Եվրամիությունը կոչ է անում չճանաչված Մերձդնեստրի իշխանություններին դադարեցնել Մոլդովայի էներգամատակարարման առաջարկների արգելափակումը էներգետիկ ճգնաժամի ֆոնին, որը ծագեց այն բանից հետո, երբ «Գազպրոմը» դադարեցրեց գազ մատակարարել Մերձդնեստր: Այս մասին հայտարարել է ԵՄ արտաքին հարաբերությունների և անվտանգության քաղաքականության գծով խոսնակ Անիտա Հիպերը, գրում է Politico-ն երեքշաբթի օրը՝ հունվարի 7-ին։

«Որքանով մեզ հայտնի է, Մոլդովայի կառավարությունն արդեն առաջարկել է էներգետիկ և մարդասիրական օգնություն Մերձդնեստրին, սակայն մինչ այժմ այն ​​չի ընդունվել», – մեջբերում է թերթը Հիփերի խոսքերը։ «Մենք կոչ ենք անում Տիրասպոլին համագործակցել Քիշնևի հետ՝ իրավիճակը կարգավորելու համար՝ ելնելով տեղի բնակչության շահերից»։

Եթե հիիշում եք, 2023 թվականի հուլիս-սեպտեմբերին Ռուսաստանը, Եվրամիությունը և այլք Արցախին առաջարկում էին ընդունել հումանիտար օգնություն Բաքվից։ Անգամ առաջարկներ եղան Բերձորով և Աղդամով միաժամանակ բացել ճանապարհները։ Լավրովը, Շոլցը և մյուսները մրցում էին միմյանց հետ՝ հորդորելու Արցախի ժողովրդին «ինտեգրվել» Ադրբեջանին, որ սովից չմեռնեն։ Շատ արցախցիներ նույնիսկ այն ժամանակ հույսը դնում էին ռուսների վրա։ Հանրապետության «լուծարման» մասին փաստաթուղթը եւս գրվել է սալդոֆոներեն ռուսերենով։

Այժմ, նույնիսկ երբ Ռուսաստանը դադարեցրել է գազի մատակարարումը Մոլդովա և Մերձդնեստր, Տիրասպոլը դեռ սպասում է Մոսկվայի օգնությանը։ Թեև ժամանակն է հավաքել ճամպրուկները. շատ շուտով Մոլդովան և Մերձդնեստրը կդառնան Ռումինիայի և ԵՄ-ի մաս: Ինչպես Աբխազիան և ամբողջ Հյուսիսային Կովկասը կդառնան թուրքական վիլայեթներ։

Ռուսաստանի կողմից ստեղծված «չճանաչված» հանրապետությունները «գցելու» գործընթացը մոտենում է ավարտին։ Բայց այն համոզմունքը, որ «Ռուսաստանը չի հանձնում յուրայիններին», դեռ կենդանի է։

Թրամփը չի բացառել Գրենլանդիան եւ Պանաման ուժով վերցնելու տարբերակը, նաեւ գովաբանել է «իր ընկեր» Էրդողանին, որ «տարբեր ձեւերով» իրեն մարդկանց ուղարկել է Սիրիա եւ ուժով վերցրել իշխանությունը։ Ու թեկուզ Կանադայի վարչապետը մերժել է ԱՄՆ-ին միանալու Թրամփի առաջարկը, սակայն նրա հրաժարականը խոսում է նման ընթացքի հավանականության մասին։

Տարածքային հարցերը ուժով լուծելու ԱՄՆ նոր վարչակազմի հակումը՝ քարտ-բլանշ է աշխարհի բոլոր բռնապետերի համար։ Նրանք կանխավ պատրաստակամություն են հայտնում վերցնել այդ քարտ-բլանշը։

Դեռ մինչեւ Թրամփի պաշտոնավարման սկիզբը՝ հունվարի 20-ը Ալիեւը «ուժի իրավունքից» բխող մի քանի հայտարարություն է արել։

«Հայաստանն իրականում սպառնալիքի աղբյուր է տարածաշրջանի համար։ Հայկական անկախ պետությունը, ըստ էության, ֆաշիստական ​​պետություն է։ Որովհետև այս երկիրը մոտ 30 տարի ղեկավարել են ֆաշիստական ​​գաղափարախոսության ջատագովներ»,- ասել է Ալիեւը։ «Ֆաշիզմը պետք է ոչնչացվի։ Կա՛մ Հայաստանի ղեկավարությունը դա պետք է կատարի կամ մենք։ Այլ ելք չկա»,- հավելել է նա:

Ի՞նչ նկատի ունի Ալիեւը, ասելով, որ Հայաստանը պետք է ինքը դա անի։ Միայն մեկ բան՝ հայտարարել երրորդ հանրապետության ավարտը՝ փոխել Անկախության հռչակագիրը, Սահմանադրությունը, հրաժարվել բանակից, զենքից, «բացել» սահմանները եւ Հայաստանը ճանաչել «թյուրքական աշխարհի» խաչմերուկ։ Պետք է ասել, որ ՀՀ կառավարությունն այս ուղղությամբ բազմաթիվ քայլեր արդեն կատարել է։

«Զանգեզուրի միջանցքը» պետք է բացվի և կբացվի», ասել է Ալիեւը, ընդգծելով, որ Հայաստանը չպետք է պատնեշ լինի Թուրքիայի եւ Ադրբեջանի միջեւ։

Ալիևը ընդգծել է նաեւ, որ “սորոսականները փաստացի կորցնում են իրենց դիրքերը, ԱՄՆ-ում նրանց դարաշրջանն անցել է, եւ Հայաստանի ղեկավարությունը պետք է հաշվի առնի դա”։

Նա նաեւ ասել է, որ եթե Հայաստանին «խաղաղության պայմանագիր» պետք չէ, Ադրբեջանը հաստատ առանց այդ պայմանագրի կապրի։

Ալիեւը փաստացի ասում է, որ «միջպետական» պայմանագրերն այլեւ ոչինչ չեն նշանակում, ամեն ինչ որոշվելու է «մեծ բաժանման» ժամանակ, եւ այդ բաժանման մեջ ամենակարեւորը՝ ուժի իրավունքն է եւ Թրամփին ընկեր լինելը։

Իսկ այդ ընթացքում Հայաստանում պառակտումը ավելի է խորանում, երկրի փլուզման նախադրյալ դառնալով։

Երևանի խորհրդի «Մայր Հայաստան» դաշինքի անդամ, Ռոբերտ Քոչարյան դաշինքից ԱԺ նախկին պատգամավոր Անդրանիկ Թևանյանը բուռն քննադատության է ենթարկել Սերժ Սարգսյանին։

Սարգսյանի կուսակից Նարեկ Մալյանը, ինչպես պարզվեց, ասել է, թե Թևանյանը 2018 թվականին նամակ է գրել Փաշինյանին և պաշտոն խնդրել։

Թևանյանը հերքեց այս լուրերը՝ Սերժ Սարգսյանին մեղադրելով «Հայաստանում հակառուսական քարոզչության հիմնադիր» լինելու մեջ։ Նա Սարգսյանին անվանեց միլիարդատեր և նշեց, որ այն թեզը, թե Քոչարյանը 4 միլիարդ դոլար ունի, նույնպես Սերժի քարոզչության «պտուղն» է։

Թևանյանն ասաց, որ Սերժ Սարգսյանը Կազանից հետո փչացրեց հայ-ռուսական հարաբերությունները, գնաց եվրոպական ասոցացման, իսկ Ալիևն օգտվեց այդ պահից՝ ստանալով Մոսկվայի աջակցությունը։

Ինչ վերաբերում է 2018-ին, Թևանյանը նշեց, որ Սերժ Սարգսյանի քարոզչությունը միշտ եղել է Ռոբերտ Քոչարյանի, Կարեն Կարապետյանի դեմ, իսկ հիմա Սարգսյանը ծառայում է Նիկոլ Փաշինյանին, այն էլ՝ անվճար։

Քոչարյանի աջակից Թևանյանի հայտարարությունները որոշակիորեն հակասում են կուռ «ղարաբաղյան կլանի» մասին թեզին, որի դեմ իբր պայքարում է Փաշինյանը՝ իր լիբերալ հովանավորների աջակցությամբ։

Ոչ մի “ղարաբաղյան կլան” չի եղել, Քոչարյանի և Սարգսյանի, ինչպես նաև նրանց հովանավորների միջև հակասություններ միշտ եղել են, և դա ակնհայտորեն դրսևորվել է 2013 թվականի նախագահական ընտրություններում։ «Ղարաբաղյան կլանը», որպես Հայաստանի նկատմամբ թշնամաբար տրամադրված, հորինել են նրանք, ովքեր ցանկանում էին ազատվել Արցախից՝ որպես անկախ Հայաստանի հենարանից։ Խոսքը կոռուպցիայի կամ ծախվածության մասին չէ, այլ իրավունքի վրա հիմնված քաղաքական գաղափարախոսության:

Պետք է հիշել, որ 2018-ին Քոչարյանի թիմը աջակցեց Փաշինյանի հեղափոխությանը, որն ուղղված էր «Սերժին մերժելուն»։ Եթե ​​որևէ մեկը չի հիշում, ապա թե՛ Դաշնակցության, թե՛ ԲՀԿ-ի ներկայացուցիչները եղել են Նիկոլ Փաշինյանի առաջին կառավարության կազմում։ Ծառուկյանի կուսակցությունից Մհեր Գրիգորյանը դեռ կառավարությունում է։ Իսկ Սարգսյանի Հանրապետական կուսակցությունը, ԱԺ-ում մեծամասնություն ունենալով, 2-3 անգամ Փաշինյանին վարչապետ է ընտրել։

Հետո ինչ-որ բան փոխվեց, և Քոչարյանը հանկարծ դարձավ գլխավոր “թշնամի”, որին ձերբակալեցին և մեկ տարի պահեցին ճաղերի հետևում։

Բայց նույնիսկ այսքանից հետո էլ Քոչարյանի և Սարգսյանի միջև նկատելի ընկերական հարաբերություններ չկար։ Իսկ այժմ թշնամանքը գոյաբանական ձևեր է ստացել։

Ինչո՞վ է պայմանավորված Անդրանիկ Թեւանյանի նման զայրույթի պոռթկումը։ Թեև Լեւոն Քոչարյանն այսօր հերքեց, որ Անդրանիկ Թեւանյանը Քոչարյանի անունից է խոսում, նշելով, որ նա իր գիծն է տանում, սակայն ակնհայտ է, որ Հայաստանի նախագահների միջեւ «ռազբորկաների» լուրջ պատճառներ կան։ Կասկածից վեր է, որ Լևոն Տեր-Պետրոսյանը շուտով կմիանա «բանավեճին», և կհնչեն փոխադարձ մեղադրանքներ։

Ակնհայտ է նաև, որ դիմակայությունը կապված է բանակցային գործընթացի, յուրաքանչյուր նախագահի դերի, մեղքի և կողմնակալության աստիճանի հնարավոր «վերլուծության» հետ։ Սա իր հերթին կորոշի, թե ով կհայտարարվի “գլխավոր մեղավոր” և կարտահանձնվի Հաագա։

Նախագահներից ոչ ոք չի կարող հայտարարել իր “կուսության” մասին, սակայն Անդրանիկ Թեւանյանը միջազգային հանրության աչքում ակամայից «արդարացրեց» Սերժ Սարգսյանին՝ նրան «մեղադրելով» հակառուսական կուրսի մեջ։ Այնպես որ պարզ չէ, Թևանյանի ելույթը Սերժ Սարգսյանի համար պլյո՞ւս, թե մինուս կլինի։