Հայաստանը մերժում է ազգայինը, մինչդեռ Իսրայելը զարգացնում է սիոնիզմը

Իսրայելի նախկին վարչապետներ Նաֆթալի Բենեթը և Յաիր Լապիդը հայտարարեցին «Բի-Յահադ» («Միասին») խորհրդանշական անվամբ միասնական քաղաքական հարթակի ստեղծման մասին: Այս դաշինքը, որը ձևավորվել է «Եշ Աթիդ» և «Բենեթ 2026» կուսակցությունների կողմից, ունի հավակնոտ նպատակ՝ հոկտեմբերին կայանալիք ընտրություններում վերջ դնել Բենյամին Նեթանյահուի երկարատև կառավարմանը: «Այսօր մենք միավորվում ենք՝ ստեղծելու ուժեղ և կայուն սիոնիստական ​​կառավարություն», – հայտարարեց Լապիդը։

«Սիոնիստական ​​կառավարություն»՝ ահա սրանք են բանալի բառերը. Իսրայելը վարում է ակնհայտորեն ազգայնական քաղաքականություն՝ չթաքցնելով իր հանձնառությունը՝ օգտագործելու ամբողջ հրեա ժողովրդի ներուժը ազգային նպատակներին հասնելու համար: Փխրուն եզրին, երբ քննարկվում է Իսրայել պետության գոյությունը՝ Իրանի դիմադրողականության ֆոնին, սիոնիզմը որպես ազգային միասնություն դառնում է հրեական ազգի միակ հենասյունը։

Հայաստանում ամեն ինչ հակառակ ուղղությամբ է ընթանում: Իշխող «Քաղաքացիական պայմանագրի» նախընտրական ծրագրում «ազգային» բառը հիշատակվում է ընդամենը երեք անգամ՝ «Ազգային ժողով», «ազգային մարզադաշտ» և «ազգային չափանիշներ» ԵԱՏՄ-ում։ «Ազգային» բառը հեռացվում է նույնիսկ ազգային թատրոնների անվանումներից՝ փոխարինվելով այն «պետական» բառով։

Հայաստանի կառավարության քաղաքականությունը նպատակաուղղված անջատում է Հայաստանը սփյուռքից, ճնշում ազգային եկեղեցին և ազգային պատմությունը՝ նպատակ ունենալով քայքայել ազգային իրավունքների և պահանջների հիմքը։

Հրեաները իրենց ազգային գաղափարախոսությունն անվանում են սիոնիզմ՝ միավորվելով Սիոն լեռան շուրջ։ Հայաստանի կառավարությունը հեռացնում է Արարատ լեռան պատկերը իր ազգային խորհրդանիշներից։

Իսրայելը բացահայտ խոսում է իր սահմանները «գետից մինչև ծով» ընդլայնելու մասին՝ նկտի առնելով Լիբանանի և Սիրիայի որոշ հատվածների օկուպացիան, մինչդեռ Հայաստանի կառավարությունն ասում է. «Մոռացեք Արցախի, Նախիջևանի և Կարսի մասին»։

Տարիներ շարունակ Իսրայելը հրեաներին գրավել է իրենց պատմական հայրենիք՝ առաջարկելով նրանց արտոնություններ, մինչդեռ Հայաստանի կառավարությունը վանում է 150,000 արցախցիներին՝ նախընտրելով ներգրավել «ավելի էժան» օտարերկրացիների։