բայց Ալիևի գործողությունները դեռ չեն վիճարկվել միջազգային դատարաններում։

2020 թվականի նոյեմբերի 9-ի եռակողմ հայտարարությունը՝ Մոսկվայի, Երևանի, Բաքվի և Անկարայի միջև հանցավոր դավադրության նյութական ապացույց է, և այս դավադրության մասնակիցները դեռ կհայտնվեն միջազգային դատարանի առջև։