russia-artsakh.ru

«Записки традиционалиста» Telegram ալիքը գրում է.

«Թրամփի օրհնությամբ ավանդական քրիստոնեական համայնքներն այժմ ակտիվորեն ոչնչացվում են ամբողջ աշխարհում.

— Պաղեստինում և Սիրիայում՝ ուղղափառ, մոնոֆիզիտ և կաթոլիկ քրիստոնյաների ցեղասպանություն՝ Թրամփի անմիջական հավանությամբ։

— Լատինական Ամերիկայում՝ ԱՄՆ ռազմական գործողություններ և ամբողջ կաթոլիկ քաղաքակրթության շրջափակում։

— Հայաստանում՝ Փաշինյանի կողմից Հայ Առաքելական Եկեղեցու ոչնչացում՝ Թրամփի և Վենսի օրհնությամբ։

— Վրաստանում՝ Թրամփի աջակցությունը հակաքրիստոնեական Սաակաշվիլի ապստամբներին։

— Մոլդովայում՝ Սանդույի ռեժիմի կողմից կանոնիկ եկեղեցու (Ռուս ուղղափառ եկեղեցու Քիշնևի թեմ) համակարգված ոչնչացումը։

—Ուկրաինայում, Լատվիայում և Էստոնիայում՝ կանոնիկ ուղղափառության ճնշումը, Թրամփի և Со հավանությամբ, մոտենում է իր տրամաբանական ավարտին՝ այս տարածքներում ուղղափառ եկեղեցու լիակատար իրավական արգելքի տեսքով» (https://t.me/zapiskitrad/9408):

Հիշեցնենք ընթերցողին և «մոռացկոտ» ավանդապաշտին, որ իր բացահայտումներում բացակայում է ամենակարևոր օղակը:

—Թրամփի լռությամբ ու թողտվությամբ Ալիևի նացիստական ​​Ադրբեջանի կողմից Հարավային Կովկասի տարածաշրջանի քրիստոնեության ամենահին կենտրոնի՝ Լեռնային Ղարաբաղի գրեթե երկու հազարամյա քրիստոնեական պատմությամբ, հարյուրավոր եկեղեցիներով և վանքերով քայքայումը: Եվ նաև այս հանցագործության խրախուսումը, որը շարունակվում է անդադար՝ Ալիևին («Նա մեծ առաջնորդ է») և նրա ֆաշիստական ​​ռեժիմը գովաբանելով և քաղաքականության և տնտեսության մեջ նրա համար առավել բարենպաստ պայմաններ ստեղծելով:

Մեզ համար անհասկանալի է ավանդապաշտի կողմից այս տեսակի «մոռացկոտությունը»: Չնայած այն կարելի է բացատրել երկու պատճառով.

— Ադրբեջանին՝ որպես Լեռնային Ղարաբաղում ցեղասպանության կատարողի (ինչպես որոշվել է իրավաբանների միջազգային խմբի կողմից) և Լեռնային Ղարաբաղի հայերի հարուստ քրիստոնեական ժառանգության ոչնչացնողի հիշատակման արգելումը։

— Կրեմլի անուղղակի մասնակցությունը քրիստոնեության դեմ այս հանցագործությանը․ Մոսկվան լռում է՝ դիտելով ազերի նացիստների բարբարոսությունը և արգելք դնելով լրատվամիջոցներում Լեռնային Ղարաբաղի և դրա ողբերգության մասին ցանկացած հիշատակման վրա, այդպիսով նպաստելով Հակաքրիստոսի գործունեությանը։

— Ռուս ուղղափառ եկեղեցու որոշ «ղեկավարների» ցանկությունը՝ «շահույթ ստանալ» ղարաբաղցի հայերի եկեղեցական ժառանգությունից՝ այն յուրացնելով Ալիևի խամաճիկ «Ադրբեջանի ուդի ուղղափառ համայնքի» միջոցով։

Ալեքսանդր ԱՆԴՐԵԱՍՅԱՆ

«Սումգայիթ»-ից անցել է 38 տարիներ, թվում է, թե դրա քաղաքական նշանակությունը պետք է խամրեր, առնվազն դրա հույսն ունի հայկական կարճամիտ ու ապազգային «քաղաքագիտական» դաշտը։ Սակայն, արի ու տես, որ Մերձկասպյան տարածքներում տաքուկ տեղավորված հակամարդ ռեժիմը անհանգստանում է հենց «Սումգայիթի» համար։

«Խոջալուն», ինչը իրական ներքաղաքական նշանակության հանցանք էր մահմեդական վրացիների հանդեպ, որոնց Խոջալուի ողբերգությունից առաջ էին քշել Միջին Ասիայից դեպի ԼՂԻՄ, շատ բարեհաջող Հեյդար Ալիևի ձեռքով դարձավ հակահայկական գործիք։ Փաստացի Խոջալուի ոճրագործության կազմակերպիչ Հեյդար Ալիևը ողջ հանցանքը վերամշակեց ու փորձեց կախել հայության վզից։ Սրանով նույն «Սումգայիթի» կազմակերպմանն ուղղակի մասնակցություն ունեցած Հեյդար Ալիևը ստեղծեց «Սումգայիթը» ստվերող «պատմություն», ու ոչ միայն ստեղծեց «պատմություն», այլև շատ պարտաճանաչ այդ պատմությունը իր ողջ պետական կազմով դրեց շրջանառության մեջ, ապա և խնամքով փոխանցեց նաև իր ժառանգորդին։

Ու հենց այդ երկտակ հակահայ քաղաքականությամբ՝ Արցախյան առաջին պատերազմում պարտված ցեղասպան Բաքուն և մշակում ու իրողություն էր դարձնում հայության դեմ ցեղասպանական դրվագները, և մյուս կողմից ի լուր աշխարհի հայությանը ներկայացնում էր որպես ցեղասպանի և ագրեսորի։ Դա սկսվել է արդեն 1994 թվականից և այսօր էլ կանգ չի առել, շարունակվում է։

«Սումգայիթ» կազմակերպող ու իրականացնող հանցավոր խումբը պետք է որ հայության կողմից տարվեր «Նյուրնբերգ», բայց դրա իրավունքը և պարտավորությունը ունեցողները Հայաստանում այնքան հեռու էին հայոց ցավից, հայության արժանապատվության պաշտպանության մղումից, ազգային կենսունակության ապահովման ու պահպանման հարցից, որ անգամ չգնահատեցին «Խոջալու» պրոյեկտը ու դրան հետևող այլ սցենարները, ասենք, երբ պարբերաբար «Սումգայիթի» կազմակերպիչ ու տանող հայտարարում էին ինչ-որ Գրիգորյանի։

Այսօր էլ «ադրբեջանական» տարատեսակ քաղաքական գործիչներ, հայկական հարցազրույցներում միանշանակ հանցավոր են հայտարարում հենց Հեյդար Ալիևին, իսկ դուք տեսել ե՞ք, որ ՀՀ դատախազությունը, ՀՀ ԱԱԾ-ն անցկացնեն հետաքննություն, ուզում եք ասել, թե ԱԱԾ-ում քի՞չ նյութ կա։

Այսօր ցեղասպան Բաքվում հայտարարում են «Նյուրնբերգի» մասին, երբ հանցանքների շարանը «Սումգայիթից» հետո բազմապատկվել է, անգամ Արցախն է ցեղասպանվել։ Ու սա նորից Բաքվի վախերի պոռթկում է, նաև ստուգում է, թե արդյո՞ք ՀՀ դատախազության և ՀՀ ԱԱԾ-ի խորը «քունը» չի խախտվում։ Ո՛չ, չի խախտվում…

Միջազգային դատարաններում չպատժված «Սումգայիթը» շարունակում է լինել ցեղասպան Բաքվի համար լակմուսի թուղթ, թե որքանով է հայությունը իր կենսատարածքի այս վերջին բեկորի վրա պահպանում իր կենսունակությունը, պատրա՞ստ է վերապրելու ու հառնելու, թե կփոշիանա Դեր Զորի ավազներում։

Այսօր միջազգային դատարաններում չպատժված «Սումգայիթը» շարունակում է անձամբ ինձ համար մնալ պետական ու ազգային մտածողության չափանիշ, որով ես շարունակում եմ չափել արդեն ներկա իշխանություններին։

Միայն հիշեցնեմ, որ 1990 թվականի փետրվարի 13-ին Հայկ. ԽՍՀ ԳԽ-ն ընդունեց որոշում, որտեղ Ադր. ԽՍՀ-ի վերահսկողության տակ գտնվող հայկական բնակավայրերում 1987-1990 թվականներին տեղ գտածը գնահատեց ցեղասպանություն։

Ե՞րբ կորցրինք պետականությունը, ո՞ր պահից կորցրինք պետական ու ազգային մտածողությունը։

Մարիամ Ավագյան 

Ադրբեջանական ԽՍՀ-ից փախստականների համագումարի համակարգող