
ՀԱՊԿ-ը ջղայն դեմքով պահանջում է, որ Հայաստանը վճարի կազմակերպության բյուջեի իր բաժին 10%-ը՝ 2 տարվա համար։ Որոշ աղբյուրների համաձայն՝ Հայաստանի տարեկան ներդրումը, որը կազմում է ընդհանուր բյուջեի 10%-ը, գնահատվում է 53 միլիոն ռուբլի կամ 607,000 եվրո։ Չնայած ՀԱՊԿ-ի բյուջեի ընդհանուր չափը գաղտնի է պահվում, բայց այս թվերից պարզ է, որ ՀԱՊԿ-ի ամբողջ բյուջեն տարեկան կազմում է մոտավորապես 6 միլիոն եվրո։
Ռազմական դաշինքի հավակնող կառույցի համար համար այս գումարը չնչին է։ Իրականում, ՀԱՊԿ-ն, չնայած համեմատվում է ՆԱՏՕ-ի հետ, չի հանրայնացնում իր կենտրոնական շտաբը, զորքերը կամ զենքը՝ մնալով զուտ քաղաքական կազմակերպություն։
Համեմատության համար՝ ՆԱՏՕ-ի 2026 թվականի համատեղ միջոցները կազմում են մինչև 5.3 միլիարդ եվրո։ Դրանից քաղաքացիական բյուջեն հաստատվել է 528.2 միլիոն եվրոյով, իսկ ռազմական բյուջեն (շտաբ-բնակարանի, ներդրումային ծրագրերի և հրամանատարության համար)՝ 2.42 միլիարդ եվրո։
ՀԱՊԿ-ն օգնություն չի տրամադրում իր անդամներին, այն միայն սահմանափակում է նրանց հնարավորությունները։ ՀԱՊԿ կանոնադրության համաձայն՝ երկրներին արգելվում է իրենց տարածքներում տեղակայել երրորդ երկրների ռազմական ենթակառուցվածքներ։ Կան բազմաթիվ այլ սահմանափակումներ։
Մյուս կողմից, իր գոյության ավելի քան 20 տարվա ընթացքում ՀԱՊԿ-ը չի իրականացրել ոչ մի ռազմական գործողություն, բացառությամբ 2022 թվականի ղազախական գործողության, որն ամոթալի ավարտ ունեցավ։
Ինչ վերաբերում է Հայաստանին, ՀԱՊԿ-ն հրաժարվեց պաշտպանել այն Ադրբեջանի ագրեսիայից՝ պատճառաբանելով, որ… «Հայաստանը սահմաններ չունի»։
Այժմ ՀԱՊԿ-ն պահանջում է, որ Հայաստանը դուրս գա կազմակերպությունից, ինչը համարժեք է վտարման։ Նմանատիպ գործընթաց է ընթանում նաև ԵԱՏՄ-ի հետ։
Երևանը, ըստ երևույթին, սպասում է, որ Մոսկվան ինքը պաշտոնապես վտարի Հայաստանը, ինչը կարող է հանգեցնել այդ կազմակերպությունների փլուզմանը։