Օրերս Ադրբեջանի գլխավոր դատախազությունը Հայաստանի իշխանություններին կոչ էր արել համագորկացել  իրենց հետ՝ Բաքվի բանտերում գտնվող Արցախի ռազմաքաղաքական ղեկավարության շինծու քրեական գործերի շրջանակներում։

Արցախի նախկին պետնախարար Արտակ Բեգլարյանն այսօր հրավիրած ասուլիսում, անդրադառնալով Ադրբեջանի այս առաջարկին, ասաց․ «Սա հերթական խայծն է կամ այնպիսի քաղաքական պահանջ է, որը հետագայում կարող է դառնալ բանակցությունների առարկա եւ լրացուցիչ քաղաքական լծակ ՀՀ եւ հայ ժողովրդի դեմ։ Այս առաջարկով նախ փորձում են կրկին Հայաստանին դնել այնպիսի դիրքում, պայմաններում, որ Հայաստանը մերժող կողմ լինի եւ, այսպես ասած, միջազգային հանրությունը դիտարկի, որ Հայաստանը ապակառուցողական է»։

Մյուս կողմից, ըստ Բեգլարյանի, իրենք այս առաջարկով փորձում են ձեւացնել, թե պատրաստ են համագործակցել, տվյալներ փոխանակել։ Բայց սա մյուս կողմից հնարավորություն է Հայաստանի համար, որ այս բոլոր հարցերը վերհանվեն, եւ Բաքվում գտնվող բոլոր գերիների, քաղաքական բանտարկյալների հարցերով ՀՀ-ն ավելի ակտիվ գործողություններ կատարի ու սա դարձնի նաեւ բանակցությունների թեմա։

«Սա նաեւ հնարավորություն է՝  քննարկել համակարտության ընթացքում՝ 1980-ականների վերջերից ի վեր այն բոլոր փոխադարձ մեղադրանքները, որոնք մենք ունենք, այդ թվում՝ ՀՀ կողմից Հռոմի ստատուտի վավերացումից հետո ՀՀ-ն պետք է քննարկի նաեւ Միջազգային քրեական դատարանի հետաքննության հարցերը եւ այս հարցում Ադրբեջանից ակնկալվող համագործայկցությունը։ Եթե ՀՀ-ն նմանատիպ հակընդդեմ առաջարկով հանդես գա, սա տանելու է փակուղի, եւ ադրբեջանական կողմն է ստիված լինելու մերժել, որովհետեւ իրենք պատրաստ չեն որեւէ հարցում համագործակցել»,- հավելեց Բեգլարյանը։

Ըստ Արտակ Բեգլարյանի՝ Հայաստանի իշխանությունները հնարավորություն ունեն ավելի հիմնավորված ու փաստերով ցույց տալ եւ Բաքվի բանտերում գտնվողների մեղքի բացակայությունը, եւ ադրբեջանցի զինվորականների կատարած հանցագործությունն ու դրանց հետաքննության անհրաժեշտությունը։

Հայկական լրատվամիջոցները գրում են, որ վերջին օրերի իրադարձությունները կարեւոր գործընթացների նախերանգ էին։ Մասնավորապես, այսօրվա թերթերը գրում են սպասվող երկու իրադարձությունների մասին։

«Ասում են՝ ՌԴ-ում հասկացել են, որ Փաշինյան-Ալիեւ տետ ա տետ պայմանավորվածությունների ֆորմատով են գործում, եւ չի բացառվում, որ մոտ ապագայում «ոչ խաղաղ» ճանապարհով Փաշինյանն Ալիեւին հանձնի «Զանգեզուրի միջանցքը», իսկ հետո դա գցի ՀԱՊԿ-ի գրպանը, թե` ՀՀ սուվերեն տարածքի վրա հարձակում եղավ, ՀԱՊԿ-ը մատը մատին չխփեց։ Ուստի հորդորում են` դուրս եկեք, որ մենք որեւէ պարտավորություն ձեր հանդեպ չունենանք», գրում է Հրապարակը:

Գրոմ են նաեւ 300 հազար «ադրբեջանցու» մոտակա մուտքի մասին Հայաստան․ նույնիսկ քննարկում են, թե որ անցակետով են նրանք անցնելու։ «Վերադառնալու» իրավունքը ոչ ոք չի վիճարկում։

Այս երկու կարեւոր թեմաները, ինչպես նաեւ Մինսկի խմբի արձակման Երեւանի եւ Բաքվի հնարավոր դիմումը, Փաշինյանի միանձնյա որոշումները պետք է լինեն։ Եթե «1994-ից հետո» բանակցությունների պատասխանատվությունը Փաշինյանը կարող է գցել «նախկին նախագահների», Մինսկի խմբի, Արցախի ղեկավարության եւ ժողովրդի վրա, ապա ընդունվելիք որոշումների պատասխանատուն միայն Փաշինյանը կարող է լինել։ Նա պատրաստ է այդ որոշումներին եւ ամեն ինչ արեց, որ երկրում թույլ չտա կոնսոլիդացիա եւ դիմադրություն։

Փաշինյանն ի սկզբանե երեք նախագահներին առաջարկեց բանավեճ, ամեն ինչ տանելով կոնֆրոնտացիայի, այլ ոչ թե կոնսոլիդացիայի դաշտ։ Նա կարող էր դիմել նախագահներին, դժվար որոշումների պահին խորհրդակցել նրանց հետ, սակայն՝ «բանավեճ» առաջարկելով եւ վիժեցնելով, նա հասարակության մեջ հերթական պառակտումը ստեղծեց։ Այդ նոր անդունդը թույլ չի տալիս կոնսոլիդացիա գոյաբանական խնդիրների շուրջ։

Պառակտված Հայաստանը կարող են նույն 384 զինյալով վերցնել․ Պուտինն ասել է, որ Սիրիան հենց այդքան գրոհային է գրավել։