Թրամփի դեմ բողոքի ցույցերը տեղի են ունենում «Ո՝չ թագավորներին» կարգախոսով

Թրամփի վարչակազմի դեմ լայնածավալ բողոքի ցույցեր են տեղի ունեցել Միացյալ Նահանգների տարբեր քաղաքներում՝ «Ոչ թագավորներին» բողոքի ակցիայի շրջանակներում: Սա նմանատիպ երրորդ բողոքի ցույցն է, նախորդներին մասնակցել են միլիոնավոր մարդիկ։

Կազմակերպիչները նշում են, որ բողոքում են ԱՄՆ նախագահ Դոնալդ Թրամփի քաղաքականության դեմ, այդ թվում՝ Իրանի դեմ պատերազմի, դաշնային ներգաղթի վերահսկողության ուժեղացման դեմ և կենսամակարդակի բարձրացման համար։

«Թրամփը ցանկանում է մեզ կառավարել որպես բռնակալ: Բայց սա Ամերիկա է, և իշխանությունը պատկանում է ժողովրդին, այլ ոչ թե ինքնահռչակ թագավորներին կամ նրանց միլիարդատեր ընկերներին», – հայտարարել են կազմակերպիչները։

Շաբաթ օրը ցույցեր տեղի ունեցան ԱՄՆ գրեթե բոլոր խոշոր քաղաքներում, այդ թվում՝ Նյու Յորքում, Վաշինգտոնում և Լոս Անջելեսում։

Քննադատները զգուշացնում են, որ Թրամփի վարչակազմի որոշ գործողություններ հակասահմանադրական են և սպառնալիք են ներկայացնում ամերիկյան ժողովրդավարության համար։

Մարմնամարզիկ Աննան Ստավրոպոլից. Ես անպայման կվերադառնամ Հայաստան

Վերջերս Երևանում անցկացվեց էսթետիկ գիմնաստիկայի միջազգային մրցումներ։ Մասնակցեցին 18 երկրների 1800 երիտասարդ մարմնամարզիկներ։ Ռուսաստանի Ստավրոպոլի «Դաիս Դելիա» թիմը զբաղեցրեց երրորդ տեղը։ Թիմում էր նաև մեր հայրենակցուհի Աննա Սարգիսյանը։

Աննայի հայրը արցախյան արմատներ ունի։ Նա ծնվել է Բաքվում։ Բաքվի ջարդերի գագաթնակետին՝ 1989 թվականին, նրա ընտանիքը տեղափոխվել է Ռուսաստան։ Նրա մանկությունը սերտորեն կապված է Մարտունու շրջանի Ճարտար գյուղի հետ, որտեղից են նրա տատիկն ու պապիկը։ Նա ամառային արձակուրդներն անցկացրել է այնտեղ և հիշել է ողջ կյանքում։

Աննան ինքը ծնվել է Ստավրոպոլում։

«Ես վաղ մանկուց զբաղվում եմ էսթետիկ գիմնաստիկայով։ Բազմաթիվ մրցանակներ եմ շահել Ռուսաստանի տարածաշրջանային և դաշնային մրցումներում։ Սա իմ առաջին անգամն է, որ մասնակցում եմ միջազգային մրցույթի, և ինձ համար պատիվ է, որ այն տեղի է ունենում իմ նախնիների հայրենիքում, որի մասին բազմիցս լսել եմ ծնողներիցս։ Հայաստանը տպավորել է իր բնությամբ և ճարտարապետությամբ՝ վեհաշուք եկեղեցիներով և այլ տեսարժան վայրերով, և ես անպայման կվերադառնամ այստեղ։ Իմ գլխավոր նպատակը միջազգային մրցույթում առաջին տեղը զբաղեցնելն է, և ես ձգտում եմ դրան հասնել։ Կցանկանայի, որ շուտով խաղաղություն տիրի երկրի վրա, և բոլորը ապրեն ներդաշնակության մեջ», – Step1.am-ին ասաց 11-ամյա Անյան։

Գերմանիան միջազգային իրավունքի և Հոլոքոստի բարդույթի միջև

ԱՄՆ նախագահ Դոնալդ Թրամփը քննադատել է Գերմանիայի կանցլեր Ֆրիդրիխ Մերցին՝ Իրանի դեմ պատերազմում օգնություն չցուցաբերելու համար։

«Մենք միշտ կլինեինք նրանց կողքին, բայց հիմա, դատելով նրանց գործողություններից, չեմ կարծում, որ պետք է նրանց մոտ լինենք, այնպես չէ՞», – ասել է Թրամփը՝ նկատի ունենալով Վաշինգտոնի եվրոպացի դաշնակիցներին։ Նա մասնավորապես քննադատել է Ֆրանսիային և Մեծ Բրիտանիային, որոնք մերժել են ԱՄՆ-ի կողմից իրենց ռազմաբազաների օգտագործումը, ապա հիշատակել է Գերմանիային։ «Գերմանիայի կանցլերը, նրանք բոլորը իմ ընկերներն են, Ֆրիդրիխը՝ Գերմանիայի կանցլերը, ասել է. «Սա մեր պատերազմը չէ», – ափսոսանքով նշել է Սպիտակ տան ղեկավարը՝ հավելելով, որ այդ դեպքում, իր կարծիքով, Ռուսաստանի պատերազմը Ուկրաինայի դեմ ևս չպետք է համարվի ԱՄՆ պատերազմ։

Միևնույն ժամանակ, Գերմանիայում տեղի է ունենում իսկական գաղափարախոսական հեղափոխություն։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո ձևավորված միջազգային իրավական համակարգը կառուցված է Հոլոկոստի համար Գերմանիայի մեղքի, Իսրայելի հատուկ դերի և, միևնույն ժամանակ, ժողովրդավարական արժեքների և մարդու իրավունքների անվիճելի հարգանքի վրա։ Երկար ժամանակ, չնայած Մերձավոր Արևելքում տեղի ունեցած բազմաթիվ պատերազմներին, արևմտյան երկրները, մասնավորապես Գերմանիան և Միացյալ Նահանգները, շարունակում էին պաշտպանել Իսրայելին և, միևնույն ժամանակ, միջազգային իրավունքին աջակցելու կոշտ դիրքորոշումը՝ Իսրայելը անվանելով Մերձավոր Արևելքում ժողովրդավարության ամրոց։

Այժմ Գերմանիան վերագնահատման պահի առաջ է կանգնած. կամ նրանք աջակցում են միջազգային իրավունքին, կամ Իրանի դեմ Իսրայելի և Միացյալ Նահանգների պատերազմին: Գործող միջազգային իրավունքի ճակատագիրը մեծապես կախված կլինի Գերմանիայի ընտրությունից։

Կանցլեր Մերցը կարծում է, որ այն, ինչ Թրամփն այժմ անում է Իրանում, խաղաղ լուծման հասնելու փորձ չէ, այլ «անորոշ արդյունքով էսկալացիա»։

«Դիլեման դրանում է, որ միջուկային հնարավորությունները ընդլայնող և սեփական ժողովրդին դաժանորեն ճնշող ռեժիմի դեմ միջազգային իրավունքի շրջանակներում ձեռնարկված միջոցառումները ակնհայտորեն արդյունք չեն տալիս», – ասել է Մերցը։

Հատկանշական է, որ Վենեսուելայի և Իրանի դեպքերում Գերմանիայի կանցլերը փաստացի կասկածի տակ է դրել միջազգային իրավունքի պարտադիր պահպանումը, մինչդեռ Ուկրաինայում պատերազմի վերաբերյալ նա կտրուկ և անվերապահորեն դատապարտել է Ռուսաստանի կողմից դրա խախտումը։

Արևմտյան փորձագետների կարծիքով, խոշոր երկրները այլևս իրենց պարտավորված չեն համարում պաշտպանել միջազգային իրավունքը: Սա, բացի Ռուսաստանից և Չինաստանից, ավելի ու ավելի է վերաբերում նաև Միացյալ Նահանգներին, ինչպես նաև Իսրաելին: Մասնագետները նշում են, որ մյուս երկրները, ընդհակառակը, պետք է չափազանց շահագրգռված լինեն միջազգային իրավունքին հենվելով և համատեղ պայքարելով դրա պաշտպանության համար։

Կանցլեր Ֆրիդրիխ Մերցը, չնայած չի ցանկանում մասնակցել Իրանի դեմ պատերազմին ԱՄՆ-ի կողմից, դեռևս անպատասխան է թողնում միջազգային իրավունքի խախտման հարցը: Սակայն Գերմանիայի նախագահ Ֆրանկ-Վալտեր Շտայնմայերը շատ ավելի հստակ է արտահայտվել: Արտաքին գործերի նախարարությունում կայացած միջոցառման ժամանակ Շտայնմայերը հայտարարեց, որ Իսրայելի և ԱՄՆ-ի կողմից Իրանի դեմ սկսված պատերազմը «ճակատագրական քաղաքական սխալ» էր։

Նա կոչ արեց դաշնային կառավարությանը հստակ դիրքորոշում ընդունել. «Մեր արտաքին քաղաքականությունն ավելի համոզիչ չի լինի, եթե մենք միջազգային իրավունքի խախտումը չանվանենք խախտում: Միջազգային իրավունքը հին ձեռնոց չէ, որը մենք պետք է հանենք և դեն նետենք միայն այն պատճառով, որ ուրիշներն են դա անում։ Ընդհակառակը, դա կենսականորեն կարևոր է բոլոր նրանց համար, ովքեր խոշոր տերություններ չեն»։

Գերմանիայի հրեական կազմակերպությունները կտրականապես դեմ արտահայտվեցին Շտայնմայերի հայտարարություններին, սակայն նրանց ձայնը այլևս այնքան ազդեցիկ չէ, որքան նախկինում էր։

Ինչպես 120,000 արցախցիներ խափանեցին համաշխարհային դավադրությունը

Արցախի լիակատար օկուպացիայից և հայաթափումից երկուսուկես տարի անց Հայաստանի կառավարությունը դեռևս մեղադրում է արցախցիներին իրենց տները լքելու, չմեռնելու մեջ՝ խափանելով կատարյալ կազմակերպված «համաշխարհային դավադրությունը»։

Չէ որ բոլորը մեծ ջանք թափեցին, կատարեցին իրենց բաժինը. ադրբեջանցիներն ու ռուսները ինը ամիս շրջափակման մեջ պահեցին Արցախի ժողովրդին, իսկ սեպտեմբերի 19-ին հարձակվեցին ամբողջ պարագծով՝ արտաքսելով գյուղական բնակչության մեծ մասին, սպանելով երեխաներին և տարեցներին, ի վերջո, քշելով Արցախի գրեթե ամբողջ բնակչությանը Ստեփանակերտ։ Հայաստանն իր հերթին հրաժարվեց բացել Բերձորի միջանցքը՝ հույս ունենալով, որ ռուսներն ու ադրբեջանցիները կկարողանան «համոզել» արցախցիների մի մասին մնալ և դառնալ Ադրբեջանի քաղաքացիներ, կռված տղամարդկանց ենթարկելով «ֆիլտրացիայի», իսկ ցանկացողներին թույլ կտան հեռանալ։

Եթե ​​մի քանի հազար արցախցիներ մնային և ընդունեին Ադրբեջանի քաղաքացիություն, բոլորը երջանիկ կլինեին. ռուս խաղաղապահները կգտնեին Ղարաբաղում մնալու պատճառ, Ալիևին չէին մեղադրի էթնիկ զտումների մեջ, այլ մեդալ կշնորհեին «արցախցիներին նենգ անջատողականներից ազատագրելու» համար, իսկ Փաշինյանը ստիպված չէր լինի միջոցներ հատկացնել արցախցիների սոցիալական պաշտպանության համար, քանի որ նրանք «կարող էին մնալ, բայց կամավոր հեռացել էին»։

Ամեն ինչ լավ էր ընթանում։ Սակայն արցախցիները որոշեցին ամեն ինչ փչացնել և խուսափել ցեղասպանությունից։

Նիկոլ Փաշինյանը սկզբից էլ չէր կարողանում թաքցնել հիասթափությունը, և հիմա պնդում է, որ էթնիկ զտում չի եղել. Ալիևն ու Պուտինը մեղավոր չեն. մարդիկ պարզապես փախել են, որովհետև չեն ցանկացել կռվել։

Բահց չէ որ ես ամեն ինչ արել եմ, որ դուք այնտեղ մնաք, ասաց Նիկոլ Փաշինյանը, որը 2020 թվականի պատերազմից հետո միլիարդավոր դրամներ է ուղղորդել Արցախ, որոնք հիմնականում օգտագործվել են Իվանյանում բարձրահարկ շենքերի կառուցման համար։ Այն ժամանակվա նախագահ Արայիկ Հարությունյանի առաջարկով Հայաստանը նույնիսկ մի քանի միլիարդ դրամ է հատկացրել Պատարա գետի վրա մեծ ջրամբարի կառուցման համար, չնայած դրա կարիքը չկար։ Իրականում, նոր տների կարիք էլ չկար, քանի Արցախում «խաղաղությունը» կախված էր բարակ թելից։

Այս միլիարդները հայտնվեցին Արցախում՝ հենց դավադրության հույսով, որ մարդիկ կմնան այնտեղ ապրելու Ալիևի դրոշի ներքո, և Արցախի հարցն այդպիսով “կլուծվի”, օրինակ ծառայելով մնացած հակամարտությունների համար։

Դավադրությունը սակայն ձախողվեց, և Ալիևը հավերժ կմեղադրվի էթնիկ զտումների և երեխաների սպանության մեջ։ Ռուսաստանը նահանջեց բաղձալի Ղարաբաղից, իսկ Փաշինյանը ստիպված էր ընդունել 120,000 ՀՀ “չուժոյ” քաղաքացիների, որոնք պետք է ինչ-որ կերպ «ինտեգրվեին»։ Բայց ամենակարևորը՝ միջազգային հանրությունը ստացավ կրկին չլուծված Արցախյան հարց, որը, ինչպես շատերն այժմ հասկանում են, համաշխարհային կարգի անկյունաքարերից մեկն է։

Հենրիխ Մխիթարյանը կհեռանա՞ ֆուտբոլից

Tuttosport-ի փոխանցմամբ՝ «Ինտերը» դադարեցրել է Հայաստանի հավաքականի նախկին ավագ Հենրիխ Մխիթարյանի հետ պայմանագրի երկարաձգման բանակցությունները։

Հայ կիսապաշտպանը կարող է ավարտել կարիերան ընթացիկ մրցաշրջանի ավարտին։ Նրա ներկայիս պայմանագիրը նախատեսված է մինչև 2026 թվականի հունիսի 30-ը։

Ռուսաստանի Պետդումայի պատգամավորները 12 տարվա ընթացքում առաջին անգամ այցելել են ԱՄՆ

DW

Ռուսաստանի Պետդումայի պատգամավորների պատվիրակությունը Վաշինգտոնում 12 տարվա ընթացքում առաջին խորհրդարանական բանակցություններն է անցկացրել ԱՄՆ Կոնգրեսի անդամների հետ։ Այս մասին հինգշաբթի՝ մարտի 26-ին, Telegram-ում հայտարարել է Պետդումայի միջազգային հարաբերությունների հանձնաժողովի առաջին փոխնախագահ Վյաչեսլավ Նիկոնովը։

«Կոնգրեսականների հետ առաջին հանդիպումը լավ է անցել։ Մինչ այժմ ամեն ինչ ավելի լավ է, քան ես սպասում էի։ Միջխորհրդարանական կապերի վերականգնումը հնարավոր է», – հայտարարել է Նիկոնովը։

AFP-ի փոխանցմամբ՝ ԱՄՆ պատվիրակության կազմում էին ինչպես Կոնգրեսի կուսակցությունների՝ հանրապետականների, այնպես էլ դեմոկրատների ներկայացուցիչներ։ Վաշինգտոնում Թրամփի խաղաղության ինստիտուտում տեղի ունեցած հանդիպումը նախաձեռնել է Ֆլորիդայից հանրապետական ​​կոնգրեսական Աննա Պաուլինա Լունան։

«Որպես երկու խոշորագույն միջուկային տերությունների ներկայացուցիչներ՝ մենք պարտավոր ենք ապահովել մեր քաղաքացիների բաց երկխոսությունը, մտքերի փոխանակումը և հաղորդակցության ուղիների պահպանումը», – այդպես է Լունան սոցիալական ցանցերում մեկնաբանել Պետդումայի ներկայացուցիչների հետ հանդիպման արդյունքները։

Ապրիլի 22-ին, «Սարից այն կողմ» դրամայի ցուցադրություն

Ապրիլի 22-ին, Հ. Թումանյանի անվան Ազգային տիկնիկային թատրոնում, ՀԲԸՄ աջակցությամբ, կկայանա Կարինե Քոչարյանի «Սարից այն կողմ» դրամայի ցուցադրությունը:
2020 թվականի Արցախյան պատերազմի ծանր հետևանքների համապատկերում ստեղծված այս դրամայի հիմքում երկու դեռահասների սերն է, որոնց անձնական վիշտը դառնում է այն ցավոտ պրիզման, ինչի միջով բացահայտվում է իրենց լեռները հավերժ կորցրած ժողովրդի ճակատագիրը:
Գործողությունները տեղի են ունենում 44 օրյա պատերազմից 5-6 ամիս հետո, զուգահեռ պատմությունների միջոցով՝ ներկայացնելով իրենց հողին անքակտելիորեն կապված տարբեր սերունդներին: 85-ամյա պապը, ով տենչում է վերադառնալ սարերի մեջ կորած իր տունը, Արցախյան առաջին պատերազմում հաշմանդամություն ստացած ազատամարտիկը, ով չի պատկերացնում իր կյանքն Արցախից դուրս, տղամարդը, ով փորձում է զրոյից վերակերտել Հադրութում իր կորցրած տունը և խլված ինքնությունը, հույսով ապրող երիտասարդ աղջիկը, ով սպասում է պատերազմում անհայտ կորած իր փեսացուին: Անձնական կորստի և ազգային ողբերգության հատման կետերով՝ այս պիեսը փառաբանում է մի ժողովրդի անկոտրում ոգին, որի համար հայրենիքը սոսկ տարածք չէ, այլ սեփական էության անբաժանելի և շնչող մասնիկը:

Թրամփը 10 օրով հետաձգեց Իրանի վրա հարվածները, բայց այնտեղ ուղարկեց 10,000 զինվորական

ԱՄՆ նախագահ Դոնալդ Թրամփը հայտարարեց, որ որոշել է Իրանի էներգետիկ օբյեկտներին հարվածները հետաձգել ևս 10 օրով՝ Թեհրանի հետ բանակցություններ վարելու համար: Նա ասաց, որ որոշումը կայացվել է Իրանի կառավարության խնդրանքով, սակայն Թեհրանը հերքում է, որ դա խնդրել է։

Անհասկանալի է մնում, թե Իրանում ԱՄՆ-ն կոնկրետ ում հետ է բանակցություններ վարում: Թրամփը երեկ հայտարարեց, որ իրանցի պաշտոնյաները հերքում են բանակցություններին մասնակցելը՝ վախենալով սպանվելուց։

Լրատվամիջոցների հաղորդագրությունները ցույց են տալիս, որ ԱՄՆ-ն տարածաշրջան է ուղարկել լրացուցիչ 10,000 զինվորական՝ ցամաքային գործողություն անցկացնելու համար։

Ինքը՝ Իրանը, խոսում է 1 միլիոն հետևակի զինվորականների մոբիլիզացիայի մասին։

Միևնույն ժամանակ, Իսրայելը հայտնում է իր զինվորական անձնակազմի լրացնելու հետ կապված խնդիրների մասին։

Մինչև 2020 թվականը Արցախում ռուս զինվորներ չկային, իսկ երաշխավորը ԵԱՀԿ Մինսկի խումբն էր

Հասկանո՞ւմ եք, թե ինչի մասին են խոսում ռևանշիստները։ Սա արվում է, որպեսզի Հայաստանը դառնա մեկ այլ պետության մաս, որպեսզի լինեն ռուս խաղաղապահներ և հավերժական պատերազմ, միջնորդով, հայտարարեց Ալեն Սիմոնյանը՝ սպառնալից աչքերը ֆռացնելով։

«Մեր երաշխավորը՝ նա, ով այստեղ ունի ռուսական բազա, և ով խաղաղապահներ ուներ Լեռնային Ղարաբաղում, ով դարեր շարունակ երաշխավոր է եղել, բաևեկամ, ասաց հետևյալը. զգույշ հեռացեք, որպեսզի չվնասեք մնացածը», – հավելեց նա։

Ալեն Սիմոնյանը, ինչպես Նիկոլ Փաշինյանը, փորձում է աղավաղել կոլեկտիվ հիշողությունը, որը փորձում է, բայց չի կարողանում հիշել, թե 2020 թվականից առաջ որ պահին են Արցախում ռուսական զորքեր եղել։

30 տարի շարունակ Արցախում ռուսական զորքեր չեն եղել, ի տարբերություն Հայաստանի, որտեղ մինչ օրս ռուսական բազա կա, գործում են ռուս-հայական համատեղ ռազմական խմբավորում, համատեղ օդային պաշտպանության հրամանատարություն, սահմանապահ զորքեր և այլ «երաշխիքներ»։

30 տարի շարունակ Ղարաբաղը միակ “ռուսֆռի” հետխորհրդային հակամարտություն էր, առանց Ռուսաստանի՝ ի տարբերություն Աբխազիայի, Մերձդնեստրի և Ղրիմի։ Հետևաբար, Ղարաբաղի հակամարտությունը միակն էր, որտեղ առաջարկվող լուծումը ոչ թե «տարածքային ամբողջականության» վերականգնումն էր, այլ «ինքնորոշման իրավունքը»։

Մինչև 2020 թվականը ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի համանախագահությունն էր Արցախում «երաշխավորի» դերում՝ հաջողությամբ խափանելով Ռուսաստանի բոլոր փորձերը միակողմանիորեն զորքեր մտցնել Արցախ։ Ռուսական զորքերը Արցախում հայտնվեցին միայն այն բանից հետո, երբ Նիկոլ Փաշինյանը 2020 թվականի նոյեմբերի 9-ին հայտարարություն ստորագրեց։ Եւ ընդամենը երեք տարվա ընթացքում նրանք «երաշխավորեցին» Արցախի լիակատար օկուպացիան և հայաթափումը։

Արցախցիների համար պետական ​​ծրագրերի արդյունավետությունը ցածր է, չնայած մեծ միջոցներ են հատկացվում

Արցախից բռնի տեղահանվածների միայն 10%-ն է կարողացել Հայաստանում բնակարան գնել պետական բնակապահովման ծրագրով, իսկ 25 000–ն արտագաղթել է. Sputnik Արմենիայի հետ զրույցում այս մասին ասաց Արցախի պետնախարար Նժդեհ Իսկանդարյանը` անդրադառնալով 2023թ–ից ի վեր ՀՀ կառավարության կողմից արցախցիներին ուղղված ծրագրերի արդյունքներին։
Ավելի վաղ Նիկոլ Փաշինյանը հայտարարել էր, որ 2023 թ-ից ի վեր Հայաստանի պետական բյուջեից տարբեր ծրագրերով շուրջ 145 միլիարդ դրամ է հատկացվել ԼՂ–ից տեղահանվածների կարիքները հոգալու համար։
Իսկանդարյանը նշեց, որ 2023–ի բռնի տեղահանումից հետո ՀՀ կառավարությունը որևէ ձևով չի համագործակցել Արցախի կառավարության հետ` արցախցիների հոգսերը թեթևացնելու նպատակով։
«Առաջին իսկ օրվանից մենք ասել ենք, որ բնակապահովման ծրագրում բազմաթիվ են խնդիրները։ Բոլորիս համար էլ պարզ է, որ Հայաստանում չկա մի բնակավայր, որտեղ 2-3 հոգանոց ընտանիքները կարողանան իրենց հասանելիք 5 կամ 10 միլիոն դրամով բնակարան ձեռք բերել։ Պետք է շեշտել, որ տվյալ բնակավայրում քաղաքացին պետք է նաև աշխատանքով ապահովվի։ Երբ մենք խոսում ենք արցախցիներին նույն համայնքում, համատեղ բնակեցնելու ծրագրի մասին, նրանք պնդում են, որ ուժ է գեներացվում»,– ասաց նա։
Արցախից բռնի տեղահանված անձանց համար կառավարությունը նաև ձեռնարկատիրական գործունեություն սկսելու պետական աջակցության ծրագրեր է իրականացնում։
Նժդեհ Իսկանդարյանի գնահատմամբ`այս ծրագրերը իրականում արցախցիների համար հասանելի և մատչելի չեն։ «Թող իրենք տվյալներ հրապարակեն, մենք էլ կփորձենք պարզել, թե քանի արցախցի է կարողացել է մինչ օրս կառավարության կողմից հատկացված միջոցներով Հայաստանում բիզնես սկսել։ Համենայնդեպս, իմ շրջապատում նման մարդ չկա»,– նշեց նա։
Ինչ վերաբերում է Արցախից բռնի տեղահանվածների ՀՀ քաղաքացիություն ստանալուն, Իսկանդարյանի դիտարկմամբ, խնդիրը ավելի շատ էմոցիոնալ դաշտում է։ Ոմանք, ըստ նրա, պնդում են, որ իրենք արդեն իսկ ՀՀ քաղաքացիներ են, քանի որ նույն կապույտ անձնագիրն ունեն, ոմանք անհանգստանում են, որ այդ կերպ կկորցնեն Արցախի հետ իրենց կապն ու բռնի տեղահանվածի իրենց կարգավիճակը։

Հայկական երկաթուղիները կարող են անցնել Ղազախստանին

Հայաստանը տեսականորեն առարկություն չունի Հարավկովկասյան երկաթուղու (ՀԿԵ) կառավարումը ղազախական ընկերությանը փոխանցելուն, եթե դա ընդունելի լինի ռուսական կողմի համար։ Այս մասին հայտարարել է Նիկոլ Փաշինյանը։

«Դժվար է սա քննարկում անվանել։ Մենք բանակցություններ չենք վարում մեր ռուս գործընկերների հետ, քանի որ նրանք դեռևս իրենց համաձայնությունը չեն հայտնել», – նշել է Փաշինյանը։ Նա հավելել է, որ Երևանը հույս ունի լուծում գտնել գործընկերության միջոցով։

Ի՞նչ տարբերություն կա Ռուսաստանի և Ղազախստանի միջև, բացի այն, որ Ղազախստանը Թյուրքական միության անդամ է։

Հանդիպում Արցախի ներկայացուցչությունում․ Արցախի հիմնախնդիրը մնում է չլուծված

Սույն թվականի մարտի 25-ին Արցախի ներկայացուցչությունում ընդունել են ֆրանսիացի երաժիշտ, լրագրող և փիլիսոփայության դոկտոր Ուլիս Մանեսին և ֆրանսիական «Լը Ֆիգարո» պարբերականի լրագրող Ադրիեն Բրիանին։
Հյուրերը Հայաստան են ժամանել Ուլիս Մանեսի և Հերմինե Ավագյանի համահեղինակած «Նամակներ դրախտից, որտեղ ոչ ոք չկա. Ստեփանակերտ–Փարիզ» գրքի շնորհանդեսի առիթով:
Քննարկվել են Արցախի շուրջ ստեղծված իրավիճակը և միջազգային հանրության իրազեկվածության բարձրացման անհրաժեշտությունը։
Արցախի ներկայացուցիչները շնորհակալություն են հայտնել հյուրերին՝ այս դժվար ժամանակահատվածում Արցախի թեմայի շուրջ իրականացվող գործունեության և հետևողական ուշադրության համար։
Ընդգծվել է, որ Արցախի հիմնախնդիրը շարունակում է մնալ չլուծված, և կարևոր է, որպեսզի միջազգային հարթակներում շարունակաբար բարձրաձայնվի Արցախի ժողովրդի իրավունքների հարցը։
Զրուցակիցները նշել են նաև, որ ֆրանսիական «Լը Ֆիգարո» պարբերականը դեռևս արցախյան շարժման սկզբնական փուլից անդրադարձել է թեմային, շարունակել և շարունակելու է հնարավորինս հաճախ ներկայացնել ճշմարտությունը։
Իր հերթին Ուլիս Մանեսը և Ադրիեն Բրիանը վերահաստատել են իրենց պատրաստակամությունը շարունակելու լուսաբանել Արցախի շուրջ զարգացումները և ներկայացնել առկա իրողությունները միջազգային հանրությանը։