«Հանուն միջանցքի ապաշրջափակման ժողովրդական շարժման» ներկայացուցիչ Դավիթ Վանյանը եթեր է դուրս եկել և խոսել Արցախում ռուսական խաղաղապահ զորախմբի հրամանատար գեներալ Լենցովի հետ հանդիպման մասին։ Նրա խոսքով, փակ ձեւաչափով հանդիպումը տեւել է ավելի քան 2 ժամ։

Դավիթ Վանյանի խոսքով, Շարժման անդամները հստակ բարձրացրել են իրենց հարցերը, սակայն հստակ պատասխաններ չեն ստացել.

«Մենք ասացինք, որ մեր հարաբերություններն ու գործողությունները պետք է հիմնված լինեն 2020 թվականի նոյեմբերի 9-ի հայտարարության վրա, և հարցրինք, թե ինչու խաղաղապահները չեն կատարում իրենց պարտավորությունները։ Երկար խոսեցինք այս մասին, հետո մեզ ասացին, որ խաղաղապահներն էլ ունեն վերադաս , ում հրահանգները կատարում են։ Հիմա վերադասն իբր այս հարցով զբաղվում է, շուտով հայտարարություններ կլինեն, հույս ունենք, որ արդյունք կլինի»,- ասաց Վանյանը։

Շարժման ներկայացուցիչներն էլ ասացին, որ չեն պատրաստվում ատելության սերմանել ռուսների նկատմամբ։ Ավելին, նրանք օգնություն են առաջարկել, սակայն պատասխան չեն ստացել։

«Եթե չեք կարողանում կատարել ձեր պարտավորությունները, ապա անկեղծ խոսեք այդ մասին»,- ասացին արցախյան հասարակական գործիչները։ Ինչին ստացել են պատասխան, որ խաղաղապահները կատարում են իրենց պարտավորությունները։ «Մենք դա հերքող մի շարք կետեր ենք ներկայացրել»,- ասաց Դավիթ Վանյանը։

Խաղաղապահների հրամանատարությունը խորհուրդ է տվել դիմել սեփական իշխանությունների հետ։ «Մենք ասացինք, որ ոչ մեր իշխանությունները, ոչ Երևանի իշխանությունները պատերազմից հետո պարտավորություն չեն վերցրել դառնալ կանանց ու երեխաների վերադարձի երաշխավորը, նախագահ Պուտինն էր, որ կոչ արեց՝ վերադարձե՛ք, ապահով կապրե՛ք։ Մարդիկ նրան հավատացին։ Ինչ է կատարվում հիմա․ Պուտինն իր խոսքի տերը չի՞, թե՞ խաղաղապահները չեն կատարում իրենց պարտավորությունները»,- ասաց Դավիթ Վանյանը։

Նա նաև մեջբերեց մի հետաքրքիր դրվագ. «Խաղաղապահների հրամանատարությունն ասում է, որ մենք խնդիր չունենք «ձեր խորհրդարանի» հետ»,- ասաց Վանյանը։ Չունեք, քանի որ պատգամավորների մեծամասնությունն համաձայնվում են այն ամենի հետ, ինչ դուք ասում եք, իսկ մենք միայն մեր շահերն ենք պաշտպանում, պատասխանել են Շարժման ներկայացուցիչները։

«Պետք է սկսել կոնկրետ քայլեր անել, մի երկու օր սպասենք, տեսնենք, թե ինչ հայտարարություններ են դրանք, և քայլերը կխստացնենք։ Մեր գործողություններն արդեն արդյունք են տալիս, և նրանք, ովքեր ասում են, թե ամեն ինչ մեր տեղ որոշված ​​է, ու պայքարելու կարիք չկա, ապացույցներ են ստացել, որ այդպես չէ։ Մինչև մեր հարցերը չլուծենք, գնալու ենք մինչև վերջ»,- ասաց նա։

«Արդեն մի քանի ամիս է, ինչ Ադրբեջանը լայնածավալ հակաքարոզչություն է իրականացնում Ֆրանսիայի դեմ, որը պաշտոնապես և հրապարակայնորեն արտահայտում է իր հասցեական գնահատականներն ու մտահոգությունները Լեռնային Ղարաբաղի հայ բնակչության նկատմամբ Ադրբեջանի անօրինական գործողությունների վերաբերյալ»,- գրել է Նիկոլ Փաշինյանը։

Մինչ այդ կառավարության նիստում նա ասել էր, որ Հայաստանը երախտապարտ է Ֆրանսիային մարդասիրական գործունեության համար, սակայն չասաց, թե Հայաստանը շնորհակա՞լ է արդյոք Ֆրանսիայի քաղաքական քայլերի համար։ Երևանը գրեթե աննկատ ողջունեց Ֆրանսիայի քաղաքական նախաձեռնությունները, որոնք ուղղված են ահաբեկչական պատերազմի հետևանքով ստեղծված ստատուս քվոյի ճանաչումը կանխելուն, հարցը ԵԱՀԿ-ի, ՄԱԿ-ի շրջանակներում քննարկելուն և բազմազգ զորքեր Արցախ ուղարկելուն։ Բայց Հայաստանի իշխանությունները չաջակցեցին Մակրոնին այս նախաձեռնություններում, ինչի մսսին Ֆրանսիայի նախագահը հայտարարեց միանգամայն անկեղծ։

Փաշինյանը խորամանկորեն գրում է, որ Բաքուն է հակաֆրանսիական արշավ իրականացնում, թեև իրականում դա Բաքվի և Մոսկվայի հերթական համատեղ արշավն է։ Երեկ Ռուսաստանի արտգործնախարարության խոսնակ Մարիա Զախարովան հերթական անգամ “թռեց” Ֆրանսիայի դեմքին։ Բայց՝ «կշտամբելով» Ֆրանսիային, նա փաստորեն թցարկեց հայ ժողովրդի համար արած Փարիզի բոլոր քայլերը, որոնց ֆոնի վրա ռուսական «միջնորդությունն» էլ ավելի մռայլ է թվում։

«Մենք վաղուց պատրանքներ չենք ունեցել այն մասին, որ Ֆրանսիան կարող է դրական ներդրում ունենալ Լեռնային Ղարաբաղի բարդ խնդիրների լուծման գործում. ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի աշխատանքի սաբոտաժ, իրականում փլուզում, այդ թվում Փարիզի ջանքերով, 2022թ., անցյալ տարվա աշնանը Ֆրանսիայի Ազգային ժողովի և Սենատի կողմից ընդունված բանաձև, որը դատապարտում էր, ինչպես իրենք էին գրում, Ադրբեջանի ագրեսիան և պատժամիջոցներ պահանջում հենց այդ երկրի և նրա պաշտոնյաների դեմ, Փարիզի կողմից Հակաստանում քաղաքացիական առաքելություն տեղակայելու նախաձեռնությունը՝ կասկածելի մանդատով և առանց Ադրբեջանի կարծիքը հաշվի առնելու»,- թվարկեց Զախարովան։

Այսպիսով, ՌԴ ԱԳՆ-ն բացահայտ կշտամբում է Ֆրանսիային՝ Ալիևին ագրեսիայի համար դատապարտելու համար (ավելին, համաձայն չէ «ագրեսիա» հասկացության հետ)։

Փաշինյանը չի խոսում այն ​​մասին, թե ինչու է Մոսկվան միացել հակաֆրանսիական արշավին. Ստեփանակերտը, որը դեռևս նամակներ է ուղարկում Պուտինին, եւս այս մասին չի խոսում, թեև արդեն ընդունում է, որ ռուսների դրդմամբ են հանձնվել Քաշաթաղի շրջանի երեք բնակավայրերը։ Ի դեպ, Զախարովան երեկ ասել է, որ չգիտի, թե ով է Արայիկ Հարությունյանը եւ չի մեկնաբանի Քաշաթաղի շրջանի մասին նրա հայտարարությունները։ Սա, ըստ երեւույթին, նշանակում է նաեւ, որ Պուտինին ուղղված Հարությունյանի նամակին էլ պատասխան չի լինելու։ Մյուս կողմից, Ռուսաստանը չի ճանաչում Ալիևի ագրեսիան Արցախի դեմ՝ ի տարբերություն Ֆրանսիայի, եւ պատահական չէ, որ Պուտինը հենց Ալիևի հետ է ռազմավարական համագործակցության համաձայնագիր ստորագրել նախքան Ուկրաինա ներխուժելը։

Մեզ զարմացնելու քիչ բան կա, բայց երբեմն Ֆրանսիայի նախագահ Էմանուել Մակրոնը հաջողության է հասնում, ինչպես եղավ հունիսի 28-ին Մարսելում, որտեղ նա հայտարարեց, որ «ավելի շատ ճնշում է Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Հեյդարովիչ Ալիևի, քան Հայաստանի վարչապետ Նիկոլ Վովաևիչ Փաշինյանի վրա, և որ նա է միակը, ով հստակ դիրքորոշում ունի Լեռնային Ղարաբաղի հարցում եւ գրեթե միայնակ է այս թեման պահում է համաշխարհային հանրության օրակարգում»։ Այս մասին ճեպազրույցի ժամանակ ասել է ՌԴ ԱԳՆ պաշտոնական ներկայացուցիչ Մարիա Զախարովան՝ մեկնաբանելով Ֆրանսիայի նախագահի հայտարարությունը, թե նա խոստացել է ավելի մեծ ճնշում գործադրել Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիևի վրա՝ Հայաստանի հետ հարաբերությունների կարգավորման հարցում։

«Ես կարող եմ ձեզ ասել, որ նման հայտարարություններից հետո զգացվում է, որ նախագահ Մակրոնի համեստությունը զիջում է միայն նրա առնականությանը։ Իհարկե, մենք երբեք չենք դադարում զարմանալ Ֆրանսիայի նախագահի այս բնութագրերից, թե ինչ պաթոսով է նա խոսում իր անձնական դերի, արցախյան կարգավորման գործում ունեցած վաստակի, ինչպես նաև այլ հարցերի մասին։ Ափսոս, որ նա չխոսեց նման բեղմնավոր աշխատանքի գործնական արդյունքների մասին։ Գործընթացը կա, բայց արդյունքը՝ ոչ։ Եվ գուցե նա չասաց, քանի որ ոչ ոք երբեք չի տեսել այս արդյունքները։ Եվ, ի դեպ, այս արդյունքները ոչ ոք երբեք չի տեսել ոչ միայն ԼՂ կարգավորման հարցում Ֆրանսիայի միջնորդության, այլեւ բազմաթիվ այլ գործերում, որոնք բազմիցս ստանձնել է նախագահ Մակրոնը։ Մենք վաղուց պատրանքներ չունենք այն մասին, որ Ֆրանսիան կարող է դրական ներդրում ունենալ Լեռնային Ղարաբաղի բարդ խնդիրների լուծմանը․ ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի աշխատանքը սաբոտաժ և իրականում փլուզում, այդ թվում՝ Փարիզի ջանքերով, 2022թ. աշնանը Արանսիայի Ազգային ժողովի և Սենատի բանաձևրը, որոնք դատապարտում էին, ինչպես գրել էին, Ադրբեջանի ագրեսիան և պատժամիջոցներ պահանջում հենց այդ երկրի և նրա պաշտոնյաների դեմ։ Փարիզը նախաձեռնում էր նաեւ Հայաստանում քաղաքացիական առաքելություն տեղակայել կասկածելի մանդատով՝ առանց հաշվի առնելով Ադրբեջանի կարծիքը։ Սրանք բոլորը ֆրանսիական օրակարգի վառ օրինակներն են այս տարածաշրջանային հակամարտությունում, որը պահանջում է գիտելիք և պրոֆեսիոնալիզմ գործողություններում: Կարող եմ փաստել, որ այս բոլոր գործողությունները, ցուցադրական քայլերը ուղղված են ոչ թե կողմերին օգնելուն, այլ Ռուսաստանի Դաշնությանը կարգավորման գործընթացից դուրս մղելուն և սեփական քաղաքական, երբեմն էլ պարզապես նախընտրական նպատակների իրականացմանը։ Դրանք ոչ միայն դրական ազդեցություն չթողեցին բանակցային գործընթացի վրա, այլ ընդհակառակը, ամբողջությամբ վարկաբեկեցին Ֆրանսիայի միջնորդի դերը հայ-ադրբեջանական հարաբերությունների կարգավորման գործում։ Բայց, տեսեք, դեռ ոչ ոք չի չեղարկել ինքնագովազդը, ամեն մեկն այս առումով իր ընտրությունն է անում։ Թերևս դա նրանց միակ բանն է, որ մնացել է»,- ասել է Զախարովան։

news.am

Նիկոլ Փաշինյանը հայտարարեց Ալիևի հետ Բրյուսելում մոտալուտ հանդիպման մասին՝ խոստովանելով, որ խաղաղության պայմանագրի տեքստը պատրաստ չէ, ԱՄՆ-ում աննշան առաջընթաց է գրանցվել, Բաքուն մերժում է Հայաստանի առաջարկները՝ բացել հաղորդակցությունները, այդ թվում՝ Բերձորի միջանցքը, շարունակելով Արցախի ցեղասպան շրջափակումը։

Միաժամանակ Փաշինյանը չհրաժարվեց «Արցախը Ադրբեջանի կազմում ճանաչելու մասին» իր հայտարարությունից, որը հիմք դարձավ միջազգային հանրության առաջնորդների դիրքորոշման փոփոխության համար, որոնց աջակցության վրա հայկական կողմը հուսալու հիմքեր ունի։

Ֆրանսիայի նախագահ Մակրոնը, մասնավորապես, ասել է, որ ինքը Հայաստանի համար ավելին է անում, քան Փաշինյանը, և «խնդիրը Փաշինյանի մեջ է»։ Փաշինյանի հայտարարությանն անդրադարձել է նաև ԵՄ արտաքին քաղաքականության բարձր ներկայացուցիչ Բորելը, Հայաստանում ԱՄՆ դեսպանի վերջին հայտարարությունը նույնպես պատասխան էր հայ հաղորդավարի հարցին՝ վկայակոչելով Փաշինյանի հայտարարությանը.

Պաշտոնական Երեւանը չի հերքել Մակրոնի խոսքերը. «Ադրբեջանն արդեն մի քանի ամիս է լայնածավալ հակաքարոզչություն է սկսել Ֆրանսիայի դեմ, որը հասցեական գնահատականներ և տագնապալի ազդակներ են հնչում Բաքվի կողմից արցախահայության դեմ անօրինական քայլերի մասին»,- հայտարարեց Փաշինյանն այսօր՝ առանց ասելու, որ Մակրոնը սխալվել էր։ Նա նաեւ չի նշել, որ Ֆրանսիայի վրա Ալիեւի հարձակումները պայմանավորված են հենց իր հայտարարություններով։

«Ֆրանսիան, մարդու իրավունքների և միջազգային իրավունքի պաշտպանի կեղծ դիրքավորվելով, շարունակում է միջամտել այլ երկրների ներքին գործերին»,- ասել է Ալիևը Չմիավորման շարժման համակարգող բյուրոյի նախարարական հանդիպմանը, որտեղ նույնպես հիշեցրել է Փաշինյանի հայտարարությունը։

«Ֆրանսիայի դեմ ուղղված քարոզչությունը կոչված է կանխելու այլ երկրների կողմից Լեռնային Ղարաբաղում զարգացած հումանիտար ճգնաժամի հնարավոր նպատակային գնահատականները։ Հայաստանն իր հերթին, ծնորհակալ լինելով Ֆրանսիային, պետք է ձեռնարկի բոլոր միջոցները, որպեսզի ավելի ու ավելի շատ երկրներ և միջազգային կազմակերպություններ հանդես գան Լեռնային Ղարաբաղում հումանիտար ճգնաժամի վերաբերյալ համապատասխան գնահատականով»,- ընդգծել է Փաշինյանը։ Նա մատնանշեց բացառապես հումանիտար ասպեկտները՝ չանդրադառնալով Ֆրանսիայի քաղաքական հայտարարություններին։

Փաշինյանը չասաց, թե ինչու Հայաստանը չի արձագանքում Արցախը ճանաչելու անհրաժեշտության, 1994 թվականի սահմաններին վերադարձի և բանակցությունների միջազգային ձևաչափի վերաբերյալ Ֆրանսիայի խորհրդարանի երկու պալատների ընդունած բանաձևերին։

Ցանկալի կլիներ, որ Հայաստանի իշխանությունների ներկայացուցիչները զերծ մնան հայտարարություններից, որոնք խանգարում են մեր ընդհանուր գործին և Արցախի շահերին և կասկածի տակ են դնում ինքնորոշման իրավունքը։ Այս մասին ասել է Արցախի օմբուդսմեն Գեղամ Ստեփանյանը՝ պատասխանելով իշխանությունների կողմից ՀՀ որոշ պաշտոնյաների և պատգամավորների՝ Լեռնային Ղարաբաղը Ադրբեջանի կազմում ճանաչելու վերաբերյալ հայտարարությունների մասին հարցին։ Օմբուդսմենի խոսքերով, այդ հայտարարություններն այնուհետեւ մեջբերում են միջազգային գործընկերները։

«ՀՀ-ում հասարակությունը և պաշտոնյաները պետք է շատ հստակ հասկանան, թե ինչ է կատարվում, սպառնալիքի լրջությունը, որովհետև կարծես թե այն ամբողջությամբ չի ընկալվում»,- ասաց Ստեփանյանը։